When I see you again…

Ποιος να το έλεγε στον Τσάρλι Πουθ ότι το τραγούδι που θα έγραφε για την ταινία «Fast and Furious» ως φόρο τιμής στον Πολ Γουόκερ θα είχε στίχους που ταιριάζουν «κουτί» σε όσα πέτυχαν Ολυμπιακός και Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ παρέα. Κι όμως, το κομμάτι περιλάμβανε σημεία που ήταν σαν να γράφτηκαν για αυτό το δίδυμο.

Το ένα από αυτά ήταν η φράση: «Κάναμε μεγάλη διαδρομή από εκεί που ξεκινήσαμε». Και πράγματι, θυμηθείτε λίγο πως ξεκίνησε η συνεργασία του Ισπανού με τους «ερυθρόλευκους». Ήταν 10 Φεβρουαρίου

Και λέμε ξεσπά διότι μέχρι εκείνο το διάστημα όλα είχαν πάει λάθος. Ήττες με τεσσάρες και πεντάρες σε Ελλάδα και Ευρώπη, αποκλεισμός από τον Παναθηναϊκό στο κύπελλο, αλλαγή δύο προπονητών και τριών τεχνικών διευθυντών πριν την άφιξή του. Όμως μετά από αυτή ακολούθησε ένας ακόμα στίχος που έλεγε: «Όλες οι πτήσεις που κάναμε, τα όμορφα που περάσαμε».

Αρχικά ποια πτήση να πρωτοθυμηθεί κανείς; Εκείνη στη Σερβία με την επική «εξάρα» επί της Μακάμπι Τελ Αβίβ; Τούτη στο Μπέρμιγχαμ που επί της ουσίας σφραγίστηκε το εισιτήριο για την πρόκριση στον τελικό του Conference League κόντρα στην Άστον Βίλα; Ή την πιο πρόσφατη στο Άμστερνταμ όταν ο Ολυμπιακός έγινε η πρώτη ομάδα που προκρίνεται στα νοκ-άουτ του Champions League, υπό τη νέα του μορφή, νικώντας τον Άγιαξ.

Αφετέρου, πόσα όμορφα να αναμοχλεύσει κανείς στο μυαλό του. Τις μεγάλες νίκες επί των αντιπάλων του (όπως το 6-0 κόντρα στην ΑΕΚ ή τις τεσσάρες κόντρα σε Παναθηναϊκό – ΠΑΟΚ); Την κατάκτηση του νταμπλ όταν η ομάδα γιόρταζε τα 100 χρόνια της; Το γεγονός πως εκείνη τη χρονιά πήρε το πρωτάθλημα με 16 βαθμούς διαφορά από τον δεύτερο; Ή φυσικά τα ξημερώματα της Κυριακής 30 Μαΐου του 2024, όταν από τον πάγκο του έβλεπε τον Αγιούμπ Ελ Κααμπί να σκοράρει απέναντι στην Φιορεντίνα, για να έρθει το πρώτο ευρωπαϊκό στην ομάδα;

Υπάρχει όμως και κάτι ακόμα που έκανε τον Μεντιλίμπαρ αγαπημένο όλων, ανεξαρτήτως ομάδας. Και για αυτό δυστυχώς ο Τσάρλι Πουθ δεν προνόησε, αφού σε κανέναν από τις στίχους του «When I see you again» δεν μίλησε για την έννοια της λέξης «κύριος». Διότι αυτό ήταν ο 64χρονος κόουτς. Ένας κύριος με το κάπα κεφαλαίο, όπως είπε ολόσωστα η Μαρίνα Τσαλή. Δεν προκάλεσε ποτέ και κανέναν, είτε φίλαθλος ήταν αυτός, είτε παράγοντας, είτε ο οποιοσδήποτε.

Ταπεινός, ήρεμος (εκτός αγωνιστικού χώρου βέβαια), χαμογελαστός και άλλα πολλά θετικά επίθετα που περιγράφουν τον χαρακτήρα του. Σχεδόν 2,5 χρόνια στην Ελλάδα (αλλά και την Ευρώπη), ούτε ένας από όσους τον αντιμετώπισαν δεν είχε παράπονο για τη συμπεριφορά του. Eδώ μετά το 1-0 επί της ΑΕΚ τον Απρίλη του 2025 είχε ως πρώτο μέλημα να πάει να σφίξει το χέρι στον Αλμέιδα, την ώρα που όλοι οι υπόλοιποι – και λογικό – πανηγύριζαν τη μαθηματική κατάκτηση του πρωταθλήματος.

Και κάπως έτσι φτάνουμε στο φινάλε Fast and Furious 7. Το ένα αυτοκίνητο στρίβει αριστερά, το άλλο συνεχίζει ευθεία και με αυτόν τον τρόπο δημιουργείται μία από τις πιο χαρακτηριστικές σκηνές στην ιστορία του σινεμά. Μία σκηνή που περιγράφει αυτό που έζησαν όλοι το βράδυ της Τετάρτης (9/9). Το ένα μονοπάτι το παίρνει ο Μεντιλίμπαρ, το άλλο ο Ολυμπιακός και οι δρόμοι τους χωρίζουν μετά από 2,5 χρόνια.

H ΠΑΕ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ανακοινώνει τη λήξη της συνεργασίας της με τον Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ.

Με τον Χοσέ στον πάγκο της ομάδας κατακτήσαμε το UEFA Conference League, κάναμε πραγματικότητα το όνειρο κάθε Ολυμπιακού και κάθε Έλληνα και ο ίδιος έγινε αναπόσπαστο κομμάτι της ενδοξότερης… pic.twitter.com/CuRSi0EkfQ

Βλέπετε όλα τα ωραία στη ζωή κάποτε τελειώνουν. Ίσως ήταν γραφτό να τελειώσει και αυτό. Το αν θα μπορούσε να είχε φύγει νωρίτερα ή αργότερα είναι μεγάλη κουβέντα. Από τη μία, αν έφευγε νωρίτερα θα λέγαν κάποιοι πως δεν πήρε τον χρόνο που του άξιζε, από την άλλη αν έφευγε αργότερα αυτό θα μπορούσε να είχε γίνει π.χ. μετά από μία πολύ σοβαρή ήττα. Όπως είχε πει και ο διάσημος σεφ, Τζίνο Ντ’ Ακάμπο: «Αν ή γιαγιά μου είχε ρόδες θα ήταν ποδήλατο».

Είναι λογικό ο κόσμος του Ολυμπιακού να στεναχωριέται, αποχώρησε ο άνθρωπος που έβαλε την ομάδα στην ευρωπαϊκή ελίτ. Ωστόσο, η σελίδα άλλαξε και οι φίλοι του κλαμπ πρέπει να στηρίξουν τον Ιμανόλ Αλγουαθίλ. Άλλωστε οι «ερυθρόλευκοι» δεν φέρνουν στον πάγκο τους όποιον και όποιον. Φέρνουν έναν άνθρωπο ο οποίος πήρε τη Σοσιεδάδ και την έκανε υπολογίσιμη δύναμη σε Ισπανία – Ευρώπη, από εκεί που βρισκόταν στην αφάνεια.

ΥΓ: Αντίο Γιώργο Μαζωνάκη…

Το άρθρο When I see you again… εμφανίστηκε πρώτα στο Sportal.gr.