Ντροπή σε όλους μας! Μα πιο πολύ σε εκείνους!

Λίγες εβδομάδες μετά την κοινοβουλευτική αντιπαράθεση για τη συνταγματική αναθεώρηση, παραμένει η αίσθηση ότι η πολιτική τάξη επέλεξε τη διατήρηση του άρθρου 86 αλώβητου, ενώ ο χρόνος για την παραγραφή των πιθανών ποινικών ευθυνών κυβερνητικών στελεχών μετρά αντίστροφα...

Ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, με τα λεγόμενά του ενώπιον του Ελληνικού λαού και εντός του Κοινοβουλίου, άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο πολιτικής «συναλλαγής»…

Η μεν Νέα Δημοκρατία να προχωρήσει

σε με αναδρομική (ενδεχομένως…) αναθεώρηση του άρθρου 86 (ποινική ευθύνη υπουργών) και η αντιπολίτευση να αποδεχθεί την αναθεώρηση του άρθρου 16 (ιδιωτικά πανεπιστήμια). Η προαναφερθείσα τοποθέτηση προέκυψε κατά τη διάρκεια της ψήφου δυσπιστίας, την οποία κατέθεσε ο επικεφαλής του ΠΑΣΟΚ, Νίκος Ανδρουλάκης και η οποία απέβη σε…τι’χες Γιάννη…τι’χα πάντα…

Παρότι μια τέτοια «συναλλαγή» δεν ευώδωσε, η ίδια η υπόνοια και η άτυπη σύνδεση των δύο άρθρων αποκαλύπτει τη λειτουργία του πολιτικού συστήματος. Δηλαδή, οι συνταγματικές αλλαγές και το όλον οικοδόμημα του Ελληνικού Συντάγματος τα άρθρα του οποίου εξουσιοδωτούν προς νομοθέτηση, εφτελίζονται ως αντικείμενο ανάλογων συζητήσεων. Γίνονται εργαλείο διαπραγμάτευσης και όχι αναβάθμισης της Δημοκρατίας.

Το πολιτικό παιχνίδι γύρω από το άρθρο 86 αποκτά ακόμα μεγαλύτερη σημασία αν λάβει κανείς υπόψη ότι τον Ιούνιο του 2025 παραγράφονται οι όποιες ποινικές ευθύνες υπουργών, υφυπουργών και πολιτικών προϊσταμένων που διατέλεσαν καθήκοντα πριν από τις εκλογές του 2023.

Αυτή η διάταξη, βασισμένη στον νόμο περί ευθύνης υπουργών (Ν. 3126/2003, άρθρο 4), έχει λειτουργήσει εδώ και δεκαετίες ως θεσμική ασπίδα προστασίας. Ακόμα και αν υπάρξουν αδιάσειστα στοιχεία για σκάνδαλα, παρανομίες ή κατάχρηση εξουσίας, η ελληνική δικαιοσύνη δεν θα έχει καμία δυνατότητα να ασκήσει δίωξη.
Αντί, λοιπόν, να υπάρξει μία συνολική προσπάθεια ενίσχυσης της λογοδοσίας, η πολιτική ηγεσία διατηρεί ανέπαφο το άρθρο 86, εξασφαλίζοντας ότι ο θεσμικός κύκλος της ατιμωρησίας θα συνεχιστεί και πέρα από το 2025. Στην ουσία, ακόμα ένα πυροτέχνημα εκπισωκροτήθηκε εντός του Κοινοβουλίου, στάχτη στα μάτια των Ελλήνων πολιτών, και η ζωή συνεχίζεται σα να μη συνέβη απολύτως τίποτα.

Αποτελεί γεγονός ότι η πατρίδα μας βρίσκεται σε μια καμπή όπου η ανάγκη για θεσμική ανανέωση συγκρούεται με την πολιτική αυτοσυντήρηση. Η παρούσα κυβέρνηση έχει υπερθεματίσει την ουσία της πολιτικής συσπείρωσης του χώρου της και των «Νεοδημοκρατών». Οι υπόλοιποι δεν έχουμε αιτία ύπαρξης…καμία! Με απλά λόγια, η κοινή γνώμη βλέπει το άρθρο 86 να παραμένει ως έχει, με την παραγραφή να πλησιάζει συντόμως, και εν μέσω όλων αυτών η κυβέρνηση πρόθυμη να «διαπραγματευτεί» τη συνταγματική αναθεώρηση ως παζάρι πολιτικών εξυπηρετήσεων!

Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν οι πολίτες θα δεχθούν αυτή την πλήρη απαξίωση της λογοδοσίας ή αν θα απαιτήσουν μια πραγματική θεσμική μεταρρύθμιση που δεν θα προκύπτει από πολιτικές συναλλαγές, αλλά από την ανάγκη αποκατάστασης του κράτους δικαίου.
Ντροπή σε όλους μας! Μια πολύ σε εκείνους!

Keywords
Τυχαία Θέματα