Θωμάς Αρβανίτης

Κάθε φορά που συνέβαιναν ευτράπελα, για να το πω ευγενικά –και, πιστέψτε με, συνέβαιναν συχνά με τις μπάντες που έπαιζα–, σκεφτόμουν πως αν έγραφα για το καθένα ξεχωριστά μια παράγραφο, θα έγραφα βιβλίο. Αυτές τις σκέψεις επικοινωνούσα στους μουσικούς συμπαίκτες μου και κάπου εκεί άρχιζαν τα πειράγματα… Ήρθε όμως το πλήρωμα του χρόνου, όχι βέβαια με τις καλύτερες συνθήκες ελέω κορονοϊού, και όλα πάγωσαν, εμφανίσεις, πρόβες. Ξαφνικά βρεθήκαμε με περίσσεια χρόνου, εγκλεισμό και όχι την καλύτερη διάθεση. Άδραξα το λοιπόν την ημέρα, κυρίως τη νύχτα, για να είμαι ειλικρινής, και ξεκίνησα να

Πάνω-κάτω καταλάβατε φαντάζομαι το πότε γράφτηκε, ας εξηγήσω τώρα και το γιατί. Παρέα με ένα γατί, δεν μπορούσα να το βγάλω και βόλτα να πάρει η ευχή, αποτέλεσε το αντίβαρο στην έκθεση της σκηνής, στην έλλειψη δημιουργικότητας, στην εκτόνωση και την αυτοέκφραση. Όσον αφορά την αλέγκρα του διάθεση, επειδή το χαμόγελο έλειπε, ήθελα να μπει στην απόπειρα να φορέσει έστω και ένα σε όποι@ αποφάσιζε να χωθεί στις σελίδες του. Το περιεχόμενο δε, παρακαλώ το συγκεκριμένο να το κάνετε bold, διαβάστηκε στην πρωτόλεια μορφή του από τρεις μουσικούς μου ήρωες που ως ντράμερ, ως θεολόγος, ως άνθρωπος τους είχα πολύ ψηλά, τον καθένα για διαφορετικούς λόγους. Τον Ζωρζ Πιλαλί, τον Φρανκ από τους Panx Romana και τον Ηλία Ζάικο από τους Blues Wire. Υπήρξαν τα μουσικά μου εφαλτήρια και σίγουρα εμπλούτισαν τη μουσική μου μπάνκα. Πρόκειται άλλωστε για προσωπικότητες με άποψη για τα κοινά και κυρίως πρακτέο. Το ότι ασχολήθηκαν, τους άρεσε και προσφέρθηκαν χωρίς να μου χρωστάνε τίποτα να γράψουν εισαγωγικά σημειώματα, ήταν το πρώτο και το πιο σημαντικό στοίχημα που κέρδισα καθαρά για τον ηθικό του χαρακτήρα. Όπως έλεγα και στους κοντινούς μου εκείνο το διάστημα, αφού το γούσταραν ετούτοι, δεν πα να πατώσει, δεν πα να μη βγει ποτέ, εγώ κοιμάμαι με χαμόγελο…

{jb_quote}Πρόκειται για μια ανθρωπογεωγραφία του ροκ εντ ρολ, αυτά ήταν άλλωστε τα αρχικά βαφτίσια του βιβλίου…{/jb_quote}

Πώς κατάληξε όλο ετούτο; Με τίτλο! Μια ροκ εντ ρολ ιστορία το ονόμασα, αν και η αλήθεια είναι πως δεν είναι μία, μα πολλές. Τώρα θα με ρωτήσεις και θα έχεις δίκιο: γιατί λες μία; Γιατί καθεμία από αυτές έχει το δικό της ειδικό βάρος, έχει το δικό της χρώμα και στίγμα. Ναι, μπορεί να σταθεί ξεχωριστά, είναι αυτοτελής, αλλά τελικά μόνο όλες μαζί είναι ικανές να συνθέσουν πλήρως το τοπίο. Είναι αναπόσπαστα κομμάτια ενός παζλ, που αν τα συνδέσεις βλέπεις περισσότερα, αντιλαμβάνεσαι μια ευρύτερη εικόνα.

Πρόκειται για 63 ιστορίες με δικιά τους πλοκή και λύση, οκ και μία εισαγωγή. Πραγματεύομαι ουσιαστικά την περιδιάβαση ενός μουσικού με την μπάντα του σε χώρους συναυλιών ανά την Ελλάδα, καταγράφοντας ωσάν σε road trip όλα όσα συνέβησαν εν μέσω αυτών. Μιλώ για τους κακοπληρωτές αφεντικούς και τους κιμπάρηδες κατ’ αντιστοιχία, το πού και το πώς «σβήνεις» ύστερα από μια εμφάνιση, τις ουσίες και τα οινοπνεύματα, αναπόσπαστο κομμάτι του δρόμου. Μιλώ για τους καβγάδες και τα φιλιώματα που ισχύουν σε μια μπάντα και το πώς τα εξαργυρώνεις στο στούντιο με τη μοναδική χημεία που προκύπτει ανάμεσα σε μονάδες που λειτουργούν ως ομάδα, τη δημιουργία δηλαδή μουσικής. Μιλώ για παραβατικές συμπεριφορές, για τις ηχογραφήσεις, τα video clips, τα πνευματικά δικαιώματα, τις καταλήψεις, το καλό φαγητό, ακόμα και για τη στρατιωτική θητεία. Να μην ξεχάσω, κάνω και μια εκτενή παρένθεση για τη Σαλονίκη των ’90s όπως την έζησα ως ραδιοφωνικός παραγωγός αλλά κυρίως ως DJ, επιλέγοντας μουσική στον απόλυτο εναλλακτικό προορισμό εκείνης της εποχής, ένα καράβι στον Θερμαϊκό και τις εκεί εμπειρίες μου. Για να αντιληφθείς αρτιότερα τα μεγέθη, παραθέτω κάποια ονόματα από το τουριστικό καΐκι, ναι, κάνει ακόμα βόλτες στον κόλπο, που τότες παρέλασαν στη σκηνή του: Nightstalker, Διάφανα Κρίνα, Terror X Crew, Deus Ex Machina, Make Believe, Gus G.

Εν κατακλείδι, πρόκειται για μια ανθρωπογεωγραφία του ροκ εντ ρολ, αυτά ήταν άλλωστε τα αρχικά βαφτίσια του βιβλίου…

Μια ροκ εντ ρολ ιστορία
Θωμάς Αρβανίτης
Πρόλογος: Ζωρζ Πιλαλί, Frank Panx, Ηλίας Ζάικος
Μετρονόμος
180 σελ.
ISBN 978-618-5748-79-1
Τιμή €16,96