Σόνια Σαουλίδου: «Ουδέν κρυπτόν»

Το νέο μυθιστόρημα της Σόνιας Σαουλίδου, Ουδέν κρυπτόν, που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Bell, έρχεται να προστεθεί στη σειρά των ψυχολογικών θρίλερ που έχει δημιουργήσει η συγγραφέας μέχρι σήμερα, επιβεβαιώνοντας την ικανότητά της να χτίζει αφηγηματικούς κόσμους όπου τίποτα δεν είναι αυτό που δείχνει. Από τις πρώτες σελίδες διαφαίνεται η επιμονή της στη λεπτή γραμμή ανάμεσα στην αλήθεια και το ψέμα, με τον τρόπο που πλέκει φαινομενικά καθημερινές καταστάσεις σε ένα δίκτυ μυστηρίου και αμφιβολίας.

Η υπόθεση ξεκινά

με τον Τόμας και την Κλόι, που ζουν στο Τόκιο και μεγαλώνουν την πεντάχρονη κόρη τους, την Μπέσι. Έπειτα από μια τυχαία γνωριμία με ένα άλλο ζευγάρι Αμερικανών, τον Γκρέισον και τη Σιένα, διαμορφώνεται μια φιλία που μοιάζει αρχικά ανώδυνη, αλλά που πολύ γρήγορα θα φανεί ότι κρύβει περισσότερα από όσα αφήνει να εννοηθούν. Η αφήγηση σταδιακά οδηγεί σε μια σειρά εξελίξεων οι οποίες, ύστερα από ένα ταξίδι στο όρος Φούτζι, αλλάζουν την πορεία της ζωής των ηρώων.

Αυτό που ξεκινά ως ένα ταξίδι αναψυχής, όπου οι δύο γυναίκες απομακρύνονται για να βιώσουν μια διαφορετική εμπειρία, μετατρέπεται σε μια καθοριστική στιγμή για το πρωταγωνιστικό ζευγάρι. Μετά την απόφασή τους να επιστρέψουν στη Νέα Υόρκη, ο Τόμας και η Κλόι εξαφανίζονται μυστηριωδώς, αφήνοντας πίσω τους μια σειρά αναπάντητων ερωτημάτων και ένα παιδί που δεν κατανοεί τι έχει συμβεί.

Η πλοκή του βιβλίου κινείται μέσα από ανατροπές και αποκαλύψεις που κρατούν αμείωτο το ενδιαφέρον. Κάθε νέα πληροφορία αποκτά πολλαπλές αναγνώσεις και κάθε νέα αποκάλυψη ξαναβάζει σε κίνηση την ίδια την αφήγηση.

Η επιλογή του τόπου δεν αποτελεί ποτέ απλό σκηνικό στα έργα της Σαουλίδου, και στο Ουδέν κρυπτόν αυτό γίνεται ιδιαίτερα εμφανές. Το Τόκιο και η Νέα Υόρκη δεν λειτουργούν ως ουδέτερες γεωγραφικές αναφορές, αλλά ως ενεργά αφηγηματικά στοιχεία. Ο αναγνώστης βρίσκεται να βιώνει τις μεταβάσεις ανάμεσα σε δύο κόσμους που, μολονότι γεωγραφικά μακρινοί, εσωτερικά συνδέονται με τα μυστικά και τις ανείπωτες αλήθειες των χαρακτήρων. Το όρος Φούτζι, φορτισμένο πολιτισμικά και συμβολικά, αποκτά τη διάσταση ενός τόπου μετάβασης, εξαγνισμού, αλλά και απώλειας ελέγχου. Εκεί, μακριά από τη βοή της πόλης και την καθημερινότητα, οι χαρακτήρες έρχονται αντιμέτωποι με τον ίδιο τους τον εαυτό, σε μια εμπειρία που λειτουργεί σχεδόν τελετουργικά. Η φύση δεν προσφέρει λύτρωση, αντίθετα, εντείνει την αμφιβολία και δημιουργεί νέες ρωγμές στις σχέσεις των ανθρώπων.

{jb_quote}Αξίζει να διαβαστεί τόσο για την πλοκή του, όσο και για τον τρόπο με τον οποίο επαναπροσδιορίζει τα όρια μεταξύ μυστικού και αλήθειας.{/jb_quote}

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία του βιβλίου είναι η διαρκής αμφισβήτηση των προθέσεων και των κινήτρων των προσώπων. Η συγγραφέας δεν διστάζει να στρέψει το βλέμμα της στα βαθύτερα επίπεδα των σχέσεων, στην ενοχή και στην αναζήτηση λύτρωσης. Μέσα από τις σκέψεις και τις αντιδράσεις των ηρώων τίθενται ερωτήματα που ξεπερνούν τα όρια του συμβατικού αστυνομικού μυθιστορήματος: Τι είναι αυτό που καθορίζει την ανθρώπινη συμπεριφορά; Πώς οι πράξεις του παρελθόντος επιστρέφουν στο παρόν με διαφορετικές μορφές; Και, τελικά, μπορεί η αλήθεια να είναι αντικειμενική;

Οι διάλογοι είναι λιτοί, συχνά κοφτοί, αφήνοντας χώρο στο υπονοούμενο, ενώ οι εσωτερικοί μονόλογοι των ηρώων λειτουργούν ως καθρέφτης των φόβων και των αμφιβολιών τους. Η ένταση δεν προκύπτει από τη δράση, αλλά από αυτό που υποψιαζόμαστε ότι έχει συμβεί ή πρόκειται να συμβεί.

Το πέπλο μυστηρίου απλώνεται από τις πρώτες σελίδες και δεν αίρεται πλήρως ποτέ, ακόμη και όταν η πλοκή φαίνεται να ξεκαθαρίζει. Ο αναγνώστης παραμένει σε μια κατάσταση διαρκούς επαγρύπνησης, αμφισβητώντας όχι μόνο τις προθέσεις των χαρακτήρων αλλά και την ίδια την αφηγηματική αλήθεια, ακόμη και όταν οι σελίδες του βιβλίου έχουν τελειώσει.

Η Σαουλίδου καταφέρνει να κρατήσει τον αναγνώστη με κομμένη την ανάσα, οδηγώντας τον βήμα προς βήμα σε έναν δρόμο, όπου οι λέξεις έχουν διπλό νόημα και οι χαρακτήρες δεν είναι ποτέ αυτοί που φαίνονται αρχικά. Επιπλέον, η αυτοαναφορικότητα δεν απουσιάζει, καθώς η μία εκ των πρωταγωνιστριών είναι συγγραφέας και παροτρύνεται να πάει στο όρος Φούτζι, ώστε να εμπνευστεί την επόμενη ιστορία της μέσα από το φυσικό και μεταφυσικό στοιχείο αυτού του μέρους.

Ειδική μνεία πρέπει να γίνει στον Θάνο Κακολύρη για τον σχεδιασμό του εξαιρετικού εξωφύλλου, με το όρος Φούτζι να δεσπόζει στο πάνω μισό μέρος και τον πορτοκαλοκόκκινο ουρανό στο βάθος, και το μαύρο σκοτάδι στο κάτω μέρος όπου κρύβονται όλα τα μυστικά, κερδίζοντας έτσι τις εντυπώσεις και το «μάτι» του αναγνώστη με το σχέδιο και τη χρωματική παλέτα του.

Η Σόνια Σαουλίδου επιτυγχάνει όχι μόνο να αφηγηθεί μια συναρπαστική ιστορία, αλλά και να μας κάνει να συνειδητοποιήσουμε ότι κάθε κρυμμένη αλήθεια, ακόμη κι αν ξεσκεπαστεί ή δεν ξεσκεπαστεί πλήρως ποτέ, έχει ήδη διαμορφώσει ό,τι θεωρούμε γνωστό. Το Ουδέν κρυπτόν αξίζει να διαβαστεί τόσο για την πλοκή του, όσο και για τον τρόπο με τον οποίο επαναπροσδιορίζει τα όρια μεταξύ μυστικού και αλήθειας.

Ουδέν κρυπτόν
Σόνια Σαουλίδου
Bell
336 σελ.
ISBN 978-960-507-259-9
Τιμή €16,60