Μαρία Κούλη

08:17 31/1/2026 - Πηγή: Diastixo

Είναι φορές που αναρωτιέμαι: «Ζω χωρίς να γράφω;». Συνήθως απαντώ στα γρήγορα πως δεν… «Τι με κάνει να γράφω;» επιμένω. Η απάντηση άμεση. Κάθε τι που αγγίζει το συναίσθημα και συγκινεί τον βαθύτερο εαυτό μου· κάνει το ηλιακό πλέγμα να τρεμουλιάζει. Και τότε, το μικρό περιβόλι που όλοι κρύβουμε μέσα μας ετοιμάζεται να ανθίσει. Ο σπόρος υπάρχει από παλιά, «…δειλός κι αβλάστητος…» όπως λέει ο Ρίλκε. Περιμένει υπομονετικά να γονιμοποιηθεί. Θα βλαστήσει, είναι βέβαιο. Όλα έρχονται την κατάλληλη στιγμή. Όπως η βροχή στην ώρα της και ο Δάσκαλος όταν ο μαθητής τον έχει ανάγκη. Εγώ απλώς προετοιμάζω

το έδαφος. Διαλογισμός, απόλυτη ηρεμία, επαφή με τη φύση μέσα και έξω από μένα… Συνομιλία εσωτερική με τον εαυτό μου. Όλα ανοικτά και διαθέσιμα στο επερχόμενο…

{jb_quote}Στο αέναο ταξίδι της εσωτερικής αναζήτησης, οι στίχοι είναι η ανάσα μου.{/jb_quote}

Κάπως έτσι προέκυψε και η έκτη μου ποιητική συλλογή, Αν αλλάζαμε κουρτίνες…, που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Βακχικόν. Ήρθε ύστερα από κάποια χρόνια ποιητικής σιωπής. Ήταν, φαίνεται, μια περίοδος επώασης που τελικά «γέννησε» τα 46 ποιήματα της συλλογής. Αν και έχουν γραφτεί σε διαφορετικό χρόνο, υπάρχει μια κοινή συνισταμένη, ένας κοινός τόπος: η ενδοσκόπηση. «Σκάβω» τον εαυτό μου και γράφω… Μέσα από τους στίχους μου συχνά αναρωτιέμαι, συνομιλώντας ταυτόχρονα με τον αναγνώστη:

Στο ακρωτήρι
ενός φιλιού·
μπροστά εσύ,
άγνωρο πέλαγος
πίσω, τελειώνει ο κόσμος.
Αν αφεθώ
στα κύματά σου…
Πνίγει η αγάπη;

Τι είναι έρωτας; Πτέρωτας, όπως λέει ο Πλάτων, γιατί δίνει πάλι στην ψυχή τα σπασμένα της φτερά; Ή μήπως ανάγκη; («…έτσι κρυβόμαστε καλύτερα…»). Είμαστε γνήσιοι στις σχέσεις μας με τους άλλους ή μήπως προσποιούμαστε διαρκώς, δήθεν για να επιβιώνουμε; Και ο φόβος, τι ρόλο παίζει; Μήπως είναι ο «φόβος του φόβου»; Τολμάμε να αλλάξουμε; Όχι κουρτίνες, όπως στο αντίστοιχο ποίημα της συλλογής, αλλά εμάς τους ίδιους… Πόσο μας επηρεάζουν ο χρόνος και οι φθορές του, ο εφησυχασμός της συνήθειας, η μοναξιά;

Η ποίηση μου χτύπησε την πόρτα μέσα από τη διαδικασία πολυετούς αναλυτικής δουλειάς. Εκεί ανακάλυψα τον αληθινό μου εαυτό, πέρα και έξω από προσποιήσεις, συνήθη πρότυπα και δοτά νοητικά μοντέλα. Στο αέναο ταξίδι της εσωτερικής αναζήτησης, οι στίχοι είναι η ανάσα μου. Αυτή την ανάσα θέλω να μοιραστώ με τον αναγνώστη.

Χρόνια ταξιδεύουμε μαζί
η Ιθάκη μας γνέφει…
–έτσι τουλάχιστον νομίζουμε…–
Όμως ποιος είσαι;
Εγώ;
Τρέμω, ξέρεις,
τις Συμπληγάδες
που κρύβω μέσα μου,
όπως κι εσύ.
Αν τα αφήναμε όλα πίσω…
αν αλλάζαμε πλοίο, ταξίδι, Ιθάκη,
εμάς τους ίδιους…
Τολμάς;

Αν αλλάζαμε κουρτίνες…
Μαρία Κούλη
Εκδόσεις Βακχικόν
60 σελ.
ISBN 978-618-231-217-9
Τιμή 10,60€

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο >>

Keywords