Γιώργος Αλεξόπουλος

Ασχολούμενος στο παρελθόν για αρκετά χρόνια με την εμπορική διαχείριση Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης ήρθα αντιμέτωπος, όπως και σχεδόν όλη η ελληνική αγορά, με τη λαίλαπα των μνημονίων και το πάγωμα της ρευστότητας. Σταδιακά, βλέποντας την οικονομία να έχει φτάσει στο ναδίρ και καθημερινά να κλείνουν ολοένα και περισσότερες επιχειρήσεις, βρέθηκα και εγώ με τη σειρά μου, για ένα διάστημα, αντιμέτωπος με την ανεργία. Το θέμα που με ώθησε να γράψω Τα μαύρα πουλιά ήταν η οικονομική κρίση.

Κάπως έτσι γεννήθηκε στο μυαλό μου ο ήρωας του βιβλίου, ο Μάρκος. Τριανταπεντάρης, ανειδίκευτος και

άπορος στην Αθήνα των μνημονίων. Ένας εξαθλιωμένος παρίας που παλεύει για την καθημερινή του επιβίωση. Μια αγγελία σε ένα τσαλακωμένο χαρτί θα αλλάξει τη ζωή του. Η αγγελία όμως δεν ήταν για μια οποιαδήποτε θέση. Ήταν για μια θέση φρακοφόρου. Μη έχοντας άλλες επιλογές, ο ήρωας αποφασίζει να γίνει «κοράκι». Ο πρωταγωνιστής, λοιπόν, παίρνει την απόφαση να κάνει μια δουλειά που για πολλούς είναι ταμπού, αλλά παρ’ όλα αυτά έντιμη και απαραίτητη.

{jb_quote}Το βιβλίο έρχεται αντιμέτωπο με τα στερεότυπα και τα ταμπού της κοινωνίας απέναντι σε μια δουλειά που κατά βάση είναι λειτούργημα και παράλληλα καυτηριάζει την οικονομική κρίση, την εξαθλίωση και την ισοπέδωση της μεσαίας τάξης.{/jb_quote}

Σκεπτόμενος ένα «worst case scenario» για κάποιον άνεργο, ο οποίος έχει φτάσει σε σημείο απόλυτης ένδειας, δείχνω τον προβληματισμό του ήρωα για το είδος της δουλειάς παράλληλα όμως με τη δυνατότητά του να ξαναπάρει τη ζωή στα χέρια του. Το βιβλίο έρχεται αντιμέτωπο με τα στερεότυπα και τα ταμπού της κοινωνίας απέναντι σε μια δουλειά που κατά βάση είναι λειτούργημα και παράλληλα καυτηριάζει την οικονομική κρίση, την εξαθλίωση και την ισοπέδωση της μεσαίας τάξης.

Τα μαύρα πουλιά, ακροβατώντας ανάμεσα στο χιούμορ και το δράμα, αποτελούν μια σύγχρονη μαύρη κωμωδία που εξυμνεί τη ζωή και τον έρωτα, ενώ αναδεικνύει την ιεράρχηση των αναγκών σύμφωνα με την πυραμίδα του Maslow. Αφού ο κεντρικός ήρωας έχει καταφέρει να καλύψει τις βασικές του ανάγκες, εξελίσσεται, ονειρεύεται, ερωτεύεται και πλέον σχεδιάζει το μέλλον του. Ο πρωταγωνιστής στην καινούργια του δουλειά αποκτά συνοδοιπόρους, όπου ο καθένας εξ αυτών κουβαλά τη δική του ιστορία και όλοι μαζί απαρτίζουν «τα μαύρα πουλιά».

Η δομή του βιβλίου είναι σπονδυλωτή και θυμίζει θεατρικό έργο. Τα κεφάλαια ξεδιπλώνονται το ένα μετά το άλλο δημιουργώντας μια χρονική αλληλουχία μέχρι την εντελώς απρόσμενη ανατροπή. Τι κοινό θα μπορούσε να έχει ένας πρώην οικοδόμος, ένας απόφοιτος πολυτεχνείου, δύο οικονομικοί μετανάστες και ένας πρώην ντελιβεράς; Πόσο σύνηθες είναι τελικά να σιτίζεται κάποιος φτωχός σε μνημόσυνα και κηδείες; Υπάρχουν ταξικές διαφορές στον θάνατο; Μαόνι ή κόντρα πλακέ; Αντέχεις να παίξεις θάρρος ή αλήθεια;

Το βιβλίο εστιάζει έντονα στην ηθογραφία των χαρακτήρων, όπως και στη φιλοσοφική αλλά και χιουμοριστική «επίγευση» που μπορούν να αφήσουν τόσο οι διάλογοι των ηρώων, όσο και οι μονόλογοι και οι σκέψεις του πρωταγωνιστή· και αποτυπώνεται στο χαρτί το συμπέρασμα ότι σε μια μεταμνημονιακή εποχή, που έφερε μια κρίση αξιών, υπάρχει μεταξύ άλλων και μια «σκουρόχρωμη» εναλλακτική βασισμένη σε μια δύσκολη μεν, αλλά απόλυτα απαραίτητη και ηθική δουλειά.

Υπάρχει κάποια «καλή» αναλογία ανάμεσα στη ζωή και τον θάνατο; Είναι τελικά η ζωή μας ένα αστείο; Μέχρι πού θα έφτανε κάποιος για να επιβιώσει; Μπορεί κάποιος να ερωτευτεί σε μαύρο φόντο; Πώς μπορεί τελικά κάποιος να νικήσει τον θάνατο; Αυτοί και πολλοί άλλοι προβληματισμοί προκύπτουν από ένα βιβλίο που καταφέρνει με χιούμορ να σατιρίσει την καθημερινότητα, τις στερεοτυπίες, αλλά και να διδάξει με τον τρόπο του ότι ο άνθρωπος είναι φτιαγμένος για να επιβιώνει.

Τα μαύρα πουλιά
Γιώργος Αλεξόπουλος
Εκδόσεις Νίκας
174 σελ.
ISBN: 978-960-296-521-4
Τιμή €13,50