Ευαγγελία Κούρτη

Για όλους μας υπάρχει πάντα ένας δρόμος στο μυαλό, στην καρδιά, στη μέση της Πολιτείας. Ένας δρόμος ονείρων, επιδιώξεων ατομικών και συλλογικών, ένας δρόμος που μεταπλάθει την περιρρέουσα ανθρώπινη ποιητική υπόσταση στα άφθαρτα υλικά της: συναίσθημα, αντοχή, σκέψη, και που ενσαρκώνει τον βαθιά φωλιασμένο πόθο του ανθρώπου για ό,τι μπορεί ν’ αλλάξει σε επίπεδο ατομικό ή συλλογικό.

{jb_quote}Ο δρόμος της ποίησης είναι ο τρόπος να παραμείνουμε άνθρωποι.{/jb_quote}

Αυτό το τελευταίο είναι τόσο επιτακτικό, επίκαιρο και εξακολουθητικά και πεισματικά ολοφάνερο, που κυριολεκτικά με κατακλύζει, περνάει στον ποιητικό μου λόγο, άλλοτε αιχμηρά και άλλοτε υπαινικτικά.

Η πρώτη ποιητική συλλογή μου, Υπάρχει πάντα ένας δρόμος, αναφέρεται κυριολεκτικά μα και μεταφορικά στους δρόμους που μας περιβάλλουν, αλλά κυρίως στους εσωτερικούς και δυσδιάκριτους. Στους δρόμους που γνωρίζουμε, αλλά κυρίως σε αυτούς που πρέπει να τους «φωτίσουμε» για να τους βαδίσουμε.

Ο δρόμος της ποίησης είναι ο τρόπος να παραμείνουμε άνθρωποι.Αν ο ορισμός μου για την ποίηση είναι η αβυθομέτρητη κατάβαση του νου στα αχανή βάθη της ψυχής μας, τότε η δυναμική της συλλογής περνώντας από τις έννοιες της ελευθερίας και του δίκιου, της απώλειας της ανθρωπιάς, των απελπισμένων και τσακισμένων ανθρώπων του καιρού μας αλλά και του μέλλοντος, αποκτάει σαφή προσανατολισμό έχοντας ως οδηγό την εμπιστοσύνη και την αθωότητα της ποίησης, με τελικό σκοπό την αισιοδοξία και την ελπίδα που θα αποκομίσει ο αναγνώστης υιοθετώντας την προτροπή της υπεύθυνης στάσης μέσα στην κοινωνία.

Οι δρόμοι της εξέγερσης και της επανάστασης ως τοπόσημα που μας επιβάλλουν τον σεβασμό, ως σύμβολα που μας ανανεώνουν τη μνήμη και τη συλλογική εμπειρία, αλλά και ως ανοιχτά μουσεία που πάνω τους γράφεται η Ιστορία, συμπλέκονται στη συλλογή με τον δρόμο που χαράζει η ποίηση, τον δρόμο της αυτογνωσίας και της αισιοδοξίας, της θέλησης και της ελπίδας για ό,τι βαθιά ανθρώπινο παραμένει κρυμμένο, παραμορφωμένο, αθέατο και φοβισμένο.

Αλλά και οι δρόμοι οι εσωτερικοί, που διατρέχουν το μυαλό, την ψυχή, ακόμα και το σώμα μας, όταν ακροβατούμε μεταξύ ύπαρξης κι ανυπαρξίας, έρωτα κι απόρριψης, θέλησης για ζωή ή φυγή απ’ ό,τι σημαίνει ζωή. Μα και οι δρόμοι των ανεκπλήρωτων επιδιώξεων, των αδιεξόδων, οι αβάδιστοι. Κι οι δρόμοι της μνήμης που σαν φάροι μάς οδηγούν στην αλήθεια.

Κι η γλώσσα με τη δική της δύναμη και σθένος μάς καλεί στον δικό της δρόμο.

Ο δρόμος του φωτός που ανατέμνει τη μέρα, σαν ιερός ανιδιοτελής σκοπός, μας καλεί, η άνοιξη που εισβάλλει στις ζωές μας με την ανθοφορία της ακόμα κι αν επιστρέφουν οι χειμώνες, τα δέντρα που κι όταν χάνονται οι αντοχές τους και μαραίνονται, νιώθουν ότι πάλεψαν με τα ελάχιστα. Δρόμοι θέλησης κι επιμονής για έναν καλύτερο κόσμο, για έναν καλύτερο άνθρωπο.

Η τέχνη και ειδικά η ποίηση επιμένει να διαθέτει τα μυστικά και μαγικά της φίλτρα σφυρηλατώντας την ψυχική μας ανθεκτικότητα, μετατρέποντας το προσωπικό όραμα σε οικουμενικό.

Αισθάνομαι, λοιπόν, ότι σε αυτή τη συλλογή καταφέρνω να ανοίξω «τα σεντούκια όπου κρύβονται οι αποτρόπαιες πράξεις της μέρας», να αιφνιδιάσω και να αφυπνίσω, να απελευθερώσω την ίδια τη ζωή απ’ τα δεσμά με τα οποία την έχουν φορτώσει αυτοί που κυριολεκτικά τρέφονται από την αδικία και τον όλεθρο.

Κι έτσι, στα διάκενα του χρόνου, ο δρόμος, κατάκοπος, μαζεύει τις χαμένες πατημασιές όσων δεν τον περπάτησαν. Κι η ποίηση είναι ένας τέτοιος δρόμος. Όσο κι αν την αρνούμαστε, αυτή πάντα θα είναι μια μεγάλη αγκαλιά για τον άνθρωπο.

Υπάρχει πάντα ένας δρόμος
Ευαγγελία Κούρτη
Μετρονόμος
56 σελ.
ISBN 978-618-5963-34-7
Τιμή €10,60