Τα… κακά βιβλία

Βρε, τι μαθαίνει κανείς όταν διαβάζει «κακά» βιβλία! Στον πρώτο τόμο της ιστορικής βιογραφίας του Γ. Παπαδόπουλου των εκδόσεων Radcom διαβάζουμε ότι, όπως αναφέρει στο βιβλίο του «Μνήμες και μαρτυρίες 1941-1973» ο αντιπτέραρχος Αντ. Σκαρμαλιωράκης, ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος, όταν του έγινε πρόταση από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή για αντιπρόεδρος της κυβερνήσεως τον Ιανουάριο του 1959, ζήτησε την έγκριση της ομάδας Παπαδόπουλου αν δεχθεί ή όχι, δεδομένου ότι είχε αποδεχτεί σχετική πρόταση να ηγηθεί μιας ενδεχομένης κινήσεως του Στρατού.

Βέβαια,

η συνέχεια είναι γνωστή. Ο μακαρίτης ο Κανελλόπουλος υπήρξε διαπρύσιος κήρυκας του «αντιχουντισμού», όπως περίπου άλλα 9 εκατομμύρια Ελληνες. Αυτές τις ημέρες έψαξα και βρήκα ένα δίτομο βιβλίο, με τίτλο «Το μελάνι φωνάζει», του Ηλία Γκρη, που μοίρασε (ή εξέδωσε) στους αναγνώστες της η «Εφημερίδα των Συντακτών» και αναφέρεται στα γεγονότα του Πολυτεχνείου τον Νοέμβριο του 1973 – έχει πολύ ψωμί και θα μας δώσει αφορμή για πολλά σχόλια. Προς το παρόν θα περιοριστώ σε δύο πράγματα – σε ποιους αφιερώνεται. Το ξεκαθαρίζει από την αρχή με εξαιρετική σαφήνεια: «Σε αυτούς που ήταν εκεί και αγωνίστηκαν με ανιδιοτέλεια». Μεγάλη κουβέντα, αφού στην αμέσως επομένη σελίδα μάς δίνει ένα παράδειγμα του πώς κλίνεται το ρήμα «συμμετέχω». Ιδού: «Συμμετέχω, συμμετέχεις, συμμετέχει. Συμμετέχουμε, συμμετέχετε, επωφελούνται». Εγώ τι να προσθέσω; Μόνο την υπογραφή μου.

Διαβάστε περισσότερα Τα… κακά βιβλία

Keywords
Τυχαία Θέματα