Ώρα για ένα μήνυμα αποφασιστικότητας

Ολοι πλέον γνωρίζουν ότι η Τουρκία έχει χαράξει τη δική της στρατηγική και δεν είναι διατεθειμένη να την αλλάξει, όσες παραινέσεις και αν της απευθύνουν ο ΟΗΕ, η Ε.Ε., οι ΗΠΑ και η Ρωσία. Το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας», το οποίο επεξεργάζονταν οι Τούρκοι επιτελείς από το 2009, άρχισε να υλοποιείται σταδιακά και σε διάφορες φάσεις.

Από τον
Σάββα Καλεντερίδη

Οι ασκήσεις, οι υπερπτήσεις, οι αιτιάσεις για

αποστρατιωτικοποίηση των νησιών, η μονομερής χάραξη ΑΟΖ στην ανατολική Μεσόγειο, η υπογραφή συμφωνίας με τη Λιβύη για τη χάραξη της μεταξύ τους ΑΟΖ, η χάραξη θαλασσοτεμαχίων μέσα στην ελληνική υφαλοκρηπίδα, στην ανατολική Μεσόγειο, η αίτηση διεξαγωγής ερευνών σε επτά περιοχές ανατολικά της Ρόδου, της Καρπάθου, της Κρήτης, οι δηλώσεις για αποστολή ερευνητικού και γεωτρύπανου νοτίως της Κρήτης, είναι οι διάφορες φάσεις της υλοποίησης του δόγματος της «Γαλάζιας Πατρίδας».

Αρα, μάλλον είναι παιδαριώδες να περιμένει κανείς ότι η Τουρκία θα κάνει πίσω, με διαβήματα και διαμαρτυρίες της Ελλάδας προς διάφορες κατευθύνσεις, τα οποία δεν λέω ότι δεν πρέπει να γίνονται.

Απλώς, είναι τραγικό λάθος να πιστεύουμε ότι έτσι θα αντιμετωπιστεί η τουρκική επεκτατική πολιτική, όπως είναι λάθος να πιστεύουμε ότι η Τουρκία θα αλλάξει τους σχεδιασμούς της, με παραινέσεις των ΗΠΑ και της Ρωσίας.
Ούτε το Διεθνές Δίκαιο ούτε οι αποφάσεις του ΟΗΕ ούτε οι παραινέσεις των μεγάλων δυνάμεων είναι σε θέση να αποτρέψουν την Τουρκία και να την κάνουν να εγκαταλείψει τα σχέδιά της.

Η Τουρκία μάς έχει δείξει και το έχει ανακοινώσει με τον πιο επίσημο τρόπο ότι έχει αποφασίσει να λεηλατήσει τεράστια τμήματα της ελληνικής υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ στην ανατολική Μεσόγειο και ότι θα ακολουθήσει το Αιγαίο.

Ο κόμπος έφτασε στο χτένι. Η Ελλάδα έχει δύο επιλογές. Η μία είναι να αποδεχτεί τους τουρκικούς σχεδιασμούς και να παραχωρήσει στην Τουρκία τις θαλάσσιες περιοχές που συμπεριλαμβάνονται στον χάρτη της «Γαλάζιας Πατρίδας».

Η άλλη είναι να αντισταθεί, να εξουδετερώσει τα τουρκικά σχέδια και να αποτρέψει τον σφετερισμό και τη λεηλασία των ελληνικών θαλάσσιων ζωνών.
Δεν υπάρχει τρίτη επιλογή, όπως δεν υπάρχει και χρόνος να κάνουμε ότι δεν καταλαβαίνουμε τι συμβαίνει, όπως κάναμε ή, για την ακρίβεια, έκαναν το πολιτικό σύστημα και τα παπαγαλάκια του επί δεκαετίες.

Αν και υπάρχει κίνδυνος να κατηγορηθώ για αμετροέπεια, ορισμένοι είχαμε προβλέψει πού θα φτάσουμε και είχαμε προειδοποιήσει, δεχόμενοι προσβολές και χαρακτηρισμούς, όπως πατριδοκάπηλοι, πολεμοκάπηλοι, τουρκοφάγοι και άλλα τοιαύτα. Οι άλλοι, τα φερέφωνα της εξουσίας, έλεγαν ότι αυτά που βλέπαμε να τεκταίνονται και να συμβαίνουν μπροστά στα μάτια μας «δεν είναι τίποτα, τα κάνουν οι Τούρκοι για εξαγωγή της κρίσης, για εσωτερική κατανάλωση», ενώ όταν οι προκλήσεις ήταν εξόφθαλμες, μας πετούσαν και το αμίμητο «καλά και τι θέλετε να κάνουμε, πόλεμο;». Μ’ αυτά και μ’ αυτά, όλοι αυτοί που, αντί να προειδοποιούν την εξουσία και τον λαό για τα επερχόμενα, έπαιζαν παιχνίδια στις πλάτες της ίδιας της πατρίδας, είναι αυτοί που έφεραν τον πόλεμο στην πόρτα μας.

Εν τω μεταξύ, όλα αυτά τα χρόνια, όλοι αυτοί, πολιτικοί, ακαδημαϊκοί και δημοσιογράφοι – δημοσιολογούντες, διαμόρφωσαν ένα κλίμα στην ελληνική κοινωνία που κάθε άλλο παρά της επιτρέπει να είναι έτοιμη να δεχτεί και να υποστηρίξει έναν πόλεμο.

Φοβικά σύνδρομα, δειλίες, ωχαδερφισμός, αδιαφορία είναι μερικά από αυτά που επικρατούν σε σοβαρό τμήμα της κοινωνίας, τη στιγμή που η Τουρκία προετοιμάζει μεθοδικά την τουρκική κοινή γνώμη να υποστηρίξει τα σχέδιά της εναντίον της Κύπρου και της Ελλάδας.
Αυτοί που έφεραν τον πόλεμο στην πόρτα μας, υπό καθεστώς τεράστιας πίεσης, τρέχουν τώρα να υπογράψουν συμφωνίες με την Ιταλία και την Αίγυπτο, που έχουν τεράστιες «τρύπες» τις οποίες θα τις βρούμε μπροστά μας. Ομως, θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι αυτά δεν αρκούν. Τι πρέπει να κάνουμε;

Να κάνουμε σε τέσσερις πέντε μήνες όλα όσα έκαναν οι Τούρκοι τα τελευταία 10-15 χρόνια και μάλιστα πρέπει να κάνουμε περισσότερα, για να βγούμε νικητές από αυτό το παιχνίδι, με ή χωρίς πόλεμο.

Και δεν θα πρέπει να μας διαφεύγει ότι όσο φτάνουμε στο κρίσιμο σημείο, όπου θα ληφθούν οι μεγάλες αποφάσεις, ο καθένας θα κάνει τους λογαριασμούς του.

Εκεί, η Ελλάδα πρέπει με τη μεθοδική προετοιμασία των Ενόπλων Δυνάμεων και όλων των φορέων που εμπλέκονται σε έναν πόλεμο, τις συμμαχίες και την αποφασιστικότητά της να δώσει το μήνυμα στην Τουρκία ότι αν τολμήσει να στείλει ερευνητικό σκάφος ή γεωτρύπανο σε ελληνική υφαλοκρηπίδα, αυτό που θα συμβεί δεν θα είναι ένα τοπικό θερμό επεισόδιο, αλλά ένας γενικευμένος πόλεμος, που είναι πολύ πιθανόν να είναι νικηφόρος για την Ελλάδα, αφού σε επίπεδο στρατηγικών όπλων υπερέχει της Τουρκίας.

Και θα πρέπει να γνωρίζουν στην Αγκυρα ότι αυτό θα οδηγήσει στον πολιτικό θάνατο τον Ερντογάν και την Τουρκία του σε περιπέτειες, που θα οδηγήσουν μέχρι και τη δημιουργία του Κουρδιστάν.

Καλό βόλι.

Ώρα για ένα μήνυμα αποφασιστικότητας - newsbreak