Άγγελος Συρίγος: Συμβολισμοί

Όποιοι συντάσσουν τις αναρτήσεις του Πρωθυπουργού στο Διαδίκτυο, ενίοτε τον εκθέτουν με τις αντιφάσεις τους.

Παράδειγμα: Σχολιάζοντας την απόκτηση του φωτογραφικού υλικού από την εκτέλεση των 200 της Καισαριανής, ο Κυριάκος Μητσοτάκης αναφέρει:

-«Ένιωσα συγκίνηση, ρίγος αλλά και υπερηφάνεια για τον τόπο και εκείνα τα παιδιά του, πέρα από τις ιδεολογίες και τις κομματικές ταυτίσεις της εποχής. Γιατί το μήνυμα των 200 ήταν ένα: η ελεύθερη και δημοκρατική Ελλάδα».

Τόσες πολλές εσφαλμένες προσεγγίσεις ενός πραγματικού περιστατικού, σπάνια μπαίνουν σε μια παράγραφο.

Αυτό που

Οι 200 δεν μετείχαν στην Αντίσταση με ουδέτερη αντίληψη για τα πράγματα. Το φρόνημα που «αιχμαλώτισε» το φιλμ είχε σχέση με τα πολιτικά δεδομένα της εποχής και την ιδεολογία τους.

Το μήνυμα των 200 δεν ήταν μόνο «ελεύθερη και δημοκρατική Ελλάδα». Αλλά και Ελλάδα δίκαιη και ανεξάρτητη. Χωρίς τη μεταπολεμική επιβράβευση των Ελλήνων που βρέθηκαν από την πλευρά όσων τους τουφέκισαν.

Οι εκτελεσθέντες στην πλειοψηφία τους ήταν κομμουνιστές. Έφτασαν στον τοίχο της Καισαριανής γιατί οι «κομματικές ταυτίσεις» – που θέλει να παρακάμψει η πρωθυπουργική δήλωση – τους είχαν φυλακίσει προτού εισβάλουν οι Ναζί – και τους παρέδωσαν έγκλειστους.

Είναι σεβαστό ότι ο Πρωθυπουργός «ριγεί» από την αποφασιστικότητα των βλεμμάτων μπροστά στο απόσπασμα. Θα τους τιμούσε όμως επαρκέστερα αν έβαζε πιπέρι στο στόμα κάποιων κομματικών και κυβερνητικών σαλτιμπάγκων, που επιχείρησαν να μειώσουν την αξία της θυσίας τους, ή να την… αποχρωματίσουν!

Η Ιστορία εκδικείται και η αλλοίωση της δεν περνάει, όταν υπάρχουν ντοκουμέντα . Στο «μεγαλείο των αγώνων του λαού μας απέναντι στον φασισμό» και της «ενιαίας Εθνικής Αντίστασης», δεν συμπεριλαμβάνεται σύσσωμος ο λαός.

Αν το παραβλέπουμε, δεν μιλάμε για Ιστορία, αλλά για παραποίησή της και άλλοθι στους κατοχικούς συνεργάτες .

Άλλο παράδειγμα: Από το απολογιστικό δελτίο της εβδομάδας – κάτι σαν τη «Φωνή του Κυρίου» της Εκκλησίας – που αναρτάται ως κυριακάτικο πρωθυπουργικό κήρυγμα.

Αναφερόμενος στην αποστολή στρατιωτικών δυνάμεων στην Κύπρο μιλάει για «σύρραξη» που «απείλησε και τον Ελληνισμό της Κύπρου» και σημειώνει ως «αυτονόητη» την «κοινή» ευρωπαϊκή απάντηση, «όταν κινδυνεύει ευρωπαϊκό έδαφος».

Καλά και εμψυχωτικά, αλλά όχι απολύτως ακριβή: αυτό που απειλήθηκε, ως τώρα τουλάχιστον, δεν είναι «ο ελληνισμός» και το «ευρωπαϊκό έδαφος» – το κοινοτικό τουλάχιστον, για το οποίο μεριμνούν οι Συνθήκες.

Στόχος των Ιρανών ήταν οι βάσεις στο 3% της Μεγαλονήσου, που ανήκει στη Μεγάλη Βρετανία.

Τα διαβάζει ο καθηγητής και εκδηλώνοντας «υπερηφάνεια», ανακατεύει τη φρεγάτα που θα αναχαιτίσει το Ιράν, με τους… περσικούς πολέμους: «Ο Κίμων επιστρέφει στην Κύπρο μετά από 2.476 χρόνια».

Εν πολλοίς φανφαρόνικο, αλλά ο πρώην υφυπουργός δεν τα πάει καλά με την Ιστορία και τη Γεωπολιτική. Θεωρεί το Πολυτεχνείο μεταπολιτευτικό «μύθο» και την αντίσταση της νεολαίας στη Χούντα, μεταδικτατορική υπόθεση, με «αντάρτικα τραγούδια, ταβέρνες και παϊδάκια».

Σε άλλη περίπτωση «ήθελε» να «πάρει η Τουρκία F16, διότι είναι προς το συμφέρον μας». Σε «βάθος χρόνου» οι Αμερικανοί θα τους… απαγορεύσουν τις υπερπτήσεις στα ελληνικά νησιά. Μιλάμε για τα αεροσκάφη που στέλνει τώρα στο «κράτος της Βόρειας Κύπρου».

Τότε η ηγεσία της Ομογένειας αντέδρασε με τον Έντι Ζεμενίδη: «Τέτοιες ανοησίες έχω ακούσει μόνο από πράκτορες της Τουρκίας…».

Από αυτή την άποψη, αν θέλουν να αναδείξουν συμβολισμούς με τον – σημερινό – «Κίμωνα» ας βρουν κανέναν άλλον…

The post Άγγελος Συρίγος: Συμβολισμοί appeared first on iEidiseis.