Euroleague τριών ταχυτήτων

Η Euroleague είναι πλέον προ των πυλών. Πολλές οι αλλαγές αφού οι ομάδες έγιναν πια 18 από 16 και οι λεγόμενες διαβολοεβδομάδες περισσότερες. Φέτος οι ομάδες προέβησαν σε πολλές και σημαντικές αλλαγές στο ρόστερ τους και αναμένεται να παρουσιαστούν διαφορετικές σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια. Μοναδική εξαίρεση, γι’ αυτό και αποτελεί και το πρώτο φαβορί για τον τίτλο, η Ρεάλ Μαδρίτης.

Η δική μου οπτική για την διοργάνωση, έχοντας ως βάση τους παίκτες που έχουν στο δυναμικό τους οι συμμετέχουσες, λέει ότι πρόκειται για πρωτάθλημα τριών ταχυτήτων. Η πρώτη αφορά ομάδες ικανές να σηκώσουν το βαρύτιμο τρόπαιο, η δεύτερη ομάδες με αυξημένες πιθανότητες να συμπληρώσουν την πρώτη προνομιούχο οκτάδα και η τρίτη τους λεγόμενους κομπάρσους, ομάδες δηλαδή που δύσκολα θα βρεθούν στα play- off, είναι όμως ικανές να κάνουν ζημιές στους παραπάνω. Πάμε να τις δούμε λίγο πιο αναλυτικά.

Στην πρώτη ταχύτητα βρίσκονται, σύμφωνα με την δική μου οπτική, πέντε ομάδες. Αυτές είναι οι τρεις γνωστοί » σωματοφύλακες» του τίτλου και των Final- Four, δηλαδή οι ομάδες που είναι πάντα παρούσες στην γιορτή τα τελευταία χρόνια, Φενέρ, Ρεάλ και ΤΣΣΚΑ καθώς και η τούρκικη Εφές με την πανίσχυρη φέτος Μπαρτσελόνα.

Η Φενέρ του Ζοτς έχασε πολύ σημαντικά γρανάζια από την μηχανή της, Γκούντουριτς και Μέλι, αλλά κινήθηκε δυναμικά και απέκτησε τον Γουίλιαμς που έκανε μεγάλη εντύπωση πέρυσι με την φανέλα της Μπάγερν και τον τεράστιο Ντε Κολό. Ο Γάλλος της δίνει πολύ μεγάλο βάθος και αυξάνει την ποιότητα της στον υπερθετικό βαθμό στην περιφέρεια. Πρόσθεσε μάλιστα στο τέλος για την ρακέτα και τον Στίματς φοβούμενη την κατάσταση των Βέσελι και Λοβέρν μετά τους τραυματισμούς τους.

Η Ρεάλ του Λάσο είναι με μια λέξη διαστημική. Στην ήδη μεγάλη της δυναμική πρόσθεσε παίκτες επιπέδου, όπως ο Λαπροβίτολα ή ο Μίκι που αντικατέστησε τον Αγιόν, χωρίς να χάσει ουσιαστικά κανένα γρανάζι της καλοδουλεμένης της μηχανής. Με απλά λόγια το μεγάλο φαβορί.

Η πρωταθλήτρια ΤΣΣΚΑ από την άλλη έκανε λίφτινγκ σε αρκετές θέσεις. Άφησε τους δύο ηγέτες της περιφέρειας της, Ροντρίγκεζ και Ντε Κολό, άφησε τον αναπληρωματικό της σέντερ, τον Χάντερ, αλλά πήρε κιόλας. Πρόσθεσε τον Μάικ Τζέιμς και τον Γιάνις Στρέλνιεκς στους κοντούς, ενώ στην γραμμή ψηλών μεγάλωσε το βάθος της με Βόιτμαν και Κουφό. Θα χρειαστεί χρόνο για να βρει τα πατήματα της, αλλά πάλι είναι στα πρώτα φαβορί.

Την πρώτη ταχύτητα συμπληρώνουν οι Εφές και Μπαρτσελόνα. Το σύνολο του Αταμάν έγινε ισχυρότερο από πέρυσι, αν και η ατυχία με τον Μοερμάν θα της κοστίσει, ενώ οι Καταλανοί έχουν το ακριβότερο και ένα από τα καλύτερα ρόστερ της διοργάνωσης. Μοναδικό ερωτηματικό στη θέση του κόουτς. Πάντως οτιδήποτε άλλο πλην της επιστροφής στο Final- Four θα είναι τεράστια αποτυχία.

Στο δεύτερο γκρουπ των ομάδων περιλαμβάνονται εκείνες που θα παλέψουν για τις θέσεις, εκτός των παραπάνω πέντε, που υπολείπονται για την πρώτη οκτάδα. Σε σειρά πιθανοτήτων για την πρόκριση είναι η Μακάμπι του Σφαιρόπουλου, η Αρμάνι του Μεσίνα, η Μπασκόνια του Περάσοβιτς, ο Παναθηναϊκός του Αργύρη Πεδουλάκη, η Χίμκι του Κουρτινάιντις, η Μπάγερν του Ράντονιτς και το μεγάλο ερωτηματικό της χρονιάς, ο Ολυμπιακός του Ντέιβιντ Μπλατ. Για να τους δούμε λίγο.

Η Μακάμπι έχει ενισχυθεί σημαντικά. Διαθέτει και έναν από τους καλύτερους προπονητές στην Euroleague, οπότε αν βρει την ισορροπία που απαιτείται ανάμεσα σε άμυνα και επίθεση, δεν την χάνει με τίποτα τη θέση στα play- off.

Η Αρμάνι, αφού ξεφορτώθηκε τον τρελό- Τζέιμς και πήρε σοβαρό και γνώστη της διοργάνωσης προπονητή, είναι πια ομάδα που μπορεί να χτυπήσει με αξιώσεις την πρόκριση στην επόμενη φάση. Η έλευση του μεγάλου Σέρχι, αλλά και του θρύλου Λουίς Σκόλα, δίνει μεγάλη δυναμική στους Ιταλούς και τους καθιστά ιδιαιτέρως ανταγωνιστικούς απέναντι σε όλους.

Η Μπασκόνια από την άλλη μπορεί να μην γεμίζει το μάτι σε πολλούς, όμως να θυμάστε ότι οι Βάσκοι είναι πάντα παρόντες στη γιορτή.

Χίμκι και Μπάγερν έκαναν καλές έως σπουδαίες μεταγραφές, για παράδειγμα οι NBAer που απέκτησαν αμφότερες, αλλά παραμένουν φανέλες χωρίς μεγάλο βάρος.

Πάμε και στις ελληνικές. Ο Παναθηναϊκός έκανε τις υπερβάσεις του, αλλά έχει μεγάλη τρύπα στην ρακέτα. Χωρίς καλούς ή σωστότερα έμπειρους ψηλούς δεν πας μακριά. Όσο θα κρατά το απόλυτο στο πύρινο Ο.Α.Κ.Α τόσο θα έχει τύχη για την οκτάδα. Εάν κάνει γκέλες εκεί αντίο ζωή.

Τέλος ο Ολυμπιακός, στην πιο δύσκολη και περίεργη σεζόν της σύγχρονης ιστορίας του, αποτελεί το μεγαλύτερο ερωτηματικό της φετινής Euroleague. Εάν το ρόστερ αυτό το είχε μια άλλη ομάδα χωρίς το ειδικό βάρος των ερυθρόλευκων, τότε χωρίς υπερβολή θα μιλούσαμε για μια θέση κάτω από την δωδέκατη εύκολα. Ο Ολυμπιακός όμως είναι άλλη ιστορία. Κατά την γνώμη θα πρέπει να κάνει αλλαγές στην περιφέρεια αν θέλει να διεκδικήσει κάτι παραπάνω από μια αξιοπρεπή συμμετοχή.

Φθάσαμε και στην τρίτη ταχύτητα. Εδώ μιλάμε για ομάδες χωρίς ρεαλιστικές ελπίδες πρόκρισης στα νοκ- άουτ ματς. Ζάλγκιρις, Ερυθρός Αστέρας βρίσκονται σε καλύτερη μοίρα από τους υπόλοιπους λόγω γνώσης, έδρας και προπονητών.

Οι ερυθρόλευκοι του Βελιγραδίου έχουν μια δυνατή έδρα, αλεπού κόουτς και παίκτες με χιλιόμετρα στα γήπεδα. Άρα εύκολος αντίπαλος για κανέναν. Οι Λιθουανοί έχασαν πάλι σημαντικούς παίκτες, αλλά ο Σάρας έχει αποδείξει ότι βγάζει διαρκώς λαγούς από το καπέλο του. Δύσκολη έδρα, ικανή για περίεργα διπλά μακριά από το Κάουνας και είναι δεδομένο ότι όποιος την υποτιμήσει θα την πατήσει άσχημα.

Ζενίτ καλό ρόστερ, συμπαθής προπονητής, αλλά χωρίς έδρα και παρελθόν δεν την βλέπω να πετυχαίνει κάτι σπουδαίο. Προσοχή και εδώ όμως για όλους. Τέλος Βαλένθια, Άλμπα και Βιλερμπάν βλέπω να καταλαμβάνουν τις τρεις τελευταίες θέσεις της κατάταξης, ίσως και με αυτή τη σειρά.

Καλή μας σεζόν και καλή επιτυχία στους εκπροσώπους μας. Ανάλυση για πράσινους και κόκκινους μετά την πρώτη αγωνιστική, από εβδομάδα δηλαδή….