Ζήτημα εγωισμού

Μία ακόμα επιθετική μηχανή επισκέπτεται απόψε το Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, βρίσκοντας τον Ολυμπιακό μουδιασμένο από την δεύτερη συνεχόμενη εντός έδρας ήττα. Η Χάποελ είναι εύκολα πρώτη σε επιθετικούς δείκτες (126.5 ORtg) χωρίς να παίζει του σκοτωμού γρήγορα όπως οι τρελιάρες Παρί, Βαλένθια, Μπασκόνια, Μακάμπι, σουτάρει με το αδιανόητο 65.1% true shooting (60% δίποντο, 41% τρίποντο, 84% βολές) και κάθε άλλο παρά άβολα αισθάνεται ως πρωτοεμφανιζόμενη στη διοργάνωση.  Ενδεικτικά, καμία άλλη από τις επτά

ομάδες που έκαναν ντεμπούτο στην Ευρωλίγκα από τη σεζόν 2016-17 και έπειτα (όταν καθιερώθηκε το τρέχον σύστημα διεξαγωγής) δεν είχε περισσότερες από τέσσερις νίκες στις πρώτες επτά αγωνιστικές (Ζενίτ το 2019-20, Μόνακό το 2021-22, Παρί πέρσι).

Το έκαναν με ανθρώπους που ξέρουν τα κατατόπια μέσα και έξω. Στον πάγκο ο Δημήτρης Ιτούδης, έξω από αυτόν ο Μάνος Παπαδόπουλος. Στο παρκέ αυτοί που ελέγχουν τα πάντα είναι οι Μίτσιτς και Μπράιαντ, που μαζί Πικ εν ρόλ μέχρι να σβήσει ο ήλιος, ένας κλασικός τέτοιος ψηλός για να τελειώνει τις φάσεις (Οτούρου) και άλλος ένας για το second unit (Μότλι), ένας γκαρντ-αποκάλυψη για την προσαρμογή του στο υψηλό επίπεδο για το ένας εναντίον ενός (Μπλάκνι). Όλα είναι γκαρντ: η προαναφερθείσα τριάδα μαζί με τον γνωστό και μη εξαιρετέο Κρις Τζόουνς φέρνει στο τραπέζι 52.2 πόντους (το 56% της συνολικής παραγωγικότητας), μαζί με 10.4 ασίστ.

Μπάλες δεν περισσεύουν για άλλους. Ο Κόλιν Μάλκολμ είναι ο 3&D της παρέας, οι Γκινάτ και Γουέινραϊτ παίζουν τους δικούς τους συμπληρωματικούς ρόλους. Όσο χρήμα κι αν έχει το πορτοφόλι, η ισορροπία της στελέχωσης είναι αξιοθαύμαστη.

Σύμφωνοι, όχι ο καλύτερος καιρός για τον Ολυμπιακό να βρει κανείς απέναντι του μια τόσο προικισμένη περιφερειακή γραμμή. Ο Γιώργος Μπαρτζώκας παραδέχτηκε χθες τις αμυντικές διαλείψεις της ομάδας του, που στέκεται στην 7η θέση στο σχετικό rating (115.8DRtg), είπε για άλλη μια φορά πως δεν έχει μαγικό ραβδάκι, βελτίωση χωρίς προπόνηση δεν νοείται.

Η προσαρμογή ή όχι του Ολυμπιακού σε επίπεδο σχημάτων θα είναι το ένα από τα ενδιαφέροντα της βραδιάς. Στο χθεσινό σημείωμα υπογραμμίστηκε η εγγενής δυσκολία της συνύπαρξης των Ντόρσεϊ-Φουρνιέ-Βεζένκοφ στο αρχικό σχήμα και το πώς αυτή μεταφέρει ασήκωτη πίεση στον χειριστή από τη στιγμή που δεν υπάρχει low post δημιουργία. Αυτό που μοιάζει πιθανό είναι η πολύ μεγαλύτερη ενεργοποίηση του πάγκου (Μακίσικ, Πίτερς), πράγμα που ο κόουτς του Ολυμπιακού συνηθίζει σε διπλές εβδομάδες.

Ανεξαρτήτως από την τακτική, ο Ολυμπιακός καλείται να βγάλει θυμό και εγωισμό στο παρκέ προκειμένου να αποτρέψει την τρίτη εντός έδρας ήττα. Οι αρρυθμίες καλύπτονται από ενέργεια και βρώμικη δουλειά, αυτή που θα εξασφαλίσει τη συμπαγή εικόνα στα μετόπισθεν και θα μεταφερθεί ως ροή στο μπροστά κομμάτι. Σημειωτέον, η Χάποελ του 6-1 έχει δώσει ως τώρα ένα «φυσιολογικό» εκτός έδρας ματς: με την Εφές δεν έπαιξε στην Πόλη, στη Βαλένθια αγωνίστηκε σε άδειες κερκίδες, μόνο στο όχι ακριβώς ηφαίστειο του Παρισιού έπαιξε μπροστά σε εχθρικό, λέμε τώρα, κοινό. Το Ειρήνης και Φιλίας, όπως και να το κάνεις, είναι άλλο πράγμα.

Keywords
Τυχαία Θέματα