Ζέκα: «Όνειρό μου ένα πρωτάθλημα με τον Παναθηναϊκό»

Ο παλαίμαχος άσος, που επέστρεψε στο «τριφύλλι» μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας, παίρνοντας πόστο στο τμήμα scouting, μίλησε στην ιστοσελίδα Desporto ao Minuto για τον νέο του ρόλο και τους στόχους του.

Αναλυτικά:

Ξεκίνησες στην Κάσα Πία, στη συνέχεια πήγες στη Βιτόρια και έμεινες μόνο έναν χρόνο στην Primeira Liga. Ονειρευόσουν να παίξεις σε υψηλότερο επίπεδο;

Από τη στιγμή που πήγα στη Βιτόρια, σκέφτηκα ότι θα μπορούσα να παίξω σε υψηλότερο επίπεδο. Δεν ήξερα ότι θα μπορούσε να είναι αυτό στο οποίο έφτασα,

αλλά είχα πάντα τον στόχο να φτάσω πιο μακριά και ήξερα ότι αν δούλευα θα μπορούσα να έχω αυτή την ευκαιρία. Εκείνη την εποχή, δεν σκεφτόμουν ότι μετά από έναν χρόνο θα μπορούσα να μεταγραφώ σε άλλο σύλλογο, αλλά ήξερα ότι μπορούσα να πάω λίγο πιο πάνω. Μπορώ μόνο να είμαι πολύ ευγνώμων στον αείμνηστο Mανουέλ Φερνάντες και στον γιο του, Τιάγκο, που μου έδωσαν την ευκαιρία να παίξω στη Βιτόρια. Ήταν αυτοί που μου έδωσαν την ευκαιρία και είμαι πολύ ευγνώμων προς αυτούς. Δεν θα ξεχάσω ποτέ αυτό που έκαναν για εμένα.

Ποτέ δεν προέκυψε η ευκαιρία να παίξεις για τη Μπενφίκα, την Πόρτο ή τη Σπόρτινγκ;

Όχι, δεν υπήρξε ποτέ αυτή η ευκαιρία να παίξω σε αυτά τα κλαμπ. Όταν ήμουν ήδη στην Ελλάδα, υπήρξε μια συζήτηση, αλλά πολύ ανεπίσημη και τίποτα παραπάνω από αυτό. Θα μπορούσα να γυρίσω στην Πορτογαλία και δεν συνέβη. Όταν βρισκόμουν στο Σετούμπαλ, είχα πάντα το όνειρο να παίξω σε έναν από τους τρεις «μεγάλους». Ο κόουτς Ζεσουάλδο Φερέιρα μου έδωσε την ευκαιρία να πάω στον Παναθηναϊκό και να δημιουργήσω την καριέρα μου εδώ. Ήταν πολύ σημαντικό για εμένα.

Έμεινες έξι χρόνια στον Παναθηναϊκό, πέρασες από την Κοπεγχάγη και επέστρεψες στην Ελλάδα για τις τελευταίες δύο σεζόν σου. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, δεν υπήρξε η προσδοκία επιστροφής στην Πορτογαλία;

Ήμουν ευτυχισμένος στα πρώτα έξι χρόνια στην Ελλάδα, πολύ ευχαριστημένος. Η αποχώρησή μου για την Κοπεγχάγη συνέβη για οικονομικούς λόγους του κλαμπ. Αν δεν υπήρχαν, δεν θα έφευγα. Πήγα σε έναν σύλλογο με τον οποίο ταυτίστηκα πολύ. Πάντα με αντιμετώπιζαν πολύ καλά, έπαιζα σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις και αγωνιζόμουν για να γίνω πρωταθλητής και να κερδίσω το Κύπελλο Δανίας. Ένιωθα άνετα και χαρούμενος. Επέστρεψα στον Παναθηναϊκό μετά από δύο τραυματισμούς στο γόνατο μέσα σε έναν χρόνο, και εκεί ήθελα να τελειώσω την καριέρα μου. Είναι ένα κλαμπ που σημαίνει πολλά για μένα, με το οποίο είμαι πολύ δεμένος. Ποτέ δεν μου πέρασε από το μυαλό ότι, αφού έφυγα για πρώτη φορά από τον Παναθηναϊκό, θα μπορούσα να επιστρέψω να παίξω στην Πορτογαλία, ακόμη και γιατί, όταν μεταγράφηκα, είχα ήδη γίνει 28 ετών. Με τον καιρό, ήξερα ότι θα ήταν πολύ δύσκολο να καταφέρω να μεταγραφώ σε σύλλογο μεγάλου μεγέθους στην Πορτογαλία.

Είναι ένα όνειρο που έμεινε ανεκπλήρωτο;

Δεν μπορώ να μιλήσω για ανεκπλήρωτο όνειρο. Το εξωτερικό, για μένα, ήταν άγνωστο. Δεν είχα καμία ιδέα για το τι ήταν να βρίσκεσαι ή να παίζεις σε ξένη χώρα. Έβλεπα μόνο παιχνίδια μέσω τηλεόρασης. Αυτό που αρχικά περνούσε από το μυαλό μου ήταν να κάνω καριέρα στην Πορτογαλία, σε έναν από τους μεγάλους, αν συνέβαινε. Θα ήταν πολύ όμορφο να έπαιζα σε έναν από αυτούς τους συλλόγους στην Πορτογαλία, αλλά δεν μετανιώνω για τίποτα. Δεν θα άλλαζα την καριέρα που έκανα εδώ στην Ελλάδα και στη Δανία για το να έπαιζα σε έναν παίζοντας σε μεγάλες, ειδικά γιατί έτσι είχα τη δυνατότητα να εκπροσωπήσω την εθνική Ελλάδας. Αυτό ήταν ένα από τα μεγαλύτερα ορόσημα της καριέρας μου.

Πώς συνέβη αυτή η διαδικασία της πολιτογράφησης για την εθνική Ελλάδας, αφού είχες ήδη αγωνιστεί στις μικρές εθνικές της Πορτογαλίας;

Ναι, είχα ήδη παίξει για την Πορτογαλία στους U23. Φυσικά, ήξερα πόσο δύσκολο θα ήταν να γίνω διεθνής με την ανδρική εθνική Πορτογαλίας. Η Πορτογαλία έχει μεγάλη ποιότητα, με πολλούς παίκτες. Όλο και περισσότερο εμφανίζονται νέοι παίκτες με μεγάλη ποιότητα. Ήξερα ότι θα ήταν πολύ δύσκολο ή ακόμη και αδύνατο να παίξω για την εθνική Πορτογαλίας. Όταν είχα την ευκαιρία να παίξω για την Ελλάδα, δεν το σκέφτηκα δεύτερη φορά και αποδέχτηκα. Είναι μια χώρα που σημαίνει πολλά για μένα, τόσο πολύ που ακόμη σήμερα ζω στην Ελλάδα. Θεώρησα ότι ήταν η καλύτερη λύση για μένα, για την καριέρα μου.

Όλα ξεκίνησαν με μια συζήτηση με τον πρόεδρο του Παναθηναϊκού, ο οποίος μου έλεγε ότι θα έμενα για να περάσω όλη την καριέρα μου στον Παναθηναϊκό. Έλεγε επίσης ότι ήδη ήμουν Έλληνας και ότι το μόνο που μου έλειπε ήταν το διαβατήριο. Κάνοντας πλάκα, μου είπε: ”Θα σε κάνω Έλληνα». Του απάντησα: ”Τότε γιατί δεν το κάνετε; Δεν έχω πρόβλημα”. Ήταν τότε που άρχισε να ασχολείται με το θέμα, χωρίς καμία ιδέα ότι θα μπορούσα να παίξω για την εθνική Ελλάδας. Όταν η εθνική και ο τότε προπονητής, ο Γερμανός Μίχαελ Σκ’ιμπε, έμαθαν ότι χειριζόμουν το θέμα του διαβατηρίου, μίλησαν μαζί μου για να μου παρουσιάσουν την ιδέα να εκπροσωπήσω την Ελλάδα. Έτσι έγινε. Εκείνη τη στιγμή, εγώ και το κλαμπ είχαμε ήδη ξεκινήσει τη διαδικασία για να γίνω Έλληνας.

Η πρώτη μου κλήση το 2017; Η εθνική ήθελε να παίξω πρώτα τα φιλικά παιχνίδια στην Αυστραλία, αλλά η UEFA ή η FIFA δεν το επέτρεψαν τότε. Δεν είχα ακόμη το διαβατήριο, αν και ήταν σχεδόν έτοιμο. Δεν με άφησαν… Έτσι, η πρώτη μου διεθνής συμμετοχή έγινε εναντίον του Βελγίου.

Ακόμη κι αν δεν το έχεις μετανιώσει, μένει το αίσθημα της απογοήτευσης που δεν έπαιξες ποτέ με την Εθνική Ανδρών Πορτογαλίας;

Όχι… Σε κάποια στιγμή, αρχίζεις να καταλαβαίνεις ότι το να παίξεις για την εθνική Πορτογαλίας είναι κάτι πολύ μακρινό. Ήξερα ότι ήταν μακριά και δεν έχω καμία πίκρα. Με υποδέχθηκαν πολύ καλά στην εθνική Ελλάδας. Με υποδέχθηκαν ως Έλληνα, ως έναν από αυτούς, με πολύ σεβασμό, στοργή και αγάπη. Δεν μπορώ να μετανιώσω ή να λυπηθώ για κάτι που δεν συνέβη, γιατί τελικά μου συνέβη κάτι απίθανο. Να έρθω από εκεί που ήρθα, να φτάσω σε μια χώρα και να καταφέρω να πολιτογραφηθώ Έλληνας είναι ένα μεγάλο ορόσημο στην καριέρα μου. Είναι μέρος της ποδοσφαιρικής μου ιστορίας.

Μόλις κρέμασες τα παπούτσια σου δεν άργησες να κάνεις το άλμα στον Παναθηναϊκό, με καθήκοντα σκάουτερ. Ήταν κάτι που επιθυμούσες εδώ και πολύ καιρό;

Ήξερα ότι ήθελα να ασχοληθώ με κάτι σχετικό με το ποδόσφαιρο. Ήξερα ότι ήθελα να ξεκινήσω από τον Παναθηναϊκό, δεν είχα συγκεκριμένο στόχο όσον αφορά τη θέση εργασίας. Στο μέλλον, θέλω να γίνω αθλητικός διευθυντής. Κάνω το MIP (Master for International Players) της UEFA και προετοιμάζομαι γι’ αυτό, για δύο χρόνια. Στο μεταξύ, έπρεπε να ξεκινήσω από κάπου. Φυσικά, δεν θα μπορούσα να γίνω αθλητικός διευθυντής του Παναθηναϊκού μόλις τέσσερις μήνες αφότου έπαψα να είμαι ποδοσφαιριστής. Ή μάλλον θα μπορούσα, αλλά δεν ήταν κάτι που επιθυμούσα. Ειλικρινά, δεν ήμουν προετοιμασμένος να έχω μια τόσο μεγάλη θέση και με τόση ευθύνη. Εγώ και το κλαμπ θεωρήσαμε ότι θα ήταν καλό να αρχίσω να μαθαίνω στο κομμάτι του scouting, να είμαι κοντά στον αθλητικό διευθυντή της ομάδας και κοντά στους ανθρώπους που παίρνουν αποφάσεις στο κλαμπ, ώστε να προετοιμαστώ για το μέλλον μου.

Αισθάνεσαι ότι είναι πιο απαιτητικό να είσαι ποδοσφαιριστής ή να έχεις τέτοιου είδους καθήκοντα έξω από τις τέσσερις γραμμές;

Νομίζω ότι είναι πιο δύσκολο έξω από τις τέσσερις γραμμές. Προετοιμαζόμουν από τα 18 μου για να παίξω ποδόσφαιρο και είναι πλέον κάτι που γίνεται με φυσικότητα. Δεν σκέφτεσαι πολύ πέρα από το να προπονείσαι και να παίζεις. Τώρα, μπαίνω σε έναν κόσμο για τον οποίο ποτέ δεν είχα προετοιμαστεί. Ποτέ δεν είχα πραγματική επαφή ή σπουδές για αυτό. Είναι πιο δύσκολο επειδή δεν είμαι συνηθισμένος, είναι ένα νέο καθήκον. Προετοιμάζομαι και μελετώ για το μέλλον. Όπως σε όλα στη ζωή, πρέπει να αποκομίσω εμπειρίες για να φτάσω μια μέρα να γίνω αθλητικός διευθυντής. Αυτό κάνω, βήμα-βήμα. Ξεκινώντας λίγο πιο κάτω και όταν έχω την ευκαιρία να ασκήσω άλλες λειτουργίες, να είμαι πιο προετοιμασμένος και να μην κάνω τόσα λάθη, όπως θα συνέβαινε αν ξεκινούσα τώρα.

Σε παρουσιάζουν ως είδωλο στον Παναθηναϊκό, όντας μάλιστα ο πέμπτος παίκτης με τις περισσότερες συμμετοχές (273) στην ιστορία του συλλόγου. Αυτό σε βοήθησε να παραμείνεις στο κλαμπ;

Στο τέλος της ημέρας, όλοι οι παίκτες θέλουν αναγνώριση και στοργή. Αν νιώθεις καλά, άνετα και αγαπημένος, είναι δύσκολο να πάρεις την απόφαση να φύγεις από το κλαμπ. Τα είχα όλα αυτά εδώ, στον Παναθηναϊκό. Αυτό που ήθελα ήταν να συνεχίσω την καριέρα μου εδώ και, ενδεχομένως, να γίνω ένας από τους θρύλους του συλλόγου. Ακόμα κι έτσι, νομίζω ότι δεν είμαι. Ήμουν σε πολλά παιχνίδια και έκανα πολλά για το κλαμπ, αλλά όσον αφορά τίτλους, είμαι πίσω από πολλούς. Το να είσαι θρύλος ενός κλαμπ περνάει από το να κερδίσεις τίτλους… Σήμερα είναι πολύ δύσκολο για έναν παίκτη να μείνει τόσα πολλά χρόνια σε έναν σύλλογο και να καταφέρει να παίξει τόσα παιχνίδια.

Και ο Ρουί Βιτόρια; Θεωρήθηκε ήρωας, αλλά κατέληξε να απογοητεύσει στην αρχή της νέας σεζόν. Οι διοικούντες του Παναθηναϊκού δεν είχαν υπομονή να περιμένουν περισσότερο;

Το κλαμπ είναι πολύ μεγάλο εδώ στην Ελλάδα. Όταν τα αποτελέσματα αρχίζουν να μην εμφανίζονται με τον τρόπο που θέλει ο σύλλογος, υπάρχει αλλαγή προπονητή. Έτσι λειτουργούν τα πράγματα… Δεν ήμουν στο κλαμπ εκείνη την εποχή. Επέστρεψα μετά την αποχώρησή του. Είναι ένας προπονητής με τον οποίο έχω πολύ καλή σχέση, όπως και με τους βοηθούς του. Δεν ήξερα τι συνέβαινε μέσα στο σύλλογο ή ποια ήταν η αίσθηση της ομάδας, του ιδιοκτήτη, των ανθρώπων της διοίκησης… Αυτό που μπορώ να πω είναι ότι ήταν τεράστια χαρά να δουλέψω μαζί του. Μου άρεσε πολύ ο χρόνος που περάσαμε μαζί.

Πόσο σημαντικό είναι να έχει ένας ποδοσφαιριστής έναν καλό ατζέντη;

Για μένα, ήταν εξαιρετικά σημαντικό. Ίσως, η επιλογή της Proeleven ήταν από τις καλύτερες αποφάσεις που πήρα ώστε η καριέρα μου να γίνει όπως έγινε. Δεν είναι μια εταιρεία εκπροσώπησης. Για μένα, είναι οικογένεια. Ο Βίτορ και ο Κάρλος Γκονσάλβες είναι οικογένειά μου. Ήταν πάντα εκεί για μένα όταν τους χρειαζόμουν. Πάντα με συμβούλευαν με τον καλύτερο τρόπο. Μόνο να τους ευχαριστήσω μπορώ, από τα βάθη της καρδιάς μου. Ήταν ένα θεμελιώδες κομμάτι για αυτό που υπήρξε η καριέρα μου. Ξεκίνησα με αυτούς στα 19 μου και, σε όλη την καριέρα μου, δεν άλλαξα ποτέ μάνατζερ. Στις πιο δύσκολες στιγμές, ακόμη και οικογενειακές, ήταν πάντα εκεί, έτοιμοι να βοηθήσουν σε οτιδήποτε χρειαζόταν. Η λέξη που μπορεί να συνοψίσει αυτό που ήταν η σχέση μας είναι «οικογένεια». Θυμάμαι επίσης τον Βάσκο Κασκίλιο, ο οποίος πιστεύω ότι τώρα έχει ένα ποσοστό της εταιρείας, αλλά τότε δούλευε για αυτούς. Εκείνος που με ανακάλυψε στην Κάσα Πία ήταν ο Κάρλος Κοέλιο. Μίλησε με τον Βίτορ και τον Κάρλος και με έφεραν στην εταιρία. Από εκεί, ήταν η ιστορία που όλοι γνωρίζουν ήδη.

Ποτέ δεν σκέφτηκες να γίνεις ατζέντης;

Είναι υπό συζήτηση. Αυτή τη στιγμή, έχω τις πόρτες ανοιχτές για οποιαδήποτε κατάσταση στο ποδόσφαιρο. Είμαι πολύ συγκεντρωμένος σε αυτό που είναι η δουλειά μου στον Παναθηναϊκό, στον τρόπο που θέλω να βοηθήσω τον σύλλογο. Στο ποδόσφαιρο, μια μέρα είναι κάτι και σε άλλη στιγμή είναι κάτι άλλο. Θέλω να είμαι πάντα προετοιμασμένος για οποιαδήποτε κατάσταση. Ξέρω ότι έχω την Proeleven στο πλευρό μου. Όταν τελείωσα την καριέρα μου, μίλησαν μαζί μου και είπαν ότι η πόρτα ήταν ανοιχτή. Είναι ένα παράθυρο που έχω εκεί για το μέλλον. Αυτό που θέλω περισσότερο αυτή τη στιγμή είναι μια ποδοσφαιρική ομάδα.

Έχεις κάποιο όνειρο που θέλεις να πραγματοποιήσεις στο ποδόσφαιρο, σε αυτό τον νέο ρόλο;

Αυτό που μου έρχεται άμεσα στο μυαλό είναι να κερδίσω το πρωτάθλημα με τον Παναθηναϊκό. Αυτό ήταν που μου έλειψε στην καριέρα μου ως ποδοσφαιριστής. Μου έλειψε να παίξω σε ένα Euro και σε ένα Μουντιάλ, αλλά αυτό πλέον δεν μπορεί να συμβεί. Μόνο μέσω μιας θέσης σε μια Εθνική ομάδα. Αυτό που ήθελα πραγματικά να πετύχω ήταν να γίνω πρωταθλητής με τον Παναθηναϊκό.

Σκέφτεσαι να επιστρέψεις στην Πορτογαλία εκτός γηπέδου, αφού αυτό δεν συνέβη ως ποδοσφαιριστής;

Αυτή τη στιγμή, είμαι πολύ επικεντρωμένος στον Παναθηναϊκό και στο καθήκον μου. Το μέλλον δεν το γνωρίζουμε. Είναι μια χώρα και ένα πρωτάθλημα πολύ παραδοσιακό στο ποδόσφαιρο. Ποτέ δεν θα πω ότι δεν θα συμβεί, αλλά δεν είναι μια κατάσταση που έχω στο μυαλό μου. Αυτό που έχω πραγματικά στο μυαλό μου είναι να συνεχίσω εδώ στο κλαμπ και να πραγματοποιήσω το όνειρο που μου λείπει, βοηθώντας το κλαμπ να μεγαλώσει, αλλά χωρίς να κλείσω ποτέ την πόρτα σε οποιοδήποτε άλλο μέρος.

Ιωαννίδης και Βαγιαννίδης μετακόμισαν από τον Παναθηναϊκό στη Σπόρτινγκ. Ποια είναι η άποψή σου γι’ αυτούς;

«Νομίζω ότι ήταν εξαιρετικές προσθήκες για τη Σπόρτινγκ. Ο Βαγιαννίδης είναι νεότερος από τον Ιωαννίδη και είναι επίσης ένας παίκτης για το μέλλον, πολύ υποσχόμενος και με πολλή ποιότητα. Έχει πολύ περισσότερα να δώσει από όσα έχει ήδη δείξει στο πορτογαλικό ποδόσφαιρο. Ξέρω ότι θα μπορέσει να δείξει πολύ περισσότερα. Ο Ιωαννίδης είναι ένας πολύ τεχνικός παίκτης και καταφέρνει να συνδυάζεται καλά με όλους τους συμπαίκτες του. Σιγά-σιγά, προσαρμόζεται καλύτερα στο πρωτάθλημα, στην πορτογαλική κουλτούρα και στο σύστημα. Πιστεύω ότι είναι δύο παίκτες που, στο μέλλον, θα φέρουν πολλή χαρά στη Σπόρτινγκ. Ως άνθρωποι, είναι απίστευτοι. Γι’ αυτό τους βλέπω ήδη, στα παιχνίδια, πολύ κοντά και σε συγχρονισμό με τους συμπαίκτες τους. Αυτό με κάνει πολύ χαρούμενο για αυτούς, επειδή είναι δύο εξαιρετικοί παίκτες και δύο απίστευτοι άνθρωποι. Είχαν ήδη χημεία. Ήταν πολύ καλοί φίλοι εδώ. Ήταν μαζί πολύ στην καθημερινή τους ζωή. Πιστεύω ότι είναι σημαντικό και για τους δύο να έχουν ο ένας τον άλλον στη Σπόρτινγκ αυτή τη στιγμή. Όταν μεταγραφείς στην Πορτογαλία και έχεις έναν πολύ καλό φίλο στο σύλλογο, είναι πάντα καλύτερο ακόμη και στην προσωπική σου ζωή, εκτός γηπέδου».