Τουρκία: Το πρόβλημα έχει βαθύτερες ρίζες

Αυτό συμβαίνει και με το μπάσκετ στη γειτονική χώρα και σίγουρα εξαπλώνεται και στα υπόλοιπα σπορ. Άλλωστε, είναι γνωστή η ιστορία του Ενές Καντέρ και των όσων καταγγέλλει τα τελευταία χρόνια, για τη μεταχείριση που έχει ο ίδιος και η οικογένειά του, από τη στιγμή που εναντιώθηκε κατά του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Επίσης, δεν έχουν περάσει έξι μήνες από τη σύλληψη της Ντεριά Τσαϊργκάν. Η Τουρκάλα βολεϊμπολιστρια συνελήφθη

Το ποδόσφαιρο δεν αποτελεί εξαίρεση και στην κορυφή της «μαύρης λίστας» φιγουράρει το όνομα του ίσως κορυφαίου Τούρκου παίκτη, στην ιστορία του ποδοσφαίρου της γειτονικής χώρας. Ο Χακάν Σουκούρ έχει αναγκαστεί να ζει μόνιμα στις ΗΠΑ, καθώς η τουρκική κυβέρνηση τον έχει συνδέσει με το κίνημα του Φετουλάχ Γκιουλέν, το οποίο οργάνωσε την προσπάθεια πραξικοπήματος του 2016.

Ο Σουκούρ έχει αρνηθεί όλες τις κατηγορίες και αναγκάστηκε να φύγει από την Τουρκία, για να γλιτώσει τις διώξεις. Στις ΗΠΑ εργάστηκε σε καφετέρια, έγινε οδηγός Uber και ίδρυσε μια σχολή ποδοσφαίρου στην Καλιφόρνια.

Ο ίδιος είχε δηλώσει για τις διώξεις και τα προβλήματα που είχε να αντιμετωπίσει τα προηγούμενα χρόνια: «Δεν μου έχει μείνει τίποτα. Ο Ερντογάν μου πήρε τα πάντα: το δικαίωμα στην ελευθερία, το δικαίωμα στην ελευθερία του λόγου και το δικαίωμα στην εργασία. Δεν έκανα ποτέ τίποτα παράνομο. Δεν είμαι προδότης ή τρομοκράτης».

Ο Σουκούρ δεν είναι κάποια τυχαία προσωπικότητα στη γειτονική χώρα. Με την εθνική Τουρκίας μετράει 51 γκολ σε 112 συμμετοχές και βρίσκεται στην κορυφή της σχετικής λίστας του πίνακα των σκόρερ. Επίσης, κατέχει ένα παγκόσμιο ρεκόρ, καθώς έχει σημειώσει το γρηγορότερο γκολ σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου.

Ο Σουκούρ είχε χρειαστεί έντεκα δευτερόλεπτα για να βρει δίχτυα στον αγώνα με τη Νότια Κορέα, στον οποίο η Τουρκία είχε κατακτήσει την τρίτη θέση του Μουντιάλ του 2002. Επίσης, με την Τουρκία είχε φτάσει στα ημιτελικά του Euro 2008. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του φόρεσε τις φανέλες των Γαλατάσαραϊ, Ίντερ και Πάρμα, ενώ με την ομάδα της Κωνσταντινούπολης είχε κατακτήσει το 2000 το Κύπελλο UEFA.

Ο ίδιος είχε πάρει μέρος στις εκλογές με το κόμμα του Ερντογάν, όμως το 2014 διαχώρισε τη θέση του και πέρασε στην αντιπολίτευση. Από τότε αποτελεί «κόκκινο πανί» για τον Ερντογάν και την κυβέρνησή του. Ενδεικτικό του κλίματος που υπάρχει για τον Σουκούρ στη γειτονική χώρα είναι το γεγονός πως δεν υπήρχε στο πανό των Τούρκων φιλάθλων στον αγώνα με τη Ρουμανία, όπου εμφανίζονταν η τωρινή εθνική ομάδα της γειτονική χώρας και αυτή του 2002.

Ο παλαίμαχος ποδοσφαιριστής πρωταγωνιστεί και πάλι χωρίς να φταίει σε ένα ακόμα επεισόδιο στη γειτονική χώρα. Ο Σουκούρ έγινε αφορμή για να απομακρυνθεί από το TRT, το οποίο καλύπτει το Παγκόσμιο Κύπελλο, ο Μουράτ Εκρέμ Τσιμέν. Ο Τούρκος δημοσιογράφος απομακρύνθηκε λόγω των «απαράδεκτων λαθών» που έκανε στον αγώνα του Ιράν με τη Νέα Ζηλανδία.

Το τουρκικό δίκτυο είχε απομακρύνει πριν τέσσερα χρόνια, το 2022 τον Αλπέρ Μπακιρτζίγκιλ και πάλι την ώρα της μετάδοσης ενός αγώνα. Ο Τούρκος δημοσιογράφος σχολίαζε τον αγώνα του Μαρόκου με τον Καναδά για το Μουντιάλ και έκανε το λάθος να αναφέρει πως ο Χακάν Σουκούρ κατέχει το ρεκόρ του γρηγορότερου γκολ σε αγώνα Παγκοσμίου Κυπέλλου. Η απομάκρυνσή του ήταν άμεση και μάλιστα δε μετέδωσε το δεύτερο ημίχρονο της αναμέτρησης.

Σαν «κερασάκι στην τούρτα» ήρθε να προστεθεί η απολογία του Αρντά Γκιουλέρ, μετά τον αποκλεισμό της Τουρκίας από τη συνέχεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Ο ποιοτικότερος παίκτης της γειτονικής χώρας και μέλος της Ρεάλ Μαδρίτης έσπευσε να ζητήσει συγγνώμη από τους συμπατριώτες του για τον αποκλεισμό και να τονίσει πως όλη στην τουρκική αποστολή ντρέπονται για αυτόν.

Μια κίνηση που δείχνει πως οι Τούρκοι διεθνείς νιώθουν πως όλα μπορούν να αλλάξουν από τη μια στιγμή στην άλλη και από ήρωες μπορεί να μετατραπούν σε «αποδιοπομπαίοι τράγοι», χωρίς να υπολογίζεται το τι έχουν προσφέρει ή αν έχουν πραγματικά ευθύνες για τα όσα τους καταλογίζουν.

Επίσης, ο Βιντσέντζο Μοντέλα βρίσκεται ήδη στο στόχαστρο των τουρκικών ΜΜΕ, τα οποία μέχρι πριν λίγες ημέρες πριν τον αποθέωναν και αναφέρονταν με τα καλύτερα λόγια, στον τρόπο με τον οποίο οδήγησε την εθνική ομάδα στην τελική φάση του Μουντιάλ. Τι και αν ο ίδιος προσπάθησε να τονίσει μετά το ματς με την Παραγουάη πως έτσι είναι το σύγχρονο ποδόσφαιρο και πως τίποτε δεν μπορεί να εγγυηθεί την επιτυχία, ο Τύπος της γειτονικής χώρας τον έχει ήδη «κρεμάσει στα μανταλάκια».

Και όλα αυτά στο ποδόσφαιρο μιας χώρας, που πριν περίπου ένα χρόνο ταλανίζονταν από το σκάνδαλο των διαιτητών, οι οποίοι φέρονταν να εμπλέκονται σε παράνομο στοιχηματισμό. Από τους 571 διαιτητές που είχαν ελεγχθεί, οι 371 είχαν λογαριασμούς σε στοιχηματικές εταιρίες και οι 152 από αυτούς στοιχημάτιζαν ενεργά.

Όπως μπορεί εύκολα κάποιος να αντιληφθεί, τα προβλήματα στον αθλητισμό της γειτονικής χώρας έχουν πολλές προεκτάσεις. Σίγουρα ξεκινούν από την κοινωνία, η οποία αφήνει τους πολιτικούς να εκμεταλλεύονται πρόσωπα και καταστάσεις προς όφελός τους και φτάνουν μέχρι τους ίδιους τους αθλητές, οι οποίοι πολλές φορές υποκύπτουν σε αυτή την κατάσταση και δεν προσπαθούν να ορθώσουν ανάστημα και να στείλουν οι ίδιοι μήνυμα προς την κοινωνία της γειτονική χώρας.

Γιατί πολύ απλά, κάποιος αθλητής ή κάποια αθλήτρια ή ακόμα και προπονητής, ο οποίος είναι τώρα αγαπητός για την κυβέρνηση, μπορεί με ευκολία να βρεθεί σε θέση κατηγορούμενου, όταν αυτό χρειαστεί για να στραφεί η προσοχή του λαού σε άλλα πράγματα, από τα πραγματικά προβλήματα της κοινωνίας.