Τα απόνερα του Άμπου Ντάμπι

Σαν να μην πέρασε μια μέρα. Όχι ότι πέρασαν πολλές, μία εβδομάδα μόλις από την 23η Μάη, τότε που αμφότερες οι ελληνικές ομάδες σκόνταψαν στους ημιτελικούς του φάιναλ φορ του Άμπου Ντάμπι και εξαναγκάστηκαν να μείνουν δύο μέρες παραπάνω στην Αραβία για να παίξουν μεταξύ τους στο άχαρο ματς της τρίτης θέσης.

Το ραντεβού στην έρημο άφησε τις δύο ομάδες σε πολύ διαφορετική κατάσταση. Αυτή ακριβώς είδαμε στο παρκέ του Ο.Α.Κ.Α. χθες βράδυ, ου μη και χειρότερη στην περίπτωση του διεκδικητή Ολυμπιακού.

Οι πράσινοι δεν χρειάστηκε να ακουμπήσουν – εξόν του απολαυστικού Τζέριαν Γκραντ – κάποιο ιδιαίτερα υψηλό επίπεδο απόδοσης. Αρκούσαν πινελιές στην επίθεση από πολλούς, τον Ναν του πρώτου μέρους, τον Γκραντ στο ξεκίνημα και στο φινάλε, τον Σλούκα στο τελευταίο πεντάλεπτο, τον Γιούρτσεβεν, τον Καλαϊτζάκη. Η δουλειά έγινε με την άμυνα που άσχολήθηκε με τον Φουρνιέ και άφησε τους Γουόκαπ, Βιλντόσα, Λι και Ντόρσεϊ να μπουμπουνάνε ό,τι τους κάπνιζε: οι τέσσερις τους τελείωσαν το ματς με 3/19 σουτ, 7 λάθη, 7 ασίστ. Είναι δύσκολο, αλλά ακόμα και αυτή η οικτρή στατιστική δεν λέει όλη την αλήθεια. Ο Αργεντινός μάλιστα τραυματίστηκε στη γάμπα. Η αφαίρεση του Λεσόρ από τους τελικούς επανέφερε τον Παναθηναϊκό στις εργοστασιακές ρυθμίσεις του τελευταίου εξαμήνου, ο Σαμοντούροφ ήταν μέσα στο ματς παρότι έχασε τις περισσότερες μάχες, συνολικά η εικόνα ήταν μιας ομάδας τακτοποιημένης.

Ο Ολυμπιακός, χωρίς τον τραυματία και φευγάτο Γουίλιαμς-Γκος, ήταν αυτοκίνητο με φαρδύ σασί, δυνατή μηχανή, αλλά χωρίς τιμόνι. Ο Γουόκαπ παίζει γιατί δεν γίνεται αλλιώς, ο Ντόρσεϊ απορεί κανείς γιατί προτιμάται από τον Λαρεντζάκη, Βιλντόσα και Λι περιφέρονται, διάφανοι σαν φαντάσματα. Οι ερυθρόλευκοι έμειναν κάπως κοντά χάρη στα επιθετικά ριμπάουντ του πρώτου δεκαλέπτου, αλλά όταν έκλεισε η κάνουλα τα περιθώρια έγιναν ασφυκτικά. Από τη στιγμή που ο Γκραντ όχι μόνο έκανε σπουδαία δουλειά απέναντι στον Φουρνιέ αλλά του έβαλε και μαζεμένους πόντους, δύο – τρεις παίκτες δεν θα έφερναν ποτέ την άνοιξη. Η πλημμυρίδα των προβλημάτων στα γκαρντ έφερε τον Πίτερς στο «3», αλλά αυτό το σχήμα, με τον Φουρνιέ στο «2», απαιτεί έναν πόιντ γκαρντ ορχήστρα για να επιπλεύσει.

Είναι ιδιότυπο να ασχολείται κανείς περισσότερο με τον ηττημένο από τον νικητή, όμως από τον Ολυμπιακό εξαρτάται το αν θα έχουμε στα αλήθεια ανταγωνιστική σειρά τελικών ή όχι. Αυτή τη στιγμή ο Γιώργος Μπαρτζώκας παραδέχτηκε πως δεν έχει απάντηση για το αν το πρόβλημα της ομάδας του είναι πνευματικό, ψυχολογικό ή κάτι άλλο. Το αθλητικό, τα είπαμε, βγάζει μάτι: χωρίς γκαρντ μια ομάδα δεν ξέρει που πάει. Το βράδυ της Κυριακής ο Έλληνας προπονητής θα παίξει ρέστα: ο Μακίσικ λογικά θα μπει στην εξάδα των ξένων (ανεξαρτήτως από το αν ο Βιλντόσα είναι καλά), ο Λαρεντζάκης θα πάρει όσα λεπτά αναλογούν στον Τάιλερ Ντόρσι. Παρότι μοιάζει δύσκολο να είναι αυτοί οι δύο τα ηλεκτρόδια που μπορεί να φέρουν ηλεκτροσόκ, δεν βλέπει κανείς εύκολα άλλες λύσεις στον ορίζοντα.

Ο Παναθηναϊκός από την πλευρά του θα προσπαθήσει να εκμεταλλευτεί την εύθραυστη ψυχολογία του αντιπάλου του, γνωρίζοντας πως το πλεονέκτημα της κερκίδας μπορεί γρήγορα να γίνει μέγγενη αν το πράγμα στραβώσει νωρίς για τον γηπεδούχο.