Σε άλλη διάσταση…

Ντόρτια, διπλές, εξάρες. Διαλέγεις και… χάνεις! Γιατί για να νικήσεις, πρέπει να αλλάξεις… πίστα! Να το γυρίσεις για παράδειγμα στη… ραπ, τραπ, πώς τα λένε αυτά, του διαβόλου άσματα!

Με την πρωταθλήτρια Ευρώπης Παρί Σεν Ζερμέν μπλέκεις. Και μάλιστα άσχημα. Δεν είναι παίξε-γέλασε το δημιούργημα του Λουίς Ενρίκε. Είναι παίξε-κλάψε. Στο άψε-σβήσε.

Κάτι κατάλαβε και η ευρισκόμενη σε φάση αναδημιουργίας με Αλόνσο Ρεάλ Μαδρίτης στον ημιτελικό του Παγκοσμίου

Συλλόγων (πώς λέμε καλοκαιρινή εκπομπή στην τι-βι, διοργάνωση για να περνάει η ώρα στη σκαλέτα και να γεμίζει ο κουμπαράς).

Δηλαδή μέχρι να καταλάβει, ο Ασένθιο και ο Ρίντιγκερ “έδωσαν” το 2-0 και μετά το 3-0 ήταν απλώς η χαριστική play-station βολή. Πάπαλα το έργο. Πριν το ημίωρο. Μετά το κοντέρ γράφει όσα θέλει…

Έτσι απλά, γρήγορα, μαγικά. Σαν να μην πέρασε μια ημέρα από την συντριβή της Ίντερ στο Τσάμπιονς Λιγκ. Σαν να μην πέρασε μια ημέρα από τη συλλογή τίτλων σε όλες τις διοργανώσεις στις οποίες συμμετείχε η Παρί. Με το στιλ της. Σε πνίγει. Χωρίς δεύτερη κουβέντα.

Δεν μπορείς να κρατήσεις τη μπάλα. Κι αν το επιχειρήσεις, τη χάνεις ή κάνεις λάθος. Και μετά πληρώνεις, Μετρητοίς. Ο Φαμπιάν Ρουίθ είναι στα χέρια του Λουίς Ενρίκε ένας άλλος παίκτης. Μεταμορφωμένος. Ο Βιτίνια “δαγκώνει”. Ο Μέντες είναι για χρυσή μπάλα. Ο Ντεμπελέ για αργυρή. Ο Ντουέ για χάλκινη. Ο Λουίς Ενρίκε έχει πάει την Παρί σε άλλη διάσταση.

Και τώρα, στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου Συλλόγων, στην συμπλήρωση ακριβώς ενός χρόνου της Παρί στα γήπεδα χωρίς σταματημό για συνολικά 65 ματς, η εξαιρετική Τσέλσι.

Επίσης, όπως και η Ρεάλ σε φάση μερικής ανοικοδόμησης. Η πλάκα είναι ότι σε μια γωνία πάλι, ο για την ώρα άτιτλος Κιλιάν Εμπαπέ “πατάει” μηνυματικό… “congratulations” στην πρώην…

Keywords
Τυχαία Θέματα