Πράσινος σιμούν στην Αθήνα

Είκοσι πέντε λεπτά μία σου και μία μου σε περίεργα επαναλαμβανόμενο τέμπο είχε το αρχικό μενού χθες, λες και Παναθηναϊκός και Ντουμπάι ήταν ομάδες αποφασισμένες να αναιρέσουν το αμερικανικό ρητό «το μπάσκετ είναι παιχνίδι των σερί» (basketball is a game of runs). Το ματς είχε στραβώσει νωρίς: τρία φάουλ ο Χουάντσο, έξω ο Όσμαν με τραυματισμό, προβλήματα του Μήτογλου με τον Πετρούσεφ. Ο Φαρίντ έκανε ζάφτι τον Καμπεγκέλε μέχρι που έσκασε στο

τελευταίο τέταρτο του πρώτου ημιχρόνου και ο Καναδός κάρφωνε τη μία μπάλα μετά την άλλη. Πιο έξω, στην περίμετρο, ο – δεν κάνω φάουλ στο μις ματς και τον Μαρκ Ίτον να έχω αντίπαλο – Μακίνλεϊ Ράιτ κρατούσε τη μπαγκέτα και είχε ήδη 6+6 σε πόντους και ασίστ. Συν τοις άλλοις, ο Μπούγκι Έλις είχε βάλει 11 ήδη από το δεκάλεπτο και είχε στείλει στον πάγκο τον Ναν με δύο φάουλ.

Enter Καλαϊτζάκης, προτροπή Σερέλη στον Αταμάν που γενναιόδωρα του έδωσε το εύσημα στο τέλος. Το ματς άλλαξε, το σκορ όχι, όταν πρωτοβγήκε ο Κρητικός στο πεντάλεπτο της τρίτης περιόδου το Ντουμπάι ήταν μπροστά, 54-57, κυρίως γιατί ο Πετρούσεφ «δεν έβλεπε» τον Μήτογλου. Το επιμέρους σκορ ήταν 9-9.

Τα εύσημα πήγαν δικαίως στον “Panos”, αλλά το ματς έχει ξεκινήσει να γυρίζει όταν έκλεισε η τρύπα στο «4», όταν δηλαδή επέστρεψε ο Χουάντσο με no pasaran διάθεση απέναντι στον Πετρούσεφ. Σερί 11-0 σε 3 και κάτι λεπτά, 70-61, άλλο ματς, ο Σλούκας σε άλλο ένα σεμινάριο και ο Ναν άμεσος στις αποφάσεις και ώριμος να μην συνεχίσει να χτυπάει το κεφάλι στον τοίχο από μακριά. Επιστροφή Καλαϊτζάκη στα 52΄΄ για το φινάλε της περιόδου την ώρα που ο Αβράμοβιτς δεν μπορεί να παίξει στο δεύτερο ημίχρονο, ο Κόντιτς τροφή για τα θηρία την πιο ακατάλληλη στιγμή, άνεμος δέκα μποφόρ που κράτησε και μετά την διακοπή, σιμούν κανονικός όπως λένε και στην έρημο και όπως τραγουδάει ο Θανάσης (ένας είναι ο Θανάσης). Μπήκε και ο Ρογκαβόπουλος στο πάρτι, η ασθμαίνουσα Ντουμπάι δεν είχε τον Μπέικον να κάνει τριάντα ντρίμπλες σε απομόνωση μήπως παγώσει το τέμπο, κλέψιμο στο κλέψιμο, 26-1, χαίρετε και τα δέοντα στη μαμά σας.

Σε βραδιά που ο Σορτς βρήκε απέναντι του άμυνα αλλαγών αλλά δεν κατάφερε να δημιουργήσει μισό ρήγμα εμφανίστηκε, για πρώτη φορά φέτος τόσο εμφατικά, ο Τζέριαν Γκραντ να θυμίσει την συμπυκνωμένη, διαμαντίδεια επιδραστικότητα του και στις δύο πλευρές του παρκέ. Η χαρά του να έχεις τέσσερις ελίτ γκαρντ στην πράξη, ειδικά απέναντι σε ομάδες που δεν έχουν ούτε την τακτική επάρκεια, ούτε το προσωπικό να στήσουν οποιουδήποτε είδους αναχώματα. Εδώ που τα λέμε, οι πράσινοι έκαναν φύλλο και φτερό κοτζάμ Ρεάλ (με το μέγεθος των Αμπάλδε, Οκέκε, Χεζόνια, Λάιλς, Μαλεντόν, Ταβάρες, Λεν): η πρωτόπειρη ως οργανισμός σε τέτοιου είδους περιβάλλοντα Ντουμπάι βυθίστηκε αύτανδρη, όπως κάποτε έκαναν οι δικοί μας όταν ταξίδευαν στις Μόσχες, τα Τελ Αβίβ, τις Μαδρίτες και τις Βαρκελώνες του κόσμου.

Keywords
Τυχαία Θέματα