Ποδοσφαιρικά παιχνίδια που θύμισαν… πόλεμο

Η μάχη των Φόκλαντ / Αργεντινή – Αγγλία (1986)

Το θυμάμαι ακόμη. Παιδί ήμουν, οκτώ χρονών το 1986. Είχα δει όλα τα παιχνίδια του Παγκοσμίου κυπέλλου, καλοκαίρι στην Αθήνα. Άκουγα Φόκλαντ και δεν ήξερα τι σημαίνει. Άκουγα πόλεμος αλλά τότε δεν υπήρχε ίντερνετ να ψάξεις, να μάθεις. Ήξερα ότι η μάχη της Αγγλίας με την Αργεντινή είχε σχέση με έναν πόλεμο, τίποτε

άλλο και αυτό περίμενα να δω μεταξύ τους. Δεν απογοητεύτηκα γιατί είδα δυο ιστορικά γκολ από τον καλύτερο – για εμένα – παίκτη στην ιστορία. Ο Ντιέγκο Μαραντόνα πέτυχε ένα ιστορικό γκολ με το χέρι και ένα άλλο ιστορικό γκολ που πέρασε την μισή Αγγλία. Αυτό μου έμεινε από αυτόν τον πόλεμο.

Το βράδυ της Δευτέρας δεν περίμενα ότι θα εξελιχθεί σε τόσο μεγάλη μάχη το παιχνίδι της Νιούκαστλ με την Λίβερπουλ. Κόκκινη κάρτα, τραυματίες, ένα γήπεδο κόλαση, τσαμπουκάδες τουλάχιστον πέντε μεταξύ των παικτών, “καλωσόρισμα” στο πούλμαν της Λίβερπουλ, το 0-2 που έγινε 2-2 από τους δέκα της Νιούκαστλ, ένας 16χρονος που έκανε την διαφορά. Αν είχε και μια δύο αμφισβητούμενες αποφάσεις του διαιτητή, λίγη ίντριγκα τέτοιου είδους, θα τα είχε όλα, θα ήταν από τα καλύτερα ματς στην ιστορία.

Δεν είναι όμως μόνο τα Φόκλαντ και το βράδυ της Δευτέρας. Υπάρχουν κι άλλα τέτοια ματς στην ιστορία.

Ποδοσφαιρικός πόλεμος / Ελ Σαλβαδόρ – Ονδούρα (1969)

Στα τέλη Ιουνίου του 1969 το Ελ Σαλβαδόρ και η Ονδούρα αναμετρήθηκαν για την πρόκριση στο Παγκόσμιο κύπελλο σε διπλά παιχνίδια αλλά και ένα μπαράζ. Στις 14 Ιουλίου το Ελ Σαλβαδόρ επιτέθηκε στην Ονδούρα. Η απόφαση του προέδρου της Ονδούρας Οσβάλντο Λόπες το 1962 να κατηγορήσει τους Σαβαδοριανούς για τα οικονομικά προβλήματα και την διαπλοκή στην χώρα του ήταν η ρίζα του κακού. Ο νόμος που ακολούθησε που ουσιαστικά έπαιρνε πίσω για την Ονδούρα όλες τις ιδιοκτησίες που είχαν αποκτήσει οι Σαλβαδοριανοί στην Ονδούρα ήταν η σπίθα. Ο πόλεμος πλέον ήταν αναμενόμενος και δεν είχε σχέση με το τι έγινε στο γήπεδο μεταξύ των ποδοσφαιριστών αλλά και στα τρία ματς που έγιναν υπήρχε τρομερή ένταση και επιθέσεις στους φιλοξενούμενους οπαδούς. Στους δρόμους της πόλης μετά το τρίτο ματς, το μπαράζ, έγιναν τρομερές μάχες μεταξύ των οπαδών και υπήρξαν πάνω από 200 νεκροί. Ο πόλεμος μεταξύ των δύο χωρών κράτησε τέσσερις μέρες μέχρι να επέμβουν οι υπόλοιπες Αμερικανικές χώρες. Υπολογίστηκαν κοντά στις 3000 οι άνθρωποι που έφυγαν από την ζωή. Πάνω από 300.000 Σαλβαδοριανοί εκδιώχθηκαν από την Ονδούρα για να γυρίσουν στο πυκνοκατοικημένο Ελ Σαλβαδόρ. Για την ιστορία την πρόκριση την πήρε το Ελ Σαλβαδόρ.

Η μάχη της Φλωρεντίας / Ιταλία – Ισπανία (1934)

Το ματς διεξήχθη στις 31 Μαΐου 1934 στη Φλωρεντία, για τα προημιτελικά του Μουντιάλ που φιλοξενούσε η Ιταλία του Μουσολίνι. Η Ιταλία του Βιτόριο Πότσο είχε μεγάλη πολιτική στήριξη, καθώς ο Μουσολίνι έβλεπε το Μουντιάλ σαν ευκαιρία προπαγάνδας για το φασιστικό καθεστώς. Η Ισπανία ήταν μια από τις κορυφαίες ομάδες της εποχής, με παίκτες-αστέρες όπως ο θρυλικός τερματοφύλακας Ρικάρντο Θαμόρα.Το ματς ήταν απίστευτα σκληρό: τάκλιν, χτυπήματα εκτός φάσης, και ελάχιστη προστασία από τον Ούγγρο διαιτητή Ρένε Μέρκαϊ. Ο τερματοφύλακας Θαμόρα τραυματίστηκε από τις συνεχείς συγκρούσεις. Ο θρύλος λέει πως έπαιξε με σπασμένα πλευρά. Το ματς έληξε 1-1, οπότε χρειάστηκε επαναληπτικός την επόμενη μέρα. Παίχτηκε ξανά στη Φλωρεντία, με ακόμη πιο σκληρό παιχνίδι. Η Ισπανία κατέβηκε αποδεκατισμένη από τραυματισμούς. Η Ιταλία κέρδισε 1-0 με γκολ του Τζουζέπε Μεάτσα. Οι Ισπανοί κατήγγειλαν μεροληψία και βίαιη συμπεριφορά των Ιταλών.

Η μάχη του Σαντιάγο / Χιλή – Ιταλία (1962)

Το ματς διεξήχθη στις 2 Ιουνίου 1962 στο Σαντιάγο της Χιλής, για τη φάση των ομίλων του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Η ένταση άρχισε μετά από δημοσιεύματα Ιταλών δημοσιογράφων που χαρακτήριζαν τη Χιλή “υπανάπτυκτη” και “πληγμένη από φτώχεια και πορνεία” και όλα αυτά λίγο μετά τον καταστροφικό σεισμό του 1960. Οι Χιλιανοί το εξέλαβαν σαν εθνική προσβολή, και ο αγώνας φορτίστηκε με έντονο μίσος. Από το πρώτο λεπτό, οι παίκτες έπαιζαν σαν να βρίσκονταν σε μάχη, κλωτσιές, μπουνιές, σκληρά μαρκαρίσματα. Ο Χιλιανός Σάντσες γρονθοκόπησε τον Ιταλό Ντέιβιν ο οποίος απάντησε με καρατιά στο κεφάλι και αποβλήθηκε. Αρνήθηκε να βγει από το γήπεδο αλλά βγήκε με αστυνομική συνοδεία. Ο Σάντσες έσπασε τη μύτη του Ιταλού Φερέρις με γροθιά, αλλά δεν αποβλήθηκε. Ο Άγγλος διαιτητής Κεν Άστον αναγκάστηκε πολλές φορές να καλέσει την αστυνομία στο γήπεδο για να χωρίσει τους παίκτες. Η Χιλή νίκησε 2-0. Ο διαιτητής Άστον περιέγραψε αργότερα το ματς ως την “πιο ντροπιαστική εμπειρία της καριέρας του”. Λίγα χρόνια αργότερα, ο Άστον ήταν αυτός που εμπνεύστηκε τις κίτρινες και κόκκινες κάρτες που τις είδαμε για πρώτη φορά σε Παγκόσμιο κύπελλο το 1970.

Τα δικά μας ντέρμπι στο Ελληνικό ποδόσφαιρο, οι μάχες των Σέρβων, τα ντέρμπι στην Τουρκία, το Σελτικ – Ρέιντζερς, είναι μάχες σε γήπεδο και κερκίδες που πιθανότατα οι Άγγλοι δεν θα δουν ποτέ στα γήπεδά τους αλλά το βράδυ της Δευτέρας, ήταν ωραίο και μακάρι να δούμε κι άλλα τέτοια.