Πέντε αθλητές που η ιστορία αδίκησε!

Ο Σένα ήταν τεράστιος. Ο Φέντερερ, ο Τάισον, ο Μπολτ και ο Φελπς επίσης. Το γεγονός ότι βρίσκονται τόσο ψηλά στη συλλογική μνήμη δεν είναι τυχαίο. Δίπλα τους, όμως υπήρξαν αθλητές, που πέτυχαν πράγματα εξίσου εντυπωσιακά και, για διαφορετικούς λόγους, δεν πήραν ποτέ το ανάλογο μερίδιο δημοσιότητας!

Ο Προστ, ο Μάρεϊ, ο Λιούις, η Φίλιξ και η Λεντέκι ανήκουν σε αυτή την κατηγορία και ίσως αυτό να είναι το πιο ενδιαφέρον κομμάτι της ιστορίας τους. Δεν χρειάζονται μια θέση στη συζήτηση επειδή «αδικήθηκαν», την έχουν ήδη

Αλέν Προστ – Ο «Καθηγητής» που έμεινε στη σκιά του Σένα

Για πολλούς, ο Άιρτον Σένα είναι το απόλυτο σύμβολο της Formula 1. Η εικόνα του Βραζιλιάνου, το πάθος, η ταχύτητα και η θρυλική κόντρα του με τον Αλέν Προστ δημιούργησαν έναν από τους μεγαλύτερους μύθους στην ιστορία του μηχανοκίνητου αθλητισμού. Ο Προστ, όμως, ήταν κάτι διαφορετικό. Ήταν ο οδηγός που δεν χρειαζόταν να κάνει τα πάντα στο όριο για να κερδίσει. Υπολόγιζε τη φθορά, διαχειριζόταν το μονοθέσιο και περίμενε την κατάλληλη στιγμή. Δεν ήταν τυχαίο το παρατσούκλι «Καθηγητής».

Τέσσερα παγκόσμια πρωταθλήματα και 51 νίκες στη Formula 1 αποδεικνύουν από μόνα τους το μέγεθος της καριέρας του. Ίσως η ατυχία του να ήταν ότι απέναντί του είχε τον Σένα.

Άντι Μάρεϊ – Ο «τέταρτος» που έγινε Νο1 στον κόσμο

Ο χαρακτηρισμός «τέταρτος των Big Three» αδικεί σε μεγάλο βαθμό τον Άντι Μάρεϊ. Ναι, ο Σκωτσέζος αγωνίστηκε στην ίδια εποχή με τον Ρότζερ Φέντερερ, τον Ράφα Ναδάλ και τον Νόβακ Τζόκοβιτς. Και ναι, αυτό έκανε κάθε Grand Slam για εκείνον μια τεράστια πρόκληση, όμως ο Μάρεϊ κατάφερε κάτι που ελάχιστοι θα μπορούσαν. Κατέκτησε τρία Grand Slam, δύο χρυσά ολυμπιακά μετάλλια και ανέβηκε στο Νο1 της παγκόσμιας κατάταξης. Το 2016, μάλιστα, κατάφερε να ολοκληρώσει τη χρονιά στην κορυφή, αφήνοντας πίσω του τον Τζόκοβιτς.

Αν είχε αγωνιστεί σε οποιαδήποτε άλλη εποχή, είναι πολύ πιθανό σήμερα να μιλούσαμε για εκείνον ως έναν από τους απόλυτους κυρίαρχους του τένις. Αντί γι’ αυτό, έμεινε ως ο άνθρωπος που προσπαθούσε να μπει σφήνα στους τρεις και αυτό, από μόνο του, λέει πολλά…

Λένοξ Λιούις – Ο πρωταθλητής που δεν χρειάστηκε το θέαμα…

Στη δεκαετία του ’90, τα βαρέα βάρη είχαν πρωταγωνιστές που ήταν δύσκολο να αγνοήσεις. Ο Μάικ Τάισον ήταν το απόλυτο φαινόμενο. Ο Εβάντερ Χόλιφιλντ πρωταγωνιστούσε στις μεγαλύτερες μάχες και κάπου εκεί βρισκόταν ο Λένοξ Λιούις. Ο Βρετανός δεν είχε την ίδια εξωαγωνιστική λάμψη και δεν έκανε τον ίδιο θόρυβο. Μέσα στο ρινγκ, όμως, ήταν εξαιρετικά δύσκολο να τον αντιμετωπίσεις.

Έγινε αδιαμφισβήτητος παγκόσμιος πρωταθλητής, νίκησε τον Τάισον και τον Χόλιφιλντ και ολοκλήρωσε την καριέρα του στην κορυφή. Το μεγάλο του όπλο δεν ήταν μόνο η δύναμη. Ήταν η σκέψη. Ήξερε να χρησιμοποιεί το ύψος του και την απόστασή του. Διάβαζε τους αντιπάλους του και προσαρμοζόταν. Μπορεί να μην ήταν ο πιο θορυβώδης πυγμάχος της εποχής του, ήταν, όμως, ένας από τους πιο ολοκληρωμένους.

Άλισον Φίλιξ – Μια καριέρα που δεν χρειάζεται συστάσεις

Όταν μιλάμε για τον στίβο, το όνομα του Γιουσέιν Μπολτ είναι συνήθως το πρώτο που έρχεται στο μυαλό. Και όχι άδικα. Η Άλισον Φίλιξ, όμως, είχε μια καριέρα που δύσκολα μπορεί να αγνοηθεί.

Έντεκα ολυμπιακά μετάλλια και είκοσι μετάλλια σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα. Μια αθλήτρια που παρέμεινε στην κορυφή για σχεδόν δύο δεκαετίες και αγωνίστηκε με επιτυχία στα 200, τα 400 μέτρα και στις σκυταλοδρομίες και το έκανε σε μια περίοδο όπου ο Μπολτ ήταν ο απόλυτος σταρ του στίβου.

Επιπλέον η ιστορία της Φίλιξ δεν σταματά στα μετάλλια. Η επιστροφή της μετά τη γέννηση της κόρης της και η στάση της σε ζητήματα που αφορούν τις αθλήτριες και τη μητρότητα την έκαναν κάτι περισσότερο από μια πρωταθλήτρια. Οι αριθμοί, πάντως, αρκούν και η θέση της ανάμεσα στις κορυφαίες αθλήτριες όλων των εποχών είναι αδιαπραγμάτευτη.

Κέιτι Λεντέκι – Η «μηχανή» των μεγάλων αποστάσεων

Η κολύμβηση έχει έναν αθλητή που μοιάζει να έχει καταλάβει σχεδόν μόνος του το ρεκόρ των ρεκόρ: τον Μάικλ Φελπς. 23 χρυσά ολυμπιακά μετάλλια. Όταν υπάρχει ένας τέτοιος αθλητής είναι δύσκολο να μην περνούν οι υπόλοιποι σε δεύτερη μοίρα.

Η Κέιτι Λεντέκι, όμως, έχει δημιουργήσει τη δική της αυτοκρατορία. Εννέα χρυσά ολυμπιακά μετάλλια, παγκόσμια ρεκόρ και χρόνια απόλυτης κυριαρχίας στις μεγάλες αποστάσεις.

Το εντυπωσιακό με τη Λεντέκι είναι ότι πολλές φορές δεν έμοιαζε απλώς να κερδίζει τις αντιπάλους της. Τις άφηνε πίσω.

Για χρόνια, τα 800 και τα 1.500 μέτρα ελεύθερο ήταν σχεδόν προσωπική της υπόθεση. Μπορεί ο Φελπς να είναι το πρόσωπο της σύγχρονης κολύμβησης, όμως η Λεντέκι έχει κάθε λόγο να βρίσκεται στην ίδια συζήτηση όταν μιλάμε για τους κορυφαίους όλων των εποχών.

Όλοι τους έγραψαν ιστορία!

Ο Προστ δεν ήταν απλώς ο αντίπαλος του Σένα. Ο Μάρεϊ δεν ήταν απλώς ο τέταρτος των Big Three. Ο Λιούις δεν ήταν απλώς ένας ακόμη πρωταθλητής των βαρέων βαρών. Η Φίλιξ δεν ήταν απλώς η αθλήτρια που έτρεχε στην εποχή του Μπολτ. Η Λεντέκι δεν ήταν απλώς η κορυφαία γυναίκα κολυμβήτρια δίπλα στον Φελπς.

Όλοι τους έγραψαν ιστορία. Απλώς, για διαφορετικούς λόγους, δεν μπήκαν στο ίδιο κάδρο με τους πιο διάσημους συναθλητές τους. Και ίσως αυτό να είναι κάτι που αξίζει να αλλάξει γιατί στο τέλος, όταν φεύγουν τα πρωτοσέλιδα και οι μεγάλες κόντρες, μένουν οι τίτλοι, τα ρεκόρ και όσα κατάφερε ο καθένας μέσα στον αγωνιστικό χώρο!