Παναθηναϊκός: Το ηρεμιστικό του Βερολίνου

Στο παρκέ της Etihad Arena εμφανίστηκε μια ομάδα που έδινε μια αίσθηση κόπωσης, στα όρια της εξουθένωσης. Δεν είναι περίεργο. Μετά τον τραυματισμό του Ματίας Λεσόρ, την απόκτηση του Γκέιμπριελ και το νέο χτύπημα με τον Γιούρτσεβεν, η ομάδα του Αταμάν μπήκε από νωρίς σε μια κατάσταση επιβίωσης, μετρώντας κυνικά πόσες και ποιες θα ήταν οι νίκες που θα χρειάζονταν για να έρθει το πλεονέκτημα της έδρας, αποδεχόμενη τις δομικές ατέλειές της και τη δυσκολία να τις λύσει. Στο ράλι

με τον Ολυμπιακό και τη Φενέρ, ο Παναθηναϊκός χρειαζόταν τουλάχιστον ένα πιτ στοπ παραπάνω για να τερματίσει.

Η σειρά με την Εφές απέδειξε του λόγου το αληθές. Το rotation έσφιξε σε επικίνδυνο βαθμό, η παρέα του Λάρκιν απείλησε με αποκλεισμό, είχε πλεόνασμα ενέργειας αλλά δεν ήταν ακόμα ούτε έτοιμη, ούτε τόσο ποιοτική για ανατρέψει το πλεονέκτημα της έδρας. Η δουλειά έγινε, αλλά όλοι παραδέχονταν πως στο F4 θα χρειάζονταν περισσότερα – πολλά περισσότερα.

Άλλο πράγμα να το λες, άλλο να το κάνεις. Άβολη όπως κάθε σκληραγωγημένη και ομοιογενής ομάδα, η Φενέρ ήταν πια υγιής και έτοιμη να κάνει όλα τα πράγματα που θα της έδιναν την πρόκριση. Ήταν σκληρή, συμπαγής, θαρραλέα, βαθιά ως τον δέκατο παίκτη του πάγκου. Είχε μαζί τη δίψα του διεκδικητή, αυτά τα λίγα παραπάνω οκτάνια που έχουν μόνο αυτοί με το άδειο στομάχι. Ακόμα κι έτσι, σχεδόν με τα ψέμματα, ο Παναθηναϊκός τριγυρνούσε εκεί κοντά, μήπως έκανε ριφιφί στο τέλος. Αν έπαιζε ακόμα ο Ναν, μπορεί να το έκανε.

Έχοντας τόσο κοντά το Βερολίνο, η πίεση για το τριφύλλι ήταν ελεγχόμενη, ίσως ως σε σημείο που έγινε ψεγάδι. Ο αποκλεισμός δεν συνεπάγεται κανενός είδους σεισμό ή κρίση, ειδικά από τη στιγμή που οι δικαιολογίες των τραυματισμών των Λεσόρ (κυρίως) και Γκριγκόνις (σε δεύτερο επίπεδο) είναι στιβαρές. Η αμέσως επόμενη ημέρα έχει τον πόλεμο των δέκα ημερών, τους τελικούς με τον Ολυμπιακό, αυτούς που θα βάλουν οριστικά το πρόσημο στη σεζόν.

Αμέσως μετά θα ξεκινήσει η διεργασία της επόμενης ημέρας. Με δεδομένη την συνέχεια στον πάγκο και με «δεμένους» με συμβόλαια παίκτες – κλειδιά (Ναν, Όσμαν, Ερνανγκόμεθ, Γκραντ, Λεσόρ, Σλούκας), στον Παναθηναϊκό μένει να κινηθούν στην κατεύθυνση της προσεκτικής αναβάθμισης του ρόστερ, σημείο το οποίο αποδείχτηκε η αχίλλειος πτέρνα της ομάδας.

Η διαφορά με τον Ολυμπιακό είναι πως δύσκολα η έκβαση των τελικών θα αποτελέσει κριτήριο παραμονής για παίκτες που πέρασαν κάτω από τον πήχη φέτος. Ενδεχόμενη απώλεια του τίτλου απλώς θα αυξήσει την πίεση για την επόμενη σεζόν.

Keywords
Τυχαία Θέματα