Ολυμπιακός: Οι… μπέμπηδες και το “10άρι”

Ο Ιμανόλ Αλγκουαθίλ με το τέλος της αναμέτρησης του Ολυμπιακού με την Μαρκό για το Κύπελλο Ελλάδος, πέραν του ότι έμεινε ικανοποιημένος από το τελικό σκορ, ήταν χαρούμενος και για την εμφάνιση και τη σοβαρότητα των παικτών του.

Όμως υπάρχουν και κάποιες περιπτώσεις που ξεχωρίζουν, ποιες είναι αυτές; Οι “μπέμπηδες” Φίλης και Τουφάκης που έδειξαν πως μπορούν να σταθούν, πως είναι ικανοί να βοηθήσουν, ο Φίλης είχε και την

Οι νεαροί των ερυθρολεύκων και κυρίως ο Τουφάκης, καθώς τον Φίλη τον είχαμε ξαναδεί, άφησαν υποσχέσεις για το μέλλον, δείχνοντας πως στις ακαδημίες του Ολυμπιακού συνεχίζεται η πολύ καλή δουλειά.

Ο Φίλης σε όσα παιχνίδια έχει ως τώρα αγωνιστεί έχει δείξει στοιχεία που μπορούν να τον κάνουν να ξεχωρίζει, σε σημείο που δεν θα είναι έκπληξη να τον δούμε βασικό και σε παιχνίδι πρωταθλήματος και όχι μόνο Κυπέλλου.

Ψηλός, δυνατός, με εξαιρετική τεχνική, ποιος μπορεί να ξεχάσει την πιρουέτα στο ματς με τον Βόλο για το κύπελλο, με καθαρό μυαλό και με το κεφάλι ψηλά να κόβει και να… ράβει.

Με τη Μαρκό έπαιξε και λίγο διαφορετικά σε μέτρα, κινήθηκε σε διαφορετικό χώρο αλλά και πάλι έδειξε τα στοιχεία εκείνα που τον κάνουν να ξεχωρίζει. Μαζί του και ο Τουφάκης. Αυτόν δεν τον είχαμε δει ξανά σε επίπεδο πρώτη ομάδας, αλλά κι εκείνος, όπως σχεδόν όλοι όσοι έχουν επιλεγεί να ανέβουν στην πρώτη ομάδα, έδειξε έτοιμος να μπει και να δείξει τα όσα μπορεί να κάνει. Ξεχώρισε με τις κινήσεις τους, τις γρήγορες αποφάσισεις του και τον δυναμισμό στο παιχνίδι του. Κέρδισε το χειροκτώτημα και τα μπράβο του Βάσκου τεχνικού.

Ένας ακόμη παίκτη που ξεχώρισε, έστω κι αν το παιχνίδι ήταν απέναντι σε ομάδα μικρότερης κατηγορίας, ήταν ο Γκουστάβο Πουέρτα. Ο Κολομβιανός δεν περίμενε, ούτε περιμέναμε το παιχνίδι κυπέλλου κόντρα στη Μαρκό για να μάθουμε τι… παικτάρα είναι, προφανώς και το ξέρουμε ήδη και εμείς και οι αντίπαλοί του, αλλά αυτή τη φορά αγωνίστηκε σε θέση λίγο (;) διαφορετική.

Ο Ιμανόλ Αλγκουαθίλ έβαλε τους Έσε και Φίλη λίγο πίσω από τον Πουέρτα, τον οποίο τοποθέτησε πίσω από τον Μάριους, κυρίως και ανάμεσα από τους Ζέλσον και Τουφάκη.

Ο Πουέρτα είχε τον ρόλο του δεκαριού, του παίκτη που θα έπρεπε να πάρει την… τράπουλα και αν την μοιράσει σωστά, να πάρει αποφάσεις που θα βοηθήσουν στην ανάπτυξη του παιχνιδιού, να μην έχει το μυαλό του μόνο στο ανασταλτικό κομμάτι.

Ο Κολομβιανός όταν του ανακοινώθηκε το που θα παίξει και τί ζητάει ο προπονητής του από εκείνον δεν έπεσε από τα… σύννεφα, δεν ήταν άλλωστε η πρώτα φορά που καλούνταν να παίξει σε αυτή τη θέση. Ήταν η πρώτη βέβαια που στον Ολυμπιακό θα έπρεπε να δείξει ότι μπορεί να αντεπεξέλθει σε περισσότερες από μία θέσεις.

Η παρουσία του στις προηγούμενες ομάδες του δείχνει πως ο Πουέρτα δεν είναι ένας παίκτης που “κάθεται” πάνω σε μία θέση και σε έναν ρόλο, αντιθέτως είναι παίκτης που μπορεί να βοηθήσει πάρα πολύ και στις δύο πλευρές του γηπέδου, παίζοντας δυναμικά, κερδίζοντας μπάλες και… εξαφανίζοντας αντιπάλους, αλλά και προωθώντας την μπάλα στην επίθεση, είτε κάθετα, είτε δύνοντας πλάτος στο παιχνίδι, μπαίνει ανάμεσα στις γραμμές βοηθώντας στο χτίσημο της επίθεσης.

Ένα εργαλείο κάτι περισσότερο από πολύτιμο για τον Βάσκο τεχνικό και σημαντικό γρανάζι στη μετάλλαξη του Ολυμπιακού προς το καλύτερο.