Οι περισσότεροι, οι έτοιμοι και ο Σορτς

Εύκολο να το λες, πως οφείλεις να είσαι ανά πάσα στιγμή έτοιμος, είτε παίζεις πέντε, είτε είκοσι λεπτά. Ο Τι-Τζέι Σόρτς είχε παίξει εννιά με τη Χάποελ, δεκαπέντε με τη Μπαρτσελόνα και δώδεκα με τη Βαλένθια πριν γράψει ένα ημίχρονο στο αδιάφορο με την Έφες. Στα τρία σοβαρά ματς είχε 19 πόντους. Χθες, σταμάτησε στους 21. Εύκολο να το λες, δύσκολο να το κάνεις.

Η σεζόν του κοντορεβιθούλη είναι σπαρμένη από λακκούβες που ακόμα και αυτός δυσκολεύτηκε να αποφύγει. Το άνοιγμα του νέου κεφαλαίου, έστω κι αν τα play in δεν είναι τίποτα

Οι προηγούμενες αποδόσεις δεν εγγυώνται τις μελλοντικές: ο Σορτς ξέρει ότι η Βαλένθια του ταιριάζει από άποψης ταχύτητας, όμως ο Παναθηναϊκός δεν ακολουθεί σε αυτό το ρυθμό, τουναντίον θα κάνει ό,τι μπορεί για να τον επιβραδύνει. Σε κάθε περίπτωση, είναι πάντα χρήσιμο να παίρνεις ώθηση αυτοπεποίθησης – κανείς δεν είναι απρόσβλητος στην απογοήτευση, όσο κι αν η ρουτίνα του επαγγελματισμού σε κρατά πάντα τίμιο.

Οι πράσινοι πέρασαν χωρίς καρδιοχτύπια το εμπόδιο της Μονακό κυρίως γιατί κέρδισαν καθαρά το παιχνίδι των κατοχών. Έξι λιγότερα λάθη, έξι περισσότερα επιθετικά ριμπάουντ, δώδεκα φορές που οι αποδεκατισμένοι Μονεγάσκοι έπρεπε να ξαναμπούν στη διαδικασία της άμυνας. Αρκούσαν, ακόμα κι αν τα περισσότερα τρίποντα βρήκαν σίδερο.

Δεύτερον, πολυφωνία. Σφυροκόπημα από τους σέντερ, κυρίως Φαρίντ, πινελιές Λεσόρ στη δεύτερη περίοδο, 21 πόντοι από τους δυο τους. Ο Γάλλος δεν είναι ακόμη έτοιμος για παιχνίδι με πλάτη, βγάζει μάτι πως ακόμη δεν έχει τα πόδια για να είναι αποτελεσματικός, με λίγη βοήθεια από τους γκαρντ όμως τελειώνει τις φάσεις στο pick n roll. Ο Αμερικανός δεν χρειάζεται και πολύ να του δώσουν τη μπάλα, μερικές φορές τη δίνει ο Σλούκας, άλλες την παίρνει μόνος του από άστοχα άλλων, ένας ενοχλητικός που χρειάζεται κάθε ομάδα.

Γύρω τους οι πράσινοι έβαλαν σχετικά σβηστά 87 πόντους επενδύοντας στην ενέργεια, με τους Ναν και Χέιζ-Ντέιβις να σταματούν στους 11 πόντους μαζί με 1/8 τρίποντα, αλλά 1/5 ο Σλούκας που όμως μοίραζε τις πάσες σα φυστίκια. Ειπώθηκε και πιο πάνω, με παραπάνω μπάλες διαθέσιμες σε παίρνει να μην έχεις και καλά ποσοστά, γίνεται η δουλειά κι αλλιώς.

Έτοιμος ο Ρογκαβόπουλος από τον πάγκο, άμεσο σκοράρισμα, άμεση επίδραση. Λιγότερα τρίποντα από δίποντα πάει να πει παιχνίδι και με το μυαλό, να κοιτάξεις που είναι τα πόδια του αντιπάλου, αν σε παίρνει να περάσεις. Ενεργά χέρια από τον Όσμαν στην ομαδική άμυνα (3κλεψίματα) στα ριμπάουντ (4+2), όχι μόνο σκορ.

Τα αμυντικά προβλήματα ήταν επίσης εκεί, οι συνήθειες δεν αλλάζουν έτσι εύκολα, ούτε μακιγιάρονται από τη νίκη-πρόκριση. Η Μονακό έχασε ένα σωρό ελεύθερα τρίποντα και στο δεύτερο ημίχρονο έγραψε 45 πόντους όταν ο απίθανος Τζέιμς βρήκε συμπαραστάτες τους Ντιάλο και Στράζελ. Την ίδια στιγμή αρκετοί έβαλαν το κορμί, το επίπεδο σκληράδας ήταν κοντά σε αυτό που θα απαιτηθεί στην ιβηρική, η ένταση κάλυψε σε ένα βαθμό τις ασυνεννοησίες. Ο Οκόμπο επίσης έκανε ό,τι μπορούσε, κώνος στην άμυνα, σπάταλος στην επίθεση, ο ορισμός του διάφανου.

Οι πορτοκαλί της Βαλένθια θα βάλουν άλλο επίπεδο έντασης, ταχύτητας, αυτό το γοητευτικό οργανωμένο χάος που μοιάζει με πτήση μελισσών. Ο δρόμος, γνωστό από καιρό τώρα, θα ήταν ανηφορικός.