Οι λύσεις της “ζούγκλας”

19:00 11/6/2025 - Πηγή: Novasports

Ποιος κανονισμός και ποιος νόμος επιτρέπει σε άνθρωπο να πάει στον χώρο εργασίας ενός άλλου και να του βρίζει την οικογένεια μοιράζοντας κατάρες;
Ποιος έχει τα άντερα να το κάνει άλλωστε… Μόνο ψυχικά διαταραγμένος θα μπορούσε να είναι για να πάει στη δουλειά του άλλου και να αρχίζει να τον στολίζει χωρίς καν να τον γνωρίζει προσωπικά.

Ας αντιστρέψουμε την υπάρχουσα κατάσταση μιλώντας για προτάσεις και λύσεις. Αφού η αστυνομία δεν μαζεύει κανέναν από αυτούς που βρίζουν μανάδες και εύχονται καρκίνους, μπορεί να εγγυηθεί πως δεν θα κινηθεί και να μαζέψει κανέναν από τους παίκτες-προπονητές

που θα κάνουν το ίδιο στο σπίτι ή στη δουλειά εκείνου που του έβριζε τα παιδιά στο γήπεδο.

Θα μπορεί λοιπόν ο «όπως και αν λέγεται και όπου και αν αγωνίζεται», αμέσως μετά το τέλος του αγώνα στη διάρκεια του οποίου ο «φίλαθλος» του καταριόταν την οικογένεια, να μεταβεί στην οικεία του για να κάνει το ίδιο. Δε θα επικαλεστεί την… κακή αστυνομία να τον σώσει όταν δει τον δίμετρο μπροστά του, ούτε φυσικά και τη νομοθεσία που προφανώς δε γνωρίζει όταν μπαίνει σε ένα γήπεδο για να βγάλει τα απωθημένα του. Μην πω και απωθημένα της… γιατί από τα πλάνα της τηλεόρασης εντοπίζονται εύκολα και γυναίκες να συμπεριφέρονται με αυτό τον τρόπο.

Δεύτερη λύση. Όταν ο διαιτητής που είναι δίπλα τον ακούει, να σταματάει το παιχνίδι και να τον στέλνει αυτός εκτός γηπέδου και η αστυνομία στον… αγύριστο.

Τρίτη λύση. Να πάψουν οι ανώνυμες εταιρίες – ομάδες να δίνουν εισιτήρια σε όποιον βλέπουν να συμπεριφέρεται με αυτό τον τρόπο.

Προφανώς λειτουργικές είναι οι δύο τελευταίες, ειδάλλως θα ζούμε σε ζούγκλα. Όμως δυστυχώς σε ορισμένες περιπτώσεις όντως εκεί ζούμε απλά κλείνουμε τα μάτια προσπαθώντας να κρύψουμε το πρόβλημα.

Και επειδή πολλοί έξυπνοι θα το πουν από τον αναπαυτικό καναπέ τους ότι και οι αθλητές κάποιες φορές ξεφεύγουν, ας καθίσουν να σκεφτούν τι θα έκαναν εκείνοι στη θέση τους αν τους έβριζαν μάνα ή παιδιά. Πρώτα θα κάνουν αυτή τη σκέψη και μετά θα ακυρώνουν εκείνη την ανόητη «έλα τόσα λεφτά παίρνουν ας βγάλουν το σκασμό».

Ο σκασμός δεν έχει να κάνει με τα λεφτά, αλλά με την αξιοπρέπεια. Η αξιοπρέπεια είναι για πολλούς άγνωστη λέξη… και όταν είναι άγνωστη στα 20 τα 30 τα 40 και τα 50 ή καμιά φορά και στα 60 χρόνια ενός ανθρώπου, τότε δε μιλάμε για ένα απλό πρόβλημα.

Έχουμε κάνει τόσα και τόσα στραβά στους αθλητικούς χώρους σε αυτή τη χώρα. Συνεχίζουμε να κάνουμε ακόμη και σε επίπεδο παιδικών πρωταθλημάτων εμείς οι γονείς υπερασπιστές του καλού απέναντι στο κακό. Τον καιρό μας τον κακό…

Δίνουμε σε κάθε ευκαιρία το καλό παράδειγμα στο παιδί μας. Νομίζεις ότι αδικείσαι από τον διαιτητή; Μπινελίκι. Θεωρείς ότι σε αδικεί ο προπονητής; Μανούρα.

Όταν αντιδράμε έτσι στο τοπικό – παιδικό πρωτάθλημα, είναι δεδομένο ότι αναβαθμίζεται η συμπεριφορά μας παρέα στον όχλο. Οι υπερασπιστές του καλού απέναντι στο κακό. Χωρίς να έχουμε καν ιδέα αν εμείς ανήκουμε στο ένα ή στο άλλο.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο >>

Keywords