Μάντσεστερ Γιουν.: Οι μόνιμοι προπονητές

Ο Όλε Γκούναρ Σόλσκιερ έφυγε από την Μπεσίκτας, ο Ζοσέ Μουρίνιο από την Φενέρμπαχτσε και Έρικ Τεν Χαχ από την Λέβερκουζεν.

Εκτός από τους πέντε μόνιμους η Γιουνάιτεντ είχε και τέσσερις προσωρινούς, Ράιαν Γκιγκς, Μάικλ Κάρικ, Ραλφ Ρανγκνικ και Ρουντ Φαν Νίστελροϊ. Δεν θα ασχοληθούμε με αυτούς αλλά με τους πέντε μόνιμους και το τι έκαναν μετά την Γιουνάιτεντ.

Ντέιβιντ Μόγες / Ιούλιος 2013 – Απριλιος 2014

Ο Μόγες ήταν ο άνθρωπος που ανέλαβε μετά τον Σερ Άλεξ Φέργκιουσον. Μέσα από συνεντεύξεις,

μετά από τόσα χρόνια, παικτών και ανθρώπων της ομάδας, δεν μπορεί κανείς να πει με σιγουριά ότι ήταν η πρώτη επιλογή αλλά, σε αυτόν έπεσε ο κλήρος. Άντεξε 51 ματς. Στα 62 του είναι ακόμη φυσικά στους πάγκους και ο μοναδικός από τους πέντε που είναι εν ενεργεία σε σύλλογο. Μετά την Γιουνάιτεντ ακολούθησαν Σοσιεδάδ, Σάντερλαντ, Γουέστ Χαμ και φυσικά από τον Ιανουάριο έχει επιστρέψει εκεί που βρισκόταν πριν αναλάβει την Γιουνάιτεντ, στην Έβερτον. Μοναδικός του τίτλος από τότε η κατάκτηση του Conference League με την Γουέστ Χαμ το 2023.

Λουίς Φαν Χάαλ / Ιούλιος 2014 – Μάιος 2016

Είχε όνειρο ζωής να βρεθεί στον πάγκο της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και τα κατάφερε. Ανέλαβε μετά τον προσωρινό Ράιαν Γκιγκς και έμεινε στον πάγκο για 103 παιχνίδια κατακτώντας ένα κύπελλο το 2015 αλλά περισσότεροι τον θυμούνται γιατί κατάφερε να τσακωθεί με τον Ντι Μαρία και να χάσει η Γιουνάιτεντ έναν σπουδαίο ποδοσφαιριστή. Από το 2016 που αποχώρησε, η μοναδική του δουλειά ήταν να κάτσει στον πάγκο της Ολλανδίας και να την καθοδηγήσει στο Παγκόσμιο κύπελλο του 2022 με την οποία αποκλείστηκε στα προημιτελικά, μετά από ένα επεισοδιακό ματς με την Αργεντινή όπου τσακώθηκε με τον Μέσι. Έτσι ήταν ο Ολλανδός. Έχει αποχωρήσει από τους πάγκους καθώς έπρεπε να δώσει την μάχη του με τον καρκίνο. Πριν από έναν μήνα είπε ότι δεν αντιμετωπίζει πρόβλημα πλέον και ότι δεν έχει σταματήσει να τον ενδιαφέρει η προπονητική, στα 74 του.

Ζοσέ Μουρίνιο / Μάιος 2016 – Δεκέμβριος 2018

Μετά τον Ολλανδό ήρθε ένας Πορτογάλος, σενάριο που βιώνει και αυτή την στιγμή η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Ήρθε ένα βαρύ όνομα, ο Μουρίνιο που έμεινε στον πάγκο για 144 ματς και κατέκτησε ένα Carabao Cup (2016), ένα Community Shield (2017) και ένα Europa League (2017). Όσο περνούν τα χρόνια μοιάζει να έχει δίκιο λέγοντας ότι το μεγαλύτερο του επίτευγμα ήταν ότι ήρθε δεύτερος στο πρωτάθλημα με την Γιουνάιτεντ και ας κατέκτησε το Europa League έχοντας 6-7 τραυματίες. Από την ημέρα που αποχώρησε πέρασε από Τότεναμ (την οδήγησε σε τελικό Carabao Cup και απολύθηκε ακριβώς πριν τον τελικό), Ρόμα (κατέκτησε το Conference League το 2022) και στην Φενέρμπαχτσε από την οποία απολύθηκε προ ημερών μετά την αποτυχία του να μπει στους ομίλους του Champions League καθώς αποκλείστηκε από την Μπενφίκα.

Όλε Γκούναρ Σόλσκιερ / Δεκέμβριος 2018 – Νοέμβριος 2021

Ο Σόλσκιερ ανέλαβε με την ιδέα ότι θα είναι προσωρινός και από προσωρινός – με την εικόνα της ομάδας να βοηθά, τους παίκτες να χαίρονται να παίζουν για αυτόν και την κερκίδα να τρελαίνεται που βλέπει ένα δικό της παιδί στον πάγκο – έγινε μόνιμος. Κράτησε την θέση του για 168 παιχνίδια, τα περισσότερα από όλους όσοι πέρασαν μετά τον Σερ Άλεξ. Δεν κατέκτησε τίποτα και έχει να θυμάται μόνο τον χαμένο τελικό του Europa League το 2021 από την Βιγιαρεάλ του Ουνάι Έμερι, στα πέναλτι με 11-10 με τον Ντε Χέα να μην πιάνει κανένα πέναλτι και να αστοχεί στο τελευταίο δικό του. Φανταστείτε να συνέβαινε αυτό στον Ονάνα τι θα άκουγε; Ξέφυγα. Επιστρέφω. Αποχώρησε τον Νοέμβριο του 2021 μετά από μια συντριβή με 4-1 από την… Γουότφορντ με τους παίκτες – όπως αποκάλυψε ο ίδιος πρόσφατα – να κλαίνε στα αποδυτήρια στο ημίχρονο εκείνου του αγώνα καθώς έχαναν με 2-0. Τι να κάνεις; Μετά την Γιουνάιτεντ εμφανίστηκε η Μπεσίκτας. Ανακοινώθηκε τον Ιανουάριο και αποχώρησε προ ημερών.

Έρικ Τεν Χαχ / Μάιος 2022 – Οκτώβριος 2024

Μετά τους προσωρινούς Μάικλ Κάρικ και Ραλφ Ράνγκνικ (υπήρξε η σκέψη να μονιμοποιηθεί) η Γιουνάιτεντ στράφηκε στην λύση του Τεν Χαχ ο οποίος είχε κάνει εξαιρετική δουλειά στον Άγιαξ. Άλλο Άγιαξ, άλλο Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Έμεινε για 128 παιχνίδια. Κατέκτησε ένα Carabao Cup (2023) και ένα κύπελλο Αγγλίας (2024) οπότε δεν μπορείς να πεις ότι απέτυχε παταγωδώς. Αυτό συνέβη μόνο στο πρωτάθλημα όπου οι συντριβές με 6-3 από την Μάντσεστερ Σίτι και 7-0 από την Λίβερπουλ στα πρώτα 42 παιχνίδια του θα έπρεπε να είναι αρκετές για να απολυθεί. Δεν ήταν. Έμεινε άλλα 86 ματς στον πάγκο από τότε και – με αμφιβόλου ποιότητας ποδοσφαιριστές – δεν μπόρεσε να αλλάξει προς το καλύτερο την εικόνα της ομάδας. Από τον Οκτώβριο και μετά άνεργος αλλά βρήκε δουλειά το καλοκαίρι με την Λέβερκουζεν να του δίνει την ευκαιρία για μόλις τρία επίσημα ματς, γιατί… ήδη αποχαιρέτησε την Μπούντεσλιγκα.

Μετά τον Τεν Χαχ ακολούθησε για λίγο ο Ρούουντ Φαν Νίστελροϊ και πάλι υπήρξε η σκέψη για μονιμοποίηση αλλά η διοίκηση ήθελε και κατάφερε να συμφωνήσει με τον Ρούμπεν Αμορίν ο οποίος σε αντίθεση με τους υπόλοιπους προκατόχους του δέχεται άμεσα αφόρητη πίεση. Δικαιολογημένα ως ένα σημείο αλλά μέσα σε δέκα μήνες και με μια μεταγραφική περίοδο γεμάτη περιορισμούς, δεν είναι εύκολο να φτιάξει την ομάδα που θέλει. Υπομονή.