Λεσόρ: «Μεγάλη διαφορά μεταξύ Ομπράντοβιτς και Αταμάν»

Ο Γάλλος σέντερ δήλωσε χαρούμενος που συνεργάζεται και πάλι με τον Σέρβο τεχνικό, ενώ μίλησε και για τον Γκερσόν Γιαμπουσέλε. Επίσης, δεν παρέλειψε να αναφερθεί στη σχέση του με την Παρτιζάν και τους φιλάθλους της. Ο Λεσόρ μίλησε στη σερβική εφημερίδα «Sportske». Αναλυτικά δήλωσε:

Για τη συνεργασία με τον Ομπράντοβιτς: «Είναι υπέροχο το συναίσθημα να συνεργάζομαι ξανά με τον Ζέλικο και να τον έχουμε πίσω στην ομάδα. Προφανώς, το όνομα του Ζέλικο έχει τεράστια βαρύτητα στο ευρωπαϊκό μπάσκετ. Επομένως, για μένα, η ευκαιρία να αγωνιστώ ξανά υπό τις

Για τις διαφορές με τον Αταμάν: «Σίγουρα, υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα σε αυτόν και τον Εργκίν. Είναι δύο διαφορετικοί χαρακτήρες, δύο διαφορετικοί προπονητές, δύο διαφορετικά στυλ παιχνιδιού• όλα είναι πραγματικά διαφορετικά. Ξέρεις, έπαιξα υπό τις οδηγίες του Εργκίν για τρία χρόνια, οπότε για μένα πρόκειται για μια διαδικασία προσαρμογής, παρόλο που γνωρίζω το σύστημα του Ζέλικο και πολλές από τις αρχές του. Ωστόσο, παραμένει μια διαδικασία προσαρμογής για όλους μας ως ομάδα. Έχουμε πολλούς νέους παίκτες, ενώ και όσοι βρίσκονται στην ομάδα εδώ και τρία χρόνια έπρεπε, σε μεγάλο βαθμό, να προσαρμοστούν στο νέο σύστημα και να κατανοήσουν τι ζητάει. Μας λείπουν ακόμα αρκετοί βασικοί παίκτες. Επομένως, η τωρινή εικόνα δεν λέει πολλά, καθώς ξέρουμε ότι θα χρειαστεί να αλλάξουμε πολλά πράγματα όταν επιστρέψουν όλοι. Προσπαθώ απλώς να βοηθήσω τους πάντες να κατανοήσουν τη φιλοσοφία του και τι ζητάει στο παρκέ, να επικοινωνώ με τους συμπαίκτες μου και να προσπαθώ να κάνω τη ζωή τους πιο εύκολη».

Για τη συνεργασία με τον Γιαμπουσέλε: «Όταν υπέγραψε, του τηλεφώνησα αμέσως για να δω πώς ήταν και πώς έβλεπε όλη την κατάσταση. Ήταν ατυχές γεγονός και για τις δύο ομάδες. Τώρα αυτό ανήκει στο παρελθόν• πιστεύω ότι όλοι οι παίκτες που ενεπλάκησαν το έχουν αφήσει πίσω τους. Όμως συνέβη, ήταν δυσάρεστο, ειδικά λόγω της κατάληξης για εμάς, για την Παρτιζάν. Αλλά αυτά ανήκουν στο παρελθόν πια• είναι συμπαίκτης μου και ανέκαθεν ήταν ένας από τους καλύτερούς μου φίλους στο μπάσκετ. Γνωριζόμαστε πάνω από 15 χρόνια και πάντα συζητούσαμε το ενδεχόμενο να παίξουμε μαζί στην ίδια ομάδα. Είχαμε την τύχη να παίξουμε μαζί στην εθνική ομάδα, αλλά η εθνική διαρκεί έναν μήνα, ίσως ενάμιση, κάπως έτσι• δεν είχαμε ποτέ την ευκαιρία να είμαστε μαζί για μια ολόκληρη σεζόν. Τώρα ελπίζω ότι θα είμαστε μαζί για πολλά χρόνια και θα απολαμβάνουμε κάθε στιγμή».

Για τη φετινή Παρτίζαν: «Για να είμαι ειλικρινής, δεν είδα μεγάλο μέρος του αγώνα τους επειδή έκανα προθέρμανση και την καθιερωμένη μου προετοιμασία, αλλά κάθισα για λίγο και τους είδα να παίζουν. Προφανώς πρόκειται για μια εντελώς διαφορετική ομάδα σε σχέση με αυτήν στην οποία αγωνιζόμουν εγώ. Οι παίκτες που ήταν εκεί όταν έπαιζα έχουν φύγει, το προπονητικό επιτελείο είναι διαφορετικό. Χάρηκα απλώς που είδα ορισμένα γνώριμα πρόσωπα, μερικά από τα παιδιά που είναι ακόμα εκεί, τους βοηθούς προπονητές, τους γυμναστές, τους φυσικοθεραπευτές. Αυτοί είναι οι άνθρωποι που παρέμειναν και ήταν ωραίο που τους είδα και τους χαιρέτησα μετά το παιχνίδι. Ωστόσο, δεν είχα πραγματικά την ευκαιρία να τους δω να αγωνίζονται ακόμα. Όπως πάντα, τους εύχομαι τα καλύτερα και θα συνεχίσω να τους παρακολουθώ και να τους στηρίζω».

Για τους δεσμούς του με το Βελιγράδι: «Όλη μου η οικογένεια και ο τρόπος που μας υποδέχτηκαν στο Βελιγράδι είναι κάτι πολύ ξεχωριστό, ειδικά για μένα, για εμάς. Ο τρόπος που με έκαναν να νιώσω άνετα, που με αποδέχτηκαν ως άνθρωπο και αποδέχτηκαν την οικογένειά μου. Ο γιος μου ξέρει ακόμα και σήμερα μερικά από τα τραγούδια της Παρτιζάν. Όταν ήμουν στην Παρτιζάν, ήταν ενός έτους, μόλις που μπορούσε να μιλήσει, κι όμως θυμάται ακόμα εκείνα τα τραγούδια. Αυτό λέει πολλά, περισσότερα από τα λόγια. Κάθε φορά που πηγαίνω εκεί, νιώθω υπέροχα όταν πατάω στο παρκέ, όταν τους ακούω να φωνάζουν το όνομά μου και όλα αυτά… τα συναισθήματά μου ξυπνούν. Είναι κάτι που δεν είναι ακριβώς το πιο ευχάριστο, γιατί θα προτιμούσα να ακούω τους οπαδούς της αντίπαλης ομάδας να με αποδοκιμάζουν παρά να φωνάζουν το όνομά μου και να μου δείχνουν αγάπη, καθώς στο γήπεδο πρέπει να πας για «πόλεμο», ενώ εσύ νιώθεις αγάπη… είναι, λοιπόν, ανάμεικτα συναισθήματα. Αλλά κάθε φορά που πηγαίνω στη Σερβία, ειδικά όταν παίζω εναντίον της Παρτιζάν, είναι πολύ συγκινητικό. Είναι ένα μέρος που θα έχει για πάντα ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου• εκτιμώ απεριόριστα αυτόν τον οργανισμό και θα έχω πάντα μόνο θετικά λόγια να πω γι’ αυτόν».

Για το ενδεχόμενο επιστροφής στην Παρτίζαν: «Α, αυτό αφορά το μέλλον, δεν μπορώ να προβλέψω το μέλλον. Προφανώς, τώρα αγωνίζομαι στον Παναθηναϊκό, ανήκω σε αυτόν τον οργανισμό και, όπως είπες στην αρχή, είμαι πολύ χαρούμενος εδώ. Έχουμε μεγάλους στόχους μπροστά μας. Θέλω να μείνω εδώ όσο περισσότερο μπορώ, αλλά φυσικά, αν κάποια στιγμή δεν βρίσκομαι εδώ, θα είμαι πάντα ανοιχτός στο ενδεχόμενο επιστροφής στην Παρτιζάν… Ξέρετε, είχα μια υπέροχη εμπειρία εκεί και ποιος ξέρει; Ο Θεός ξέρει τι μας επιφυλάσσει το μέλλον, αλλά αν κάποια μέρα προκύψει η ευκαιρία και εξυπηρετεί και τις δύο πλευρές, η απάντησή μου θα είναι θετική και θα ήμουν κάτι παραπάνω από χαρούμενος αν συνέβαινε αυτό».

Για το αν μπορεί ο Ομπράντοβιτς να φτάσει στο δέκατο τρόπαιό του: «Ήθελα να συμβεί αυτό και να είμαι μέρος του στην Παρτιζάν. Δυστυχώς, όπως συζητήσαμε, συνέβη ό,τι συνέβη στη Μαδρίτη. Ξέρετε, αγωνίστηκα υπό τις οδηγίες του σε δύο ομάδες που είναι, ας πούμε, “δικές του” ομάδες – όπου αποτελεί θρύλο και το όνομά του είναι το μεγαλύτερο. Έπαιξα για εκείνον στην Παρτιζάν, είδα πώς είναι η κατάσταση, και ελπίζω ότι μπορώ να τον βοηθήσω να πετύχει αυτή τη μεγάλη επιτυχία που τόσο πολύ επιθυμεί εδώ, στον Παναθηναϊκό».