Κώστα Τσιμίκα, μας νανούρισαν ίδια παραμύθια…

«Μας νανούρισαν ίδια παραμύθια
Τραφήκαμε από τα ίδια στήθια
Μεγαλώσαμε μαζί κι ας μεγαλώσαμε χώρια
Κι αυτή είναι η πιο υπέροχη αλήθεια…»

Με τις πρώτες ρίμες από το κομμάτι SL, του ΛΕΞ, ο Κώστας Τσιμίκας επέλεξε να «ντύσει» κάποιες στιγμές που σίγουρα θα μείνουν ανεξίτηλα χαραγμένες στη μνήμη του.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη TK21 (@tsimikas21)

Η 14η του Οκτώβρη ήταν μια ιστορική

ημέρα για το ελληνικό ποδόσφαιρο. Για πρώτη φορά, ποδοσφαιριστής από τη χώρα μας, ξεκίνησε σε παιχνίδι της Λίβερπουλ φορώντας το περιβραχιόνιο του αρχηγού! Η αναμέτρηση των «reds» κόντρα στη Λίντσερ, επισφραγίστηκε από μία μεστή εμφάνιση του captain με δύο ασίστ και πολύ καλή απόδοση, αλλά όλα αυτά ίσως… χωράνε σε κάποιο άλλο άρθρο.

«Περπατώντας» στο 31ο της ηλικίας του έχει καταφέρει όλα όσα κάθε παιδί που ξεκινάει να κλωτσάει ένα τόπι σε κάποια αλάνα ονειρεύεται. Όχι μόνο αγωνίστηκε στο κορυφαίο πρωτάθλημα του κόσμου, όχι μόνο έπαιξε στην ομάδα των ονείρων του, όχι μόνο κατέκτησε τρόπαια, αλλά φόρεσε και το περιβραχιόνιο του αρχηγού και μάλιστα σε βραδιά Champions League.

Για εκείνα τα μεσημέρια

Δύσκολα ξεθωριάζουν από τη μνήμη όσων γεννηθήκαμε τέλη ’90s, αρχές ’00s κάποια μεσημέρια με αγγλικό ποδόσφαιρο στην τηλεόραση, όπου καθηλωμένοι παρακολουθούσαμε όσα εκτυλίσσονταν πάνω στο καταπράσινο – όπως φάνταζε μπρος στα παιδικά μάτια – χορτάρι των βρετανικών γηπέδων και τις χρωματιστές εμφανίσεις. Κάποιοι από εμάς, τότε ήταν που λατρέψαμε το κόκκινο της Λίβερπουλ, η οποία είχε στη σύνθεση της -ω, τι έκπληξη! – κι έναν Έλληνα. Τον έλεγαν Κυργιάκο. Και κάπως έτσι μπήκε το μικρόβιο.

Με τη συντροφιά αμέτρητων λαχταριστών μπισκότων και ζεστού γάλατος, κάναμε όνειρα ότι μια ημέρα θα μπορούσαμε κι εμείς να μπούμε στη θέση του. Να βρεθούμε εκεί. Αγοράσαμε τη φανέλα με το liverbird στο στήθος και δεν προτιμήσαμε κάποιο «φανταχτερό» όνομα στην πλάτη, όπως αυτό του Στίβεν Τζέρερντ ή του Φερνάντο Τόρες, αλλά αυτό εκείνου του Έλληνα (spoiler alert: δεν το είχε το κατάστημα κι έτσι η πλάτη έμεινε… ορφανή).

Έτσι, λοιπόν, Κώστα Τσιμίκα:

«Μας νανούρισαν ίδια παραμύθια
Τραφήκαμε από τα ίδια στήθια
Μεγαλώσαμε μαζί κι ας μεγαλώσαμε χώρια
Κι αυτή είναι η πιο υπέροχη αλήθεια…»

Keywords
Τυχαία Θέματα