Φερνάντο Ιέρο: Ο πρώτος μοντέρνος, τα «κάνω όλα» μέσος

Ως κεντρικός αμυντικός, λίμπερο ή αμυντικός μέσος, ο Ιέρο αξιοποιούσε τις αμυντικές του ικανότητες, το ευρύ φάσμα μεταβιβάσεων και την ικανότητά του στο σκοράρισμα στοιχεία που τον κατέστησαν έναν από τους πιο περιζήτητους παίκτες παγκοσμίως.

Επιπλέον, διακρινόταν για την αίσθηση της θέσης, τη δύναμη στον αέρα, το πείσμα και την ικανότητά του να επιλέγει τη σωστή χρονική στιγμή για τις αμυντικές του επεμβάσεις.

Θεωρούμενος ως ένας ιδιαίτερα ανταγωνιστικός αμυντικός που έπαιζε δυνατά, ο Ιέρο συμπεριλήφθηκε από την εφημερίδα The Times

Ο Ισπανός κεντρικός αμυντικός και αργότερα αμυντικός μέσος, Φερνάντο Ιέρο (Fernando Ruiz Hierro), γεννήθηκε στις 23 Μαρτίου του 1968, στην Μάλαγα. Έγινε γνωστός από την αγωνιστική του παρουσία με τη Ρεάλ Μαδρίτης και την εθνική ομάδα της Ισπανίας, παίζοντας σε περισσότερα από 500 επίσημα παιχνίδια με την «Βασίλισσα» και αντιπροσωπεύοντας σχεδόν 90 φορές τη «φούρια ρόχα», ενώ εμφανίστηκε σε 4 Παγκόσμια Κύπελλα και 2 Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα. Εξίσου ικανότατος ως κεντρικός αμυντικός, ακόμα και σε ρόλο λίμπερο/«σκούπα» ή και αμυντικός μέσος, είχε τη δυνατότητα, στο αποκορύφωμα της καριέρας του, να συνδυάζει το εξαιρετικό του αμυντικό παιχνίδι με ένα σχεδόν απεριόριστο εύρος μεταβιβάσεων, καθώς και ένα εκπληκτικό ταλέντο στο σκοράρισμα, προσόντα που τον έκαναν έναν από τους παγκοσμίως πιο περιζήτητους παίκτες. Με τους «μερέγκες», κατέκτησε 5 τίτλους της ισπανικής La Liga και 3 τρόπαια UEFA Champions League κατά τη διάρκεια της σχεδόν 15ετούς καριέρας του. έπαιξε για ένα χρόνο στο Κατάρ και επέστρεψε στην Ευρώπη, για λογαριασμό της Μπόλτον, απ΄ όπου αποσύρθηκε το 2005.

Έμαθε τα μυστικά της μπάλας στην ερασιτεχνική Βέλεθ-Μάλαγα και στα τμήματα υποδομής της Μάλαγα, ωστόσο πραγματοποίησε το επαγγελματικό του ντεμπούτο την περίοδο 1987/88 με τα χρώματα της Ρεάλ Βαγιαδολίδ. Ανήκε δύο χρόνια στο δυναμικό της «Πουθέλα», παίρνοντας αρκετό χρόνο συμμετοχής (58 ματς/3 γκολ) και «πιάνοντας» εξαιρετική απόδοση. Τράβηξε πάνω του τα βλέμματα ισχυρότερων συλλόγων και αποκτήθηκε από την Ρεάλ Μαδρίτης.

Στη Ρεάλ εντάχθηκε το 1989 και με τα χρόνια εξελίχθηκε σε αδιαμφισβήτητο ηγέτη της αμυντικής γραμμής της «Βασίλισσας». Στην πρώτη κιόλας χρονιά, αν και αμυντικός, πέτυχε 7 γκολ και καθιερώθηκε στη βασική της ενδεκάδα. Η δυνατότητα του στο σκοράρισμα, παρά τη θέση του, συνεχίστηκε και στα επόμενα 3 χρόνια πέτυχε 44 γκολ! Με παρτενέρ τον Μάνουελ Σάντσις έγιναν ένα από τα αποτελεσματικότερα αμυντικά «ζευγάρια» στην Ευρώπη. Με την «Βασίλισσα» κέρδισε… τα πάντα! 5 πρωταθλήματα, ένα Κύπελλο, 4 Σούπερ Καπ Ισπανίας, 3 Τσάμπιονς Λιγκ (1998 – 2000 – 2002), ένα ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ και 2 Διηπειρωτικά Κύπελλα! Η συμβολή του σε όλες αυτές τις επιτυχίες ήταν αποφασιστική, πράγμα που μαρτυρούν οι αριθμοί του! Πήρε μέρος σε 439 αναμετρήσεις των Μαδριλένων, και σημείωσε 102 τέρματα!

Στις 24 Μαρτίου του 2002 πέτυχε χατ τρικ εναντίον της Ρεάλ Σαραγόσα, με το τελικό σκορ να είναι 3-1. Παρόλα αυτά, το πρωτάθλημα εκείνη τη χρονιά πήγε στη Βαλένθια. Τη σεζόν αυτή, το 2003, αποδεσμεύθηκε από τους «μερένγκες», και έπαιξε για έναν χρόνο στην Αλ Ραγιάν του Κατάρ (19 συμμετοχές/3 γκολ). Στη Ρεαλ Μαδρίτης αγωνίστηκε για 14 σεζόν. Το στίγμα του, λόγω σταθερότητας και ικανότητας, ήταν μεγάλο καθώς όπως λένε ο αντικαταστάτης του ήταν δύσκολη υπόθεση. Επέστρεψε στη «Γηραιά Ήπειρο», αυτή τη φορά για λογαριασμό της αγγλικής Μπόλτον, στην οποία συνάντησε κι έναν παλιό του συμπαίκτη, τον Ιβάν Κάμπο . Αγωνίστηκε για μία σεζόν στους «τρότερς» και παρότι βρισκόταν σε… «προχωρημένη» ποδοσφαιρικά ηλικία, έκανε πολύ καλές εμφανίσεις και ήταν αναντικατάστατος στην ενδεκάδα τους (29 εμφανίσεις/ένα γκολ), κάτι που ανάγκασε τους φιλάθλους αλλά και τον τότε τεχνικό της ομάδας, Σαμ Άλαρνταϊς, να τον… παρακαλέσουν να συνεχίσει για μία ακόμη χρονιά με τη φανέλα της! Ο σπουδαίος άσος, ωστόσο, προτίμησε να αποσυρθεί από την ενεργό δράση. Στις 10 Μαΐου του 2005, ανακοίνωσε ότι σταματάει το ποδόσφαιρο.

Χρίστηκε 89 φορές διεθνής και πέτυχε 29 γκολ. Αξιόλογο ποσοστό, αν υπολογίσει κανείς ότι πιο πάνω από τον Ιέρο βρίσκονται ΜΟΝΟ καθαρόαιμοι επιθετικοί όπως ο Ραούλ, ο Φερνάντο Τόρρες και ο Νταβίντ Βίγια. Το ντεμπούτο του το πραγματοποίησε στις 20 Σεπτεμβρίου του 1989, σε μια φιλική νίκη με 1-0 επί της Πολωνίας στη Λα Κορούνια. Συμμετείχε σε τρία Παγκόσμια Κύπελλα (1994, 1998, 2002) και σε δύο Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα (1996, 2000). Συμπεριελήφθη στην αποστολή των «φούριας ρόχας» και για το Μουντιάλ του 1990, χωρίς όμως να χρησιμοποιηθεί σε κάποιο παιχνίδι.

Σήμερα ασχολείται με τον σχολιασμό ποδοσφαιρικών αγώνων ή των τεκταινομένων στο σπορ, ενώ από το 2007 ως το 2011 εργάστηκε ως αθλητικός διευθυντής της ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας της πατρίδας του. Τη σεζόν 2011/12 κατείχε το πόστο του υπευθύνου του ποδοσφαιρικού τμήματος στη Μάλαγα. Όμως αποχώρησε κι από εκεί, παρά την επιτυχημένη σεζόν της ομάδας, που κατάφερε να παίξει στο Τσάμπιονς Λιγκ και να τερματίσει 4η στο Πρωτάθλημα της Ισπανίας. Στις 10 του Ιουλίου του 2014, ονομάστηκε βοηθός προπονητή της Ρεάλ Μαδρίτης, αντικαθιστώντας τον Ζινεντίν Ζιντάν, – ο οποίος ανέλαβε τα ηνία της Ρεάλ Μαδρίτης Castilla – στο τιμ του Κάρλο Αντσελότι. Από το 2016, έως το 2018 προπόνησε για λίγο τη Ρεάλ Οβιέδο. Εργάστηκε ως τεχνικός διευθυντής στην μεξικανική Γουαδαλαχάρα αλλά και την αραβική Αλ Νασρ.