Άρσεναλ: Δεν έφτασε… στη πηγή (video)

Αυτό συνέβη τελευταία φορά το 2004 με προπονητή τον Αρσέν Βενγκέρ και ομάδα που έχει μείνει στην ιστορία ως μια από τις καλύτερες στην ιστορία του αγγλικού ποδοσφαίρου. Η χρονιά των «κανονιέρηδων» στράβωσε νωρίς. Μετά από αήττητο σερί 7 αγώνων στις ισάριθμες πρώτες αγωνιστικές, οι παίκτες του Αρτέτα έτρεξαν ένα ακόμη χωρίς νίκη για τέσσερα παιχνίδια από τις 19 Οκτωβρίου έως τις 23 Νοεμβρίου.

Οι παίκτες του Αρτέτα ήταν συνεπής σε όλα τα σημαντικά ματς της σεζόν αφού έμειναν αήττητοι με 2 νίκες και 4 ισοπαλίες στις έξι αναμετρήσεις απέναντι στους πρώτους 4 του πίνακα. Χαρακτηριστικό

Το πρώτο «χτύπημα» με Όντεγκααρντ

Οι τραυματισμοί αποδείχθηκαν αν μη τι άλλο σημαντικοί για το γεγονός ότι η Άρσεναλ δεν έμεινε μέχρι το τέλος στο κυνήγι της εκπληκτικής Λίβερπουλ Πρώτος που μπήκε στη σχετική λίστα στη διάρκεια της σεζόν ήταν ο ποιοτικότερος επιθετικά μέσος της, Μάρτιν Όντεγκααρντ που έμεινε έξω για 7 αγώνες από τα μέσα Σεπτέμβρη έως και τις αρχές Νοέμβρη. Σε αυτό το διάστημα, η ομάδα του νίκησε σε 3 από τα 7 παιχνίδια που έδωσε και πήρε 8 από τους 21 βαθμούς που διεκδίκησε.

Οι συνεχόμενες απώλειες στη γραμμή κρούσης

Από τον Δεκέμβριο άρχισαν τα ακόμη δυσκολότερα προς λύση σταυρόλεξα για τον Αρτέτα, αφού ο ένας μετά τον άλλον, έβγαιναν εκτός μάχης τραυματισμένοι όλοι σχεδόν οι επιθετικοί του. Στα τέλη Δεκέμβρη τραυματίστηκε ο Σάκα. Μπορεί να μην ήταν σε εκπληκτικό ρυθμό σκοραρίσματος, όμως αποτέλεσε τη βάση των περισσότερων επιθετικών προσπαθειών της ομάδας. Επέστρεψε πρωταπριλιά και στο διάστημα της απουσίας του η Άρσεναλ έχασε 11 βαθμούς. Κάποιοι εξ’ αυτών εκτός… προγράμματος με αντιπάλους όπως η Γουέστ Χαμ και η Μπράιτον στο «Έμιρεϊτς»

Λίγες ημέρες αργότερα ο Αρτέτα έχασε και τον Γκαμπριέλ Ζεσούς που έπαιξε για τελευταία φορά στη σεζόν στις 4 Ιανουαρίου. Μόνος κλασσικός επιθετικός που είχε μείνει στο ρόστερ ήταν ο Χάβερτς. Όχι για καιρό όμως… Στις 15 Φεβρουαρίου τραυματίζεται και ο Γερμανός επιθετικός χάνοντας 12 αγώνες πρωταθλήματος. Σε αυτό το διάστημα και χωρίς επιθετικό, ο Ισπανός προπονητής της Άρσεναλ επιστρατεύει λύσεις ανάγκης τοποθετώντας πρωτίστως τον Μερίνο και όταν χρειάζεται τον Ράις (δηλαδή μέσους) σε θέση επιθετικού. Στους αγώνες που η Άρσεναλ δεν είχε διαθέσιμους τους Χάβερτς και Ζεσούς έχασε 20 βαθμούς!

Η καλύτερη στιγμή της σεζόν

Κορυφαία στιγμή της σεζόν για τους λονδρέζους δε θα μπορούσε να είναι άλλη από την πρόκριση απέναντι στη Ρεάλ Μαδρίτης στα ημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ. Επιτυχία που δημιούργησε προσδοκίες και όχι άδικα, αφού η εικόνα της ομάδας απέναντι στην Παρί ήταν επίσης καλή και στους δύο αγώνες κι ας μην ήρθε το επιθυμητό αποτέλεσμα της συμμετοχής στον τελικό. Το γεγονός της πρόκρισης απέναντι στη Ρεάλ σε συνδυασμό με το προβάδισμα της Λίβερπουλ στο πρωτάθλημα, οδήγησαν την Άρσεναλ σε επιλογή διοργάνωσης τους τελευταίους μήνες της σεζόν, αφού ήταν ξεκάθαρο πια πως άπαντες προσπαθούσαν να κάνουν την υπέρβαση στην Ευρώπη βλέποντας την ομάδα του Σλοτ να κυριαρχεί εντός συνόρων.

Η χειρότερη στιγμή της σεζόν

Οι αλλεπάλληλοι τραυματισμοί Σάκα, Ζεσούς και Χάβερτς ήταν το σημείο που άλλαξε όλη την ιστορία της σεζόν για την Άρσεναλ. Μπορεί η ποιότητα των μέσων της να είναι τέτοια που να βοήθησε σε ένα βαθμό επιθετικά, όμως ήταν αδύνατο να φτάσουν την κορυφή χωρίς κλασσικό επιθετικό σχεδόν στη μισή σεζόν. Παράλληλα ο Αρτέτα δεν πήρε παίκτη για να καλύψει το κενό που ήξερε πως θα υπάρχει.

Οι μέσοι που έγιναν… φορ

Ντέκλαν Ράις και Μικέλ Μερίνο χρησιμοποιήθηκαν από τον Αρτέτα ως επιθετικοί για να καλυφθούν τα κενά των απωλειών των φορ της Άρσεναλ που με τραυματισμούς ήταν στην εξέδρα. Αμφότεροι έκαναν σπουδαία σεζόν. Ο Μερίνο στην πρώτη του χρονιά στην Premier League σημείωσε 7 γκολ, ενώ 4 γκολ και 7 ασίστ είχε ο Ντέκλαν Ράις που χρησιμοποιήθηκε λιγότερο απ’ ότι ο Ισπανός ως επιθετικός κορυφής.

Ο Μερίνο καλύτερη μεταγραφή της Ο Ισπαμνός είχε γεμάτη χρονιά σε πολλούς διαφορετικούς ρόλους και αναμφίβολα ξεχώρισε με την παρουσία του σε όλη τη σεζόν. Αντίθετα δεν ήταν στο ίδιο επίπεδο ο Στέρλινγκ, ενώ πήρε παιχνίδια και αναζητά σταθερότητα ο Καλαφιόρι.