Αυτά είναι τα πιο βαρετά πρωταθλήματα της Ευρώπης

Στο ποδόσφαιρο μάς αρέσει να μιλάμε για ανατροπές, εκπλήξεις, παραμύθια, αουτσάιντερ και άλλες ομορφιές. Μόνο που σε ορισμένα πρωταθλήματα της Ευρώπης η μπάλα μπορεί να είναι στρογγυλή, αλλά το φινάλε είναι εξαιρετικά προβλέψιμο και συνήθως ήδη γνωστό από τον… Αύγουστο.

Καλωσήρθατε στον κόσμο των πιο «βαρετών» πρωταθλημάτων. Εκεί όπου στο τέλος η κούπα καταλήγει στο ίδιο ντουλάπι.

Τα πρωτεία στη Σκωτία

Η Σκωτία είναι ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα. Από το 1985, όταν η Αμπερντίν του Άλεξ Φέργκιουσον κατέκτησε το πρωτάθλημα, κανείς εκτός από τη

Σαράντα χρόνια σχεδόν, ένα ολόκληρο ποδοσφαιρικό σύμπαν κινείται γύρω από το Old Firm. Οι υπόλοιποι σύλλογοι υπάρχουν, προσπαθούν, παλεύουν, μερικές φορές κάνουν καλές σεζόν, αλλά όταν έρχεται η ώρα του τίτλου, αρκούνται στο ρόλο του κομπάρσου.

Το σκωτσέζικο πρωτάθλημα δεν είναι ακριβώς μονόλογος. Είναι διάλογος. Απλώς μιλούν πάντα οι ίδιοι δύο.

Αν όμως η Σκωτία μοιάζει με μπαγιάτικη τηλεοπτική σειρά που παίζει σε επανάληψη, υπάρχουν κι άλλες αντίστοιχες περιπτώσεις στην Ευρώπη.

Πάλι η Ντινάμο;

Στην Κροατία, για παράδειγμα, η Ντινάμο Ζάγκρεμπ έχει μετατρέψει το πρωτάθλημα σε δική της υπόθεση. Η Χάιντουκ, η Ριέκα ή σπανιότερα κάποιος άλλος μπορούν να ελπίζουν και να ονειρεύονται. Αλλά η πιο συχνή ερώτηση αναφορικά με το κροατικό πρωτάθλημα δεν είναι το «ποιος θα πάρει το πρωτάθλημα;», αλλά «πότε ακριβώς θα το σηκώσει η Ντινάμο;».

Στη Βουλγαρία, η Λουντογκόρετς πήγε την έννοια της κυριαρχίας – και της ποδοσφαιρικής βαρεμάρας – σε άλλο επίπεδο. Από το 2012 και μετά άρχισε να μαζεύει τίτλους με τέτοια συνέπεια, που κάποια στιγμή το πρωτάθλημα έμοιαζε περισσότερο με ετήσια τελετή απονομής παρά με διοργάνωση. Φέτος όχι μόνο έγινε η έκπληξη με τη Λέφσκι Σόφιας να κατακτά τον τίτλο, αλλά η Λουντογκόρετς τερμάτισε… τρίτη!

Παρόμοια ιστορία είχε γράψει και η Μπάτε Μπορίσοφ στη Λευκορωσία, με δεκατρία συνεχόμενα πρωταθλήματα από το 2006 έως το 2018. Πάντως έχει γίνει σημαντική πρόοδος τα τελευταία χρόνια, καθώς από το 2019 και μετά έχουν κατακτήσει τον τίτλο τέσσερις διαφορετικές ομάδες. Και ανάμεσα τους ΔΕΝ είναι η Μπάτε Μπορίσοφ (αγωνιστικά, γιατί στα χαρτιά το πήρε το 2022 μετά από στοιχηματικό σκάνδαλο και εμπλοκή αρκετών ομάδων σε αυτό).

Boring, boring, boring

Στη Λετονία, η Σκόντο Ρίγα είχε κάνει ένα εντυπωσιακό σερί, με δεκατέσσερα συνεχόμενα πρωταθλήματα από το 1991 έως το 2004. Εκεί το πρωτάθλημα ξεκίνησε μετά την ανεξαρτησία της χώρας και η Σκόντο αποφάσισε να το πάρει όλο δικό της. Οι υπόλοιποι σύλλογοι χρειάστηκαν χρόνια μέχρι να πείσουν τον εαυτό τους ότι υπάρχει και άλλος πιθανός πρωταθλητής. Και για να γίνει αυτό, έπρεπε να… διαλυθεί – λόγω οικονομικών προβλημάτων – η Σκόντο Ρίγα!

Στη Μολδαβία, η Σερίφ Τίρασπολ έχει γράψει τη δική της ιδιαίτερη ιστορία. Η ομάδα από την Υπερδνειστερία έγινε η απόλυτη δύναμη του μολδαβικού ποδοσφαίρου, σε μια περίπτωση όπου η αθλητική κυριαρχία μπλέκεται με μια ήδη περίπλοκη γεωπολιτική πραγματικότητα. Πάντως τα δύο τελευταία χρόνια, το πρωτάθλημα έχει κατακτηθεί από δύο διαφορετικές ομάδες!

Στην Ουαλία, οι The New Saints έχει επίσης κάνει την Cymru Premier να μοιάζει συχνά με διοργάνωση που τελειώνει με την ίδια γνωστή πανηγυρική φωτογραφία. Η TNS, είχε παίξει και απέναντι στον Παναθηναϊκό στο Conference, έχει χτίσει τέτοια απόσταση από τον ανταγωνισμό, ώστε πολλές φορές η πραγματική μάχη γίνεται για το ποιος θα τερματίσει πίσω της με αξιοπρέπεια.

Ποδοσφαιρικές… δικτατορίες

Από τη δημιουργία της ανεξάρτητης Serbian SuperLiga το 2006-07, ο τίτλος έχει μείνει στο δίπολο Ερυθρού Αστέρα – Παρτιζάν και δεν έχει αλλάξει χέρια, ενώ οι «ερυθρόλευκοι» βρίσκονται μόνιμα στην κορυφή από το 2017 και μετά. Τελευταία ομάδα που κατέκτησε το πρωτάθλημα εκτός των… δύο, ήταν η Όμπιλιτς τη σεζόν 1997-98!

Ακόμη και η Γερμανία, ένα από τα μεγάλα πρωταθλήματα της Ευρώπης, έζησε την περίοδο της βαυαρικής μονοτονίας. Η Μπάγερν Μονάχου κατέκτησε έντεκα συνεχόμενες «ασπίδες» από το 2013 έως το 2023, μέχρι να εμφανιστεί η Λεβερκούζεν και να σπάσει τούτο το μοτίβο.