Game 4, σηκωμένα μανίκια

Κοντή μνήμη, αλλά όχι καθόλου μνήμη: ένας μικρός οδηγός επιβίωσης στα πλέι-οφ. Ο Παναθηναϊκός είδε τη Βαλένθια να στήνει παρέλαση στο T-Center για 35 λεπτά, προσπάθησε να το κλέψει στο φινάλε, έμεινε στα σερί άστοχα, έχασε και δεν μπορεί να αισθάνεται αδικημένος.

Τις προάλλες ο Βίκτορ Γουεμπανιάμα επανέλαβε σε μια συνέντευξη τύπου ένα παλιό μάθημα του Γκρεγκ

Πόποβιτς: «ποτέ μετά από ήττα δεν ήσουν τόσο κακός, ποτέ μετά από νίκη δεν ήσουν τόσο καλός». Χρήσιμο να το θυμάται κανείς μέσα στο τρενάκι των συναισθημάτων που είναι τα πλέι-οφ.

Ο υποκειμενικός, λίγο μπασκετικά ρομαντικός συμψηφισμός που λέει πως «η Βαλένθια δεν άξιζε να χάσει 3-0 τη σειρά» λέει κάτι και τίποτα. Οι προηγούμενες αποδόσεις δεν εγγυώνται τις μελλοντικές, τα μπράβο ειπώθηκαν και δικαίως, ο Μαρτίνεθ πήρε το βραβείο του προπονητή της χρονιάς, τέλος. Σημειώθηκε και χθες, πως οι Ισπανοί θα ένιωθαν τη μπάλα ελαφριά, πως αν το σύστριγκλο του Game 2 γίνει παντιέρα υπάρχει κίνδυνος αποπροσανατολισμού. Επιπλέον αποδείχτηκε το προφανές, πως αν δώσεις ένα ημίχρονο άνεσης σε μια ομάδα, μην πας στοίχημα ότι θα προλάβεις να επιστρέψεις. Από την άλλη ο κυνικός θα πει πως η Βαλένθια κυριάρχησε πλήρως και κέρδισε στο νήμα γιατί ο Παναθηναϊκός σούταρε τα πάντα δοκάρι στο φινάλε σε βραδιά που Ναν και Χέιζ-Ντέιβις πέρασαν οριακά τη βάση.

Για για πρώτη φορά τόσο πολύ στα πλέι-οφ ο Παναθηναϊκός θύμισε τον ευάλωτο, ανασφαλή εαυτό της κανονικής περιόδου. Συμβαίνει, οι συνήθειες επτά μηνών δεν σβήνονται σε μία εβδομάδα και συνηθίζουν να επιστρέφουν όταν δρα, έστω υποσυνείδητα, το ηρεμιστικό της νίκης και το μαξιλάρι του 2-0. Με τα περιθώρια να έχουν στενέψει πια και το ξυπνητήρι να έχει ηχήσει, η ένταση και η συγκέντρωση θα είναι ασυζητητί διαφορετικές.

Τα υπόλοιπα είναι τα τακτικά και άλλα ερωτήματα:

Προφανείς προσαρμογές στα double teams, είτε στην περιφέρεια στον Ναν, είτε στο χαμηλό ποστ μετά την αλλαγή στα σκριν.Περισσότερο post παιχνίδι και πιο λειτουργικές πεντάδες προκειμένου ο παίκτης που ποστάρει να έχει απειλές διαθέσιμες στην αδύνατη πλευρά και η άμυνα να μην μπορεί να κλείσει στη ρακέτα.Ανάγκη να εμφανιστεί για πρώτη φορά στη σειρά ο Γκραντ, ο οποίος ως τώρα είναι στο όριο του αόρατου. Ειδικά απόντος του Σλούκα ο Αμερικανός είναι κομβικός για τον Παναθηναϊκό με το two-way παιχνίδι του. Ως τώρα έχει εμφανιστεί διστακτικός και στις δύο πλευρές του παρκέ και μερικές φορές ασυνήθιστα ξεκούρδιστος σε φάσεις – σπεσιαλιτέ στην άμυνα, όπως στο τέταρτο φάουλ του Ναν.Επιστροφή στην πειθαρχία της Ισπανίας. Είναι λογικό να νιώθει κανείς άνετα επειδή είναι στο γήπεδο του, την ίδια στιγμή όμως αποδείχτηκε αυτοκαταστροφικό να ξεχνά τα πράγματα που του έδωσαν το αποφασιστικό 2-0 της Ροτς Αρένα: μετρημένο κυνήγι του επιθετικού ριμπάουντ, συγκέντρωση και επιμονή στην γρήγορη επιστροφή και οργάνωση στην άμυνα, στοχευμένες επιθέσεις στο φινάλε των 24΄΄.Σκληράδα που θα βάλει τη Βαλένθια να σκεφτεί. Όταν βρουν ρυθμό, παίζουν αυτόματα, όταν τους λείψει, συχνά παίζουν σπασμωδικά. Εντός του 2026 το πορτοκαλί σμήνος έχει βάλει 104 στο Τελ Αβίβ (Χάποελ), 108 στη Βιτόρια, 106 στο Βελιγράδι (Αστέρας), επιβραδύνοντας μόνο στην Πόλη, (79, Φενέρ) και τη Μαδρίτη (79). 

Νεύρα τεντωμένα, μανίκια σηκωμένα, δύο ομάδες που αντιπαθούν η μία την άλλη και δεν το κρύβουν.

Δικαιολογίες τέλος.

Game 4.

Keywords
Τυχαία Θέματα