Game 4: Οι αερόσακοι και η πρόκριση

10:40 2/5/2025 - Πηγή: Novasports

Είναι ο λόγος που οι συνεχόμενες νίκες είναι πλέον η εξαίρεση και όχι ο κανόνας. Η πνευματική εγρήγορση ανήκει πάντα περισσότερο σε αυτόν που έχει μόλις ηττηθεί, ειδικά αν πλέον στέκεται στο χείλος του αποκλεισμού, όπως συμβαίνει τώρα με την Εφές. Η ευθύνη του αιφνιδιασμού επίσης, ο χαμένος εισάγει τακτικούς νεωτερισμούς, ο νικητής τους αποκρούει, το γαϊτανάκι συνεχίζεται.

Υπό αυτή την έννοια οι πράσινοι καλούνται σήμερα να ανοίξουν τους αερόσακους και να απορροφήσουν, τουλάχιστον στο ξεκίνημα, την αναμενόμενη απελπισία με την οποία η παρέα του Λάρκιν θα μπει στο παιχνίδι. Αυτό

δεν είναι κάτι θεωρητικό, ούτε μπορεί να υποτιμηθεί: το ένστικτο της αυτοσυντήρησης είναι το ισχυρότερο στον ανθρώπινο οργανισμό. Πέρα από τακτικές και στρατηγική, η πιο σημαντική προσαρμογή είναι η ανταπόκριση στο επίπεδο έντασης. Μεταφράζεται στις ένας εναντίον ενός φάσεις, στις διεκδικούμενες μπάλες, στη στήλη των επιθετικών ριμπάουντ.

Η ορμή δεν μπορεί να κρατήσει για 40 λεπτά, δεν είναι φυσιολογικό, οπότε αργά ή γρήγορα το παιχνίδι θα επιστρέψει στην κανονική του μορφή. Όταν αυτό συμβεί, ο Παναθηναϊκός θα ήθελε να μην κυνηγάει διαφορές και στην ιδεατή περίπτωση να έχει μικρό ή μεγάλο προβάδισμα. Και στις δύο περιπτώσεις αυτό θα μετατρέψει μέρος της φούριας σε νευρικότητα και άγχος, δίνοντας σε αυτόν που έχει την άνεση μιας ήττας ένα συγκριτικό πλεονέκτημα.

Σε δεύτερο επίπεδο, απαιτούνται επιπλέον πρωταγωνιστές. Στο δεύτερο ματς ο Οτούρου μαζί με τον Ντόζιερ έδωσαν το σπρώξιμο της ανατροπής, στο τρίτο ο Μήτογλου έγινε παράγοντας νίκης. Ειδικά ανάμεσα σε παιχνίδια με 48 ώρες διαφορά, είναι αφύσικο να υπάρξουν τα ίδια επίπεδα ενέργειας από αυτούς που καταπονήθηκαν στο προηγούμενο παιχνίδι. Κάπως έτσι έρχεται η ώρα του πάγκου. Του Μπράουν, του Παπαπέτρου, του Καλαϊτζάκη, του Χουάντσο (που στο προηγούμενο δεν ξεπέρασε τα 18 λεπτά) για να δώσουν την επιπλέον ενέργεια που αναπόφευκτα θα χρειαστεί ο Παναθηναϊκός για να κλείσει τη σειρά στην Αθήνα.

Το τρίτο επίπεδο είναι η συγκέντρωση, προαπαιτούμενο φυσικά σε κάθε αγώνα. Στο τρίτο ματς ο Αταμάν επέλεξε να σταματήσει το αντίπαλο πικ εν ρολ θυσιάζοντας κάποια σουτ από τα αδύνατη πλευρά, έζησε με την Εφές να βάζει 10/23 τρίποντα (43.5%), αρκεί να ήλεγχε, όπως και συνέβη, την κυκλοφορία στη ρακέτα του. Ο Ομέρ Γιούρτσεβεν μίλησε χθες για την αξία που είχαν τα «τσεκαρίσματα» των φόργουορντ στα βυθίσματα των αντίπαλων ψηλών, αυτά που έδιναν στον ίδιο και στους υπόλοιπους σέντερ τον χρόνο να επιστρέψουν στη θέση τους και να είναι έτοιμοι να αμυνθούν. Όχι τυχαία, ο Παναθηναϊκός είχε 5 μπλοκ στο Game 3, τα περισσότερα του στη σειρά – αυτή ήταν η ανταλλαγή με το μακρινό σουτ, η επιλογή προτεραιοτήτων σε σχέση στη οποία αναφέρθηκα στο εισαγωγικό σημείωμα της εβδομάδας.

Τελευταίο αλλά ουχί έσχατο, οι σταρ. Εδώ που φτάσαμε, τα περιθώρια για τακτικές εκπλήξεις έχουν σχεδόν εκλείψει. Είναι η ώρα των μεγάλων παικτών.

ΥΓ. Τόσα πολλά block, τόσος λίγος χρόνος.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο >>

Keywords