Ουκρανία: Πόλεμος και Προπαγάνδα!

Πόλεμος και Προπαγάνδα

Η ΕΝΟΡΧΊΣΤΡΩΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΙΣΤΙΚΟΥ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΥ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ

ΜΕΡΟΣ Α

Γράφει η EVA*

Ο Αποκλεισμός των Ευρωπαίων Πολιτών από την Ελεύθερη Ενημέρωση

Ο πόλεμος στην Ουκρανία αποτελεί τα τελευταία τρία χρόνια το σημαντικότερο γεγονός στον πλανήτη, όχι μόνο γιατί επηρεάζει τις δύο εμπλεκόμενες πλευρές και τον ανθρώπινο παράγοντα που τις συνιστά, αλλά έχει σοβαρό αντίκτυπο και στις χώρες που εμπλέκονται με έμμεσο τρόπο, όπως τα

ευρωπαϊκά κράτη και οι πολίτες τους. Έναυσμα μελέτης του αντικειμένου υπήρξε η απόφαση των Ευρωπαίων ηγετών να αποκλείσουν τους Ευρωπαίους πολίτες από μια πολύπλευρη ενημέρωση που αφορούσε ρωσικά ειδησεογραφικά μέσα ενημέρωσης και ενημερωτικά κανάλια του διαδικτύου με τοποθετήσεις προσκείμενες στην ρωσική πλευρά. Η πράξη αυτή ήταν αδιανόητη και θέση αντίθετη με το φαντασιακό κατασκεύασμα μιας προοδευτικής Ευρώπης η οποία συγκροτήθηκε στις ιδέες του Διαφωτισμού και όπου έννοιες όπως οι ατομικές ελευθερίες, η ελευθερία του λόγου, η ελευθερία του τύπου, οι συνταγματικές ελευθερίες, ενσταλάζονται και συγκροτούν τα ευρωπαϊκά κράτη δικαίου, οι λαοί των οποίων στον απόηχο μακροχρόνιων και αιματηρών πολέμων θέλησαν να απεμπολήσουν από τους κόλπους των κοινωνιών τους τον φασισμό και την αυταρχική διακυβέρνηση.

Η σχεδόν αδιαμαρτύρητη αποδοχή μιας απόφασης, η οποία εμπεριείχε τόσο αυταρχισμό όσο και απαξίωση του πνευματικού και διανοητικού επιπέδου των Ευρωπαίων πολιτών από τις κυβερνήσεις τους σχετικά με στην ικανότητα και το αναφαίρετο δικαίωμα των πρώτων στην πρόσληψη, διαχείριση και κατανόηση της πληροφορίας, ήγειραν δύο ακόμα σημαντικά θέματα. Το πρώτο αφορούσε τις πολιτικές, οικονομοτεχνικές αποφάσεις που έλαβαν οι κυβερνώντες οδηγώντας την εμπλοκή των ευρωπαϊκών κρατών στον πόλεμο μέσω των οικονομικών κυρώσεων στη Ρωσία και την οπλική ενίσχυση της Ουκρανίας, ενώ το δεύτερο, την ανοχή των υποκειμένων στο μέγεθος του αντίκτυπου αυτών των αποφάσεων στην ποιότητα ζωής τους και στις οικονομίες των χωρών τους. Οι επιπτώσεις των αποφάσεων ήταν τεράστιες και αφορούσαν τομείς βιομηχανικής και αγροτικής παραγωγής, τον τομέα της ενέργειας, την οπλική θωράκιση των ευρωπαϊκών κρατών, καθώς και γενικά τις κρατικές και οικιακές οικονομίες, επιφέροντας βαθιές και ριζικές αλλαγές σε γεωπολιτικό επίπεδο αλλά και στις σχέσεις των χωρών μεταξύ τους παγκοσμίως τόσο ριζικές, που είναι πλέον εξαιρετικά δύσκολο, αν όχι αδύνατον να μεταστραφούν στην πρωτινή τους κατάσταση, αλλάζοντας τον κόσμο δραματικά.

Ενισχύστε το militaire.gr ,δείτε γιατί ΕΔΩ

Αυτή η δομική μεταστροφή των πολιτικών και οικονομικών στρατηγικών που επέτεινε τη φτωχοποίηση των Ευρωπαίων πολιτών, συντελέστηκε υπό ένα καθεστώς ελέγχου των πληροφοριών, διαμορφούμενο μέσα από την ψευδοποίηση, κατασκευάζοντας πλέον μια νέα πραγματικότητα που αφορούσε τα πολεμικά γεγονότα, με σκοπό οι αποφάσεις των κυβερνήσεων να γίνουν αποδεκτές. Επιχείρησα κατά συνέπεια να διερευνήσω την αρχιτεκτονική δομή διοχέτευσης της πληροφορίας στα ευρωπαϊκά ακροατήρια υπό τη μορφή της προπαγάνδας των παραποιημένων ειδήσεων. Η δυσκολία του εγχειρήματός μου ήταν ίδια η έννοια της προπαγάνδας, την οποία για να τη στηρίξω ως μια υπαρκτή κατάσταση, έπρεπε να παρουσιάσω την πλήρη σύστασή της. Δηλαδή όχι μόνο τους σκοπούς που ήθελε να επιτελέσει, τον τρόπο που συντελέστηκε ως ένα σύνολο παραποιημένων ειδήσεων, αλλά και την πηγή από την οποία εκπορεύονταν καθώς και τις μεθόδους επιρροής που χρησιμοποίησε. Για να γίνουν κατανοητά τα γεγονότα της τελευταίας δεκαετίας, πρέπει καταρχάς ο μελετητής να έχει ιστορική γνώση. Να γνωρίζει την ύπαρξη της ναζιστικής ρίζας στην Ουκρανία η οποία κρατά από τον Β ΠΠ και ιστορικές μορφές όπως τον Στεφαν Μπαντερα, του οποίου η πολεμική οργάνωση των Ουκρανών εθνικιστών, σύμφωνα με τον Ο Eduard Dolinsky, γενικός διευθυντής της εβραϊκής επιτροπής της Ουκρανίας, συμμετείχε έντονα στο Ολοκαύτωμα,  εξοντώνοντας 100 χιλιάδες άμαχους στην εθνοκάθαρση της Ουκρανίας. Ωστόσο οι ιστορικές καταβολές της Ουκρανίας στον ναζισμό δεν είναι λόγος εισβολής ενός άλλου κράτους ή ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης από μια ξένη χώρα, η μεθοδευμένη όμως «τροφοδότηση» του και η εργαλειοποίηση του ουκρανικού εθνικιστικού και ναζιστικού ιδεώδους για συγκεκριμένους σκοπούς κατάφερε να γράψει την ιστορία από την αρχή. Ερεύνησα λοιπόν τον προπαγανδιστικό μηχανισμό που ενορχηστρώθηκε ώστε οι πολίτες της ΕΕ να παραβλέψουν την πολιτική και στρατιωτική επικράτηση των ναζιστών στην Ουκρανία από το 2014 και από το 2022 και μετά να συναινέσουν στις αποφάσεις των Ευρωπαίων ηγετών υπέρ της Ουκρανίας.

Για να γίνει αυτό αναζήτησα κατ’ αρχάς το λόγο παρέμβασης στην περιοχή και στη συνέχεια τον τρόπο ανδρώθηκαν οι νεοναζιστικές ομάδες που στη συνέχεια την 26η  Φεβρουαρίου 2014 εισήλθαν στα κυβερνητικά κτίρια του Κιέβου παίρνοντας δια πραξικοπήματος την εξουσία από τον Πρόεδρο Γιαννουκόβιτς, ο οποίος το 2010 έχαιρε το εκλογικό ποσοστό του 68,81%. Φυσικά όλοι μιλούν για επαναστάσεις των λαών και κάποιοι αναφέρονται στην Επανάσταση του Μαϊντάν ως μια λαϊκή επανάσταση. Οι επαναστάσεις όμως των λαών υπό συνθήκες ελέγχου από την εξουσία μπορούν να δημιουργήσουν περισσότερη ανισότητα, βία, διωγμούς και δολοφονίες προς τους πληθυσμούς, όπως δηλαδή συνέβη και κατά την Αραβική Άνοιξη. Η υπάρχουσα δυσφορία των πολιτών ήταν πραγματική και στις δύο εξεγέρσεις, Αραβική Άνοιξη και Επανάσταση του Μαϊντάν και αφορούσε την οικονομική εξαθλίωση, την πολιτική διαφθορά και στην περίπτωση της Αραβικής Άνοιξης και την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ωστόσο κατέληξε να στραφεί εις βάρος των πολιτών αφού υπό συγκεκριμένες συνθήκες ανδρώθηκαν καθεστώτα που περιόρισαν μέσω βίαιων συγκρούσεων τις ατομικές ελευθερίες και τελικά οδήγησαν σε αιματοκύλισμα, τόσο στις χώρες που συμμετείχαν στην Αραβική Άνοιξη όσο και στην Ουκρανία.

Ο αντι-ρωσισμός και ο Νατοϊκός επεκτατισμός

Ο επεκτατισμός του ΝΑΤΟ αποτέλεσε τις τελευταίες δεκαετίες πονοκέφαλο για την Ρωσία, η οποία στο ιστορικό παρελθόν της έχει απειληθεί από Ευρωπαϊκούς στρατούς. Για να αναγνωρίσουμε τον ρόλο, τους σκοπούς και τις μεθόδους της προπαγάνδας στον Ρωσο-ουκρανικό πόλεμο θα ήταν χρήσιμο να παραθέσουμε ορισμένα στοιχεία που αφορούν την εύθραυστη κοινωνική και πολιτική ισορροπία της Ουκρανίας. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο προέκυψε καταρχάς η νατοϊκή πολιτική και στη συνέχεια η έμπρακτη εμπλοκή της σε συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Ένωση, σε ένα υποστηρικτικό προς την Ουκρανία ρόλο. Είναι κατανοητό ότι η Ουκρανία αποτελεί μια χώρα με πλούσιους φυσικούς πόρους αλλά και μια χώρα υψηλής γεωστρατηγικής σημασίας, το σύνορο μεταξύ της Δύσης και της αχανούς Ρωσίας από την οποία δίδεται πρόσβαση στις χώρες της κεντρικής Ασίας. Για την σπουδαιότητα της Ουκρανίας στην εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ, διαβάζουμε στα «wikileaks», στο αρχείο «Cable:08MOSCOW265_a» στις 30 Ιανουαρίου 2008 στην αναφορά του Αμερικανού Πρέσβη στη Ρωσία William J. Burns προς την Ουάσιγκτον, τα εξής:

Ενισχύστε το militaire.gr ,δείτε γιατί ΕΔΩ

«Μετά από μια σιωπηλή πρώτη αντίδραση στην πρόθεση της Ουκρανίας να επιδιώξει ένα Σχέδιο Δράσης για ένταξη στο ΝΑΤΟ κατά τη σύνοδο κορυφής του Βουκουρεστίου το 2008, ο υπουργός Εξωτερικών Lavrov και άλλοι ανώτεροι αξιωματούχοι επανέλαβαν την έντονη αντίθεση τους, τονίζοντας ότι η Ρωσία θα θεωρήσει μια περαιτέρω επέκταση προς την ανατολή ως πιθανή στρατιωτική απειλή. Η διεύρυνση του ΝΑΤΟ, ιδιαίτερα στην Ουκρανία, παραμένει ένα «συναισθηματικό και νευραλγικό» ζήτημα για τη Ρωσία, αλλά και ενδεχόμενες νέες στρατηγικές πολιτικές του ΝΑΤΟ που μπορούν να εγείρουν την έντονη αντίθεση της Ρωσίας στην ένταξη της Ουκρανίας και της Γεωργίας στη συμμαχία. Σε ό,τι αφορά την ένταξη Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ, τα ζητήματα αυτά θα μπορούσαν ενδεχομένως να χωρίσουν τη χώρα στα δύο, οδηγώντας σε βία ή ακόμη, όπως ισχυρίζονται κάποιοι, σε εμφύλιο πόλεμο που θα ανάγκαζε τη Ρωσία να αποφασίσει να παρέμβει. Επιπλέον, οι ειδικοί στο GOR (gas oil ratio) συνεχίζουν να υποστηρίζουν ότι η ουκρανική ένταξη στο ΝΑΤΟ θα είχε σημαντικό αντίκτυπο στην αμυντική βιομηχανία της Ρωσίας, στις οικογενειακές σχέσεις που έχουν χτιστεί μεταξύ πολιτών Ρωσίας-Ουκρανίας, αλλά και στις διμερείς σχέσεις γενικά καθώς και στις επιχειρηματικές σχέσεις των δύο χωρών.[…] Κατά την ετήσια επισκόπηση της εξωτερικής πολιτικής της Ρωσίας 22-23 Ιανουαρίου, ο υπουργός Εξωτερικών Lavrov τόνισε ότι η Ρωσία θα έπρεπε να δει τη συνεχή επέκταση του ΝΑΤΟ προς την Ανατολή, ιδιαίτερα στην Ουκρανία και τη Γεωργία, ως δυνητική στρατιωτική απειλή. Ενώ η Ρωσία μπορεί να πιστέψει δηλώσεις της Δύση, ότι το ΝΑΤΟ δεν στρεφόταν εναντίον της Ρωσίας, αν κοιτάξει κανείς τις πρόσφατες στρατιωτικές δραστηριότητες σε χώρες του ΝΑΤΟ (εγκαθίδρυση περιοχών στρατιωτικής προώθησης των ΗΠΑ, κλπ.) αξιολογούνται όχι οι προθέσεις των εκφραζόμενων δηλώσεων αλλά η πιθανότητα ενδεχόμενων ενεργειών που θα ακολουθήσουν» (Wikileaks, Public Library of US Diplomacy 2008). Σε αυτό το πόνημα του Πρέσβη William J. Burns αναγνωρίζουμε τρία πράγματα: την ξεκάθαρη αντίθεση της Ρωσίας στην ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ για γεωπολιτικούς λόγους, λόγους εθνικής ασφάλειας και οικονομικούς λόγους. Την αναγνώριση αυτής της ανησυχίας από τους Νατοϊκούς αξιωματούχους και αξιωματούχους των ΗΠΑ, καθώς και των επικείμενων δυσμενών σεναρίων μιας τέτοιας επέκτασης. Συμπεραίνουμε δηλαδή ότι οι ηγέτες της Δύσης γνώριζαν το ενδεχόμενο ενός εμφυλίου πολέμου στην Ουκρανία και ότι αυτό θα οδηγούσε σε Ρωσική στρατιωτική επέμβαση.

Οι Κατασκηνώσεις των Νέο-Ναζί

Ο κοινωνικός ιστός στην Ουκρανία έδειχνε μια χώρα εξαιρετικά πολωμένη. Οι πολιτιστικές αναφορές των δύο μερίδων του λαού είχαν διαφορετικές καταβολές και ιστορικές συνδέσεις. Για παράδειγμα η Κριμαία αποτελούταν από αμιγώς Ρωσικό πληθυσμό που όμως παρέμεινε εντός της Ουκρανικής επικρατείας μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης. Το πολωτικό αυτό περιβάλλον ήταν προφανές κατά τις εκλογικές διαδικασίες των τελευταίων ετών μέχρι το πραξικόπημα το 2014. Η διάσπαση των εσωτερικών δεσμών μεταξύ των πληθυσμών επιτάθηκε από μια ξαφνική άνοδος των ακροδεξιών ιδεολογιών η οποία βασίζονταν σε φασιστικές θεωρίες και ιστορικές αναφορές του παρελθόντος με ακροδεξιά ή ναζιστική τοποθέτηση που άρχισαν να βρίσκουν όλο και μεγαλύτερη απήχηση στα κατώτερα κυρίως κοινωνικά στρώματα της Ουκρανίας. Στο μίνι ντοκιμαντέρ του Gabriel Gatehouse για το BBC Newsnight με τίτλο «Neo-Nazi threat in new Ukraine» ακούμε στην τελευταία συνέντευξη τον Maksim Butkevich, μέλος του «Center for Social Action», να λέει πως αυτοί που συμμετείχαν τόσο στην εκδίωξη της κυβέρνησης Yanukovych, όσο και στη μετέπειτα διακυβέρνηση των κρατικών και στρατιωτικών δομών ήταν άτομα που βρίσκονταν στην σκιά, στο περιθώριο της πολιτικής και κοινωνικής ζωής, κυρίως άνθρωποι χαμηλών κοινωνικών στρωμάτων.

https://www.youtube.com/watch?v=5SBo0akeDMY

Αυτός ο εκφασισμός μιας μερίδας της νέας γενιάς, γεγονός ξεκάθαρο στο ίδιο ντοκιμαντέρ του BBC, επιτελούνταν τα προηγούμενα χρόνια μέσω της εκπαίδευσης παιδιών από την ηλικία των πέντε ετών έως την εφηβεία σε κατασκηνώσεις όπου κατηχούνταν στον ναζισμό και στον εθνικισμό. Στις κατασκηνώσεις του Αζόφ και άλλων ακροδεξιών νεοναζιστικών οργανώσεων τα παιδιά, εκτός από πολεμική προετοιμασία για τα πεδία των μαχών, εκπαίδευση με όπλα κλπ., διδάσκονταν την ουκρανική φυλετική υπεροχή και την λευκή υπεροχή. Διδάσκονταν επίσης τον αντι-κομμουνισμό και τον αντισοβιετισμό [και ας μην υπάρχει πλέον η Σοβιετική Ένωση] και γίνονταν κοινωνοί και φορείς της ναζιστικής ιδεολογίας και στάσης.

https://www.globalresearch.ca/ukrainian-neo-nazi-battalions-indoctrinated-children-anti-russian-ideology/5787737

https://archive.kyivpost.com/multimedia/photo/azovets-patriotic-camp-for-children-396138

https://www.youtube.com/watch?v=CpV16BQfbrQ

https://www.youtube.com/watch?v=YGtanIzaY5w

Αυτές οι κατασκηνώσεις, από όσο είναι δυνατόν να γνωρίζουμε σύμφωνα με τα δημοσιογραφικά ρεπορτάζ αλλά και από έρευνα σε ουκρανικές ιστοσελίδες, φτάνουν σε βάθος εικοσαετίας, καθώς σε ιστοσελίδα τους εντοπίσαμε φωτογραφικό υλικό από το 2006.

https://nation.org.ua/category/media/foto/page/8/

  

Ενισχύστε το militaire.gr ,δείτε γιατί ΕΔΩ

 

Ποιες όμως ήταν αυτές οι δυνάμεις που εκπαίδευσαν, ναζιστικοποίησαν και όπλισαν την νεολαία ώστε το 2014 ένας ικανός αριθμός νέων, οπλισμένων και εκπαιδευμένων Ουκρανών να συμμετάσχει στα γεγονότα που οδήγησαν στην εκδίωξη της νόμιμα εκλεγμένης κυβέρνησης Yanukovych και να προβεί σε εθνοκαθάρσεις και πογκρόμ κατά των φιλορώσων Ουκρανών στα ανατολικά της χώρας με κυρίαρχο αίτημα την εθνοκάθαρση και την ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ;

Αυτές οι κατασκηνώσεις σύμφωνα με τα ρεπορτάζ απευθύνονταν σε παιδιά κατώτερων κοινωνικών στρωμάτων, γεγονός που εγείρει το ερώτημα του ποιος τις χρηματοδοτούσε καθώς και ποιος εκπαίδευε και εξόπλιζε τους μαχητές που έλαβαν μέρος στα γεγονότα που ακολούθησαν το 2014; Σύμφωνα με ρεπορτάζ του ερευνητή δημοσιογράφου Robert Larry to 2014, οι ΗΠΑ υποκίνησαν το πραξικόπημα στην Ουκρανία δίνοντας παράλληλα πέντε εκατομμύρια δολάρια για να πετύχει η Ουκρανία την ευρωπαϊκή προσδοκία της.

https://www.mondialisation.ca/formation-militaire-de-jeunes-enfants-a-un-camp-dete-neonazi-en-ukraine-le-recrutement-denfants-soldats-serait-il-finance-par-laide-militaire/5475299?doing_wp_cron=1747558818.7133901119232177734375

https://www.youtube.com/watch?v=p84KzkdKZb4

Σύμφωνα επίσης με δημοσίευμα, υποστηρίζεται ότι η αποστολή στρατιωτικής βοήθειας των ΗΠΑ διοχετεύεται στην Εθνική Φρουρά της Ουκρανίας μέσω του Υπουργείου Εσωτερικών. Το MIA συντονίζει την «αντιτρομοκρατική επιχείρηση» (ATO) στο Donbass, ενώ το Κογκρέσο των ΗΠΑ ενέκρινε τροποποιήσεις στον «Νόμο του Υπουργείου Αμυντικών Πιστώσεων του 2015», για να εμποδίσει την εκπαίδευση των Νεοναζί του τάγματος Αζόφ, παρά ταύτα στην πράξη τα χρήματα «ξεγλιστρούν» προς τα κάτω ενισχύοντας τις ακροδεξιές οργανώσεις. Επιπλέον, εκτός από τη στρατιωτική βοήθεια που διοχετεύεται υπό τη δικαιοδοσία του Πενταγώνου, η Εθνοφρουρά της Καλιφόρνια έχει δημιουργήσει μια εταιρική σχέση με την Εθνική Φρουρά της Ουκρανίας, η οποία περιλαμβάνει και το τάγμα του Azov υποστηρίζοντας ότι «Το Πρόγραμμα Κρατικής Συνεργασίας Καλιφόρνιας-Ουκρανίας (SPP) [υπό την αιγίδα της Εθνοφρουράς της Καλιφόρνια] είναι η προώθηση της δημοκρατίας, των οικονομιών της ελεύθερης αγοράς και της στρατιωτικής μεταρρύθμισης, με τη δημιουργία μακροπρόθεσμων θεσμικών σχέσεων. Αυτοί είναι οι άνθρωποι που εκπαιδεύουν παιδιά από την Ουκρανία να χειρίζονται AK 47 στο Νεοναζιστικό Summer Camp. Όλα για καλό σκοπό: «την άνθηση της δημοκρατίας» σύμφωνα με τα λόγια των New York Times.

https://www.geopolitika.ru/en/1158-military-training-for-young-children-at-ukraines-neo-nazi-summer-camp.html?utm_referrer=https%3a%2f%2fwww.google.com%2f

Προφανώς αυτά τα στοιχεία δίνουν μια κατεύθυνση στο ερώτημα της χρηματοδότησης  των εθνικιστικών και ναζιστικών οργανώσεων που χρηματοδοτούσαν τις εθνικιστικές παιδικές κατασκηνώσεις πιθανώς και πριν το 2014. Γίνεται πλέον αντικείμενο έρευνας η σύνδεση της πρόθεσης του ΝΑΤΟ για αύξηση των σφαιρών επιρροής του στην περιοχή της Ουκρανίας με την πιθανότητα συνδιοργάνωσης, εξοπλισμού και στήριξης του πραξικοπήματος του Maidan τον Φεβρουάριο του 2014.

Συνεχίζεται…

ΒΒΑ "Διοίκηση Επιχειρήσεων και Οργανισμών" /Χρηματοοικονομική κατεύθυνση- Ελληνικό Ανοικτό ΠανεπιστήμιοΠΜΣ "Πολιτική και Διαδίκτυο" Πανεπιστήμιο Αθηνών

The post Ουκρανία: Πόλεμος και Προπαγάνδα! appeared first on Militaire.gr.