Ο τραγικός ναύαρχος Ναγκούμο…

Γράφει ο Δημήτρης  Ιωάννου

Υπήρξε μια τραγική στρατιωτική μορφή στον Β ΄Παγκόσμιο Πόλεμο.

Σχεδιαστής και εκτελεστικός  ανώτατος αξιωματικός στην αεροπορική επίθεση στο Περλ Χάρμπορ το 1941, ηγέτης του ιαπωνικού Ναυτικού, δυνατό επιτελικό και επιχειρησιακό μυαλό, αλλά στην συνέχεια άτυχος, θύμα λανθασμένων πληροφοριών και εσφαλμένων δικών του εκτιμήσεων και αποφάσεων, υπέστη συντριπτικές ήττες στο πεδίο των θαλασσίων μαχών και μπροστά στην ατίμωση, αυτοκτόνησε με το περίστροφο του στο νησί Σαϊπάν!

Ο Chūichi Nagumo (南雲 忠一, Nagumo Chūichi, 25 Μαρτίου 1887 – 6 Ιουλίου 1944)

Γεννήθηκε στην πόλη Γιονέζα του Νομού Γιαμαγκατά, στη βόρεια Ιαπωνία.

Αφού φοίτησε σε τορπίλη και ναυτικά σχολεία πυροβολικού, προήχθη σε υποπλοίαρχο και υπηρέτησε στο θωρηκτό Aki, ακολουθούμενο από το αντιτορπιλικό Hatsuyuki.

Από το 1920 έως το 1921, ήταν κυβερνήτης του αντιτορπιλικού Momi, αλλά σύντομα στάλθηκε σε υπηρεσία ξηράς με διάφορες αποστολές από το Γενικό Επιτελείο του IJN.

Έγινε διοικητής το 1924.

Ενισχύστε το militaire.gr ,δείτε γιατί ΕΔΩ

Από το 1925 έως το 1926, ο Ναγκούμο συνόδευσε μια ιαπωνική αποστολή για τη μελέτη της στρατηγικής ναυτικού πολέμου, την τακτική και τον εξοπλισμό στη Δυτική Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Ως υποναύαρχος, ο Ναγκούμο διοίκησε την 8η Μεραρχία Καταδρομέων, να υποστηρίξει τα κινήματα του Αυτοκρατορικού Ιαπωνικού Στρατού στην Κίνα από την Κίτρινη Θάλασσα.

Ως επί κεφαλης  αξιωματικός της στρατιωτικής Μόχλευσης, έλαβε επίσης ώθηση στην καριέρα του από τις πολιτικές δυνάμεις.

Από το 1937 έως το 1938, ήταν διοικητής της Σχολής Τορπίλης και από το 1938 έως το 1939, ήταν διοικητής της 3ης Μεραρχίας Καταδρομέων.

Ο Ναγκούμο προήχθη σε αντιναύαρχο στις 15 Νοεμβρίου 1939.

Από τον Νοέμβριο του 1940 έως τον Απρίλιο του 1941, ο Ναγκούμο ήταν διοικητής του Ναυτικού Πολεμικού Κολλεγίου.

Ο Ναγκούμο ηγήθηκε της κύριας ομάδας μάχης αεροπλανοφόρων της Ιαπωνίας, το Kido Butai, στην επίθεση στο Περλ Χάρμπορ το 1941, και τους επόμενους μήνες σε επιτυχημένες επιδρομές στο Ντάργουιν στην Αυστραλία και στον Ινδικό Ωκεανό. Τον Ιούνιο του 1942, συμμετείχε στη μάχη του Midway όπου η δύναμη κρούσης του, υπέστη συντριπτική ήττα.

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΙ Η ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗ

Στις 10 Απριλίου 1941, ο Ναγκόμο διορίστηκε αρχηγός του 1ου Αερομεταφορικού Στόλου, της κύριας ομάδας μάχης αεροπλανοφόρων του IJN, κυρίως λόγω της αρχαιότητας του. Πολλοί σύγχρονοι και ιστορικοί έχουν αμφισβητήσει την καταλληλότητά του για αυτή τη διοίκηση, δεδομένης της έλλειψης εξοικείωσής του με τη ναυτική Αεροπορία.

Ο φίλος και συνάδελφος ναύαρχος του Nagumo Nishizō Tsukahara θα έλεγε ότι:

«Αυτός (ο Nagumo) ήταν εντελώς ακατάλληλος από το υπόβαθρο, την εκπαίδευση, την εμπειρία και το ενδιαφέρον για έναν σημαντικό ρόλο στον ναυτικό αεροπορικό βραχίονα της Ιαπωνίας».

Μέχρι εκείνη τη στιγμή, είχε εμφανώς γεράσει, σωματικά και ψυχικά. Σωματικά, υπέφερε από αρθρίτιδα. Ψυχικά, είχε γίνει ένας επιφυλακτικός αξιωματικός που εργάστηκε προσεκτικά για τα τακτικά σχέδια κάθε επιχείρησης στην οποία συμμετείχε.

Η αδυναμία του στις αποφάσεις διοίκησης έγινε πιο εμφανής.

Ο ναύαρχος Tsukahara είχε αμφιβολίες για το διορισμό του Nagumo και σχολίασε:

«Ο Nagumo ήταν αξιωματικός του παλιού σχολείου, ειδικός της τορπίλης και επιφανειακών ελιγμών.

Δεν είχε ιδέα για την ικανότητα και τις δυνατότητες της ναυτικής Αεροπορίας.»

Ένας γιος του Ναγκούμο τον περιέγραψε ως έναν μελαγχολικό πατέρα.

Παρά την περιορισμένη εμπειρία του, ήταν ισχυρός υποστηρικτής του συνδυασμού της θαλάσσιας και αεροπορικής δύναμης, αν και ήταν αντίθετος με το σχέδιο του Ναύαρχου Γιαμαμοτο να επιτεθεί στον Ναυτικό Σταθμό των Ηνωμένων Πολιτειών το Περλ Χάρμπορ.

Ενώ διοικούσε τον Πρώτο Στόλο Αέρα, ο Ναγκούμο επέβλεψε την επίθεση στο Περλ Χάρμπορ, αλλά αργότερα επικρίθηκε για την αποτυχία του να εξαπολύσει μια τρίτη επίθεση, η οποία θα μπορούσε να καταστρέψει τις εγκαταστάσεις αποθήκευσης και επισκευής μαζούτ.

Ενισχύστε το militaire.gr ,δείτε γιατί ΕΔΩ

Αυτό θα μπορούσε να έχει καταστήσει άχρηστη τη σημαντικότερη ναυτική βάση των ΗΠΑ στον Ειρηνικό, ειδικά καθώς η συνέχιση της λειτουργίας της βάσης των υποβρυχίων και η χρήση του σταθμού πληροφοριών στην εγκατάσταση, ήταν κρίσιμοι παράγοντες στην ήττα της Ιαπωνίας στον Ειρηνικό Πόλεμο.

Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ MIDWAY

Η μάχη του Μίντγουεϊ, τον Ιούνιο του 1942, έφερε το σερί των νικών του Ναγκούμο στο τέλος.

Ο Ναγκούμο σύντομα ετοιμάστηκε να εξαπολύσει άλλη μια επίθεση στο Μίντγουεϊ, κατά την άμεση παραβίαση της εντολής του Γιαμαμότο να κρατήσει την εφεδρική δύναμη κρούσης οπλισμένη για αντιπλοιακές επιχειρήσεις.

Αυτή η αλλαγή στα σχέδια απαιτούσε τον εξοπλισμό των διαθέσιμων αεροπλάνων με βόμβες, κατάλληλες για επίθεση χερσαίων στόχων, αντί για τορπίλες , σχεδιασμένες για ενέργειες κατά των πλοίων.

Τα μισά αεροπλάνα του οπλισμένα με τορπίλες και το άλλα μισά με βόμβες και χωρίς χρόνο για να αλλάξουν τα πάντα πίσω στις τορπίλες.

Ο Πρώτος Στόλος Αεροπορίας έχασε τέσσερα αεροπλανοφόρα κατά τη διάρκεια του σημείου καμπής του Ειρηνικού Πολέμου και οι τεράστιες απώλειες του προσωπικού συντήρησης αεροσκαφών αεροπλανοφόρων θα αποδειχθούν επιζήμιες για την απόδοση του IJN σε μεταγενέστερες δεσμεύσεις.

Η απώλεια των τεσσάρων αεροπλανοφόρων, των αεροσκαφών τους και των πληρωμάτων συντήρησής τους, καθώς και η απώλεια 120 έμπειρων πιλότων, είχε ως αποτέλεσμα η Ιαπωνία να χάσει τη στρατηγική πρωτοβουλία στον Ειρηνικό.

Στον απόηχο της μάχης, ο Kusaka βρήκε έναν καταρρακωμένο Nagumo, φαινομενικά αναλογιζόμενος την αυτοκτονία.

Ο Kusaka τελικά τον ηρέμησε πρόσκαιρα.

Μετά τη μάχη,  φάνηκε να έχει χάσει την επιθετικότητα και την αποτελεσματικότητά του.

Δάκρυζε όταν μιλούσε για τα γεγονότα του Midway στους δύο γιους του το 1944.

Η ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ ΣΤΟ ΝΗΣΙ ΣΑΙΠΑΝ

Καθώς η στρατιωτική κατάσταση της Ιαπωνίας επιδεινώθηκε, το Ναγκούμο αναπτύχθηκε στις 4 Μαρτίου 1944 για τη βραχύβια διοίκηση του 14ου Αεροναυτιλιακού Στόλου και του Στόλου της Κεντρικής Περιοχής του Ειρηνικού στις Νήσους Μαριάνα.

Η μάχη της Σαϊπάν ξεκίνησε στις 15 Ιουνίου 1944.

Το IJN, (ιαπωνικό Ναυτικό) υπό τον αντιναύαρχο Jisaburō Ozawa, περικυκλώθηκε  μέσα σε λίγες ημέρες από τον 5ο Στόλο των ΗΠΑ στην αποφασιστική μάχη της Θάλασσας των Φιλιππίνων, όπου η Ιαπωνία έχασε τρία αεροπλανοφόρα του Στόλου και περίπου 600 αεροσκάφη, κανένα από τα οποία δεν μπορούσε να αντικατασταθεί.

Ο Ναγκούμο και ο ομότιμος αντιστράτηγος του Γιοσίτσουγκου Σαΐτο ήταν τώρα μόνοι τους για να κρατήσουν τον έλεγχο της Σαϊπάν.

Στις 6 Ιουλίου 1944, ο Ναγκούμο, ανίκανος να υπερασπιστεί τη θέση του περισσότερο και αρνούμενος να αιχμαλωτιστεί, αυτοκτόνησε με ένα πιστόλι που πυροβολήθηκε κοντά σε ναό.

Ενισχύστε το militaire.gr ,δείτε γιατί ΕΔΩ

Οι ηττημένοι διοικητές αναμενόταν να εκτελέσουν το seppuku σύμφωνα με το bushido, αλλά μπορεί να μην είχε το χρόνο για ένα τέτοιο πολύπλοκο τελετουργικό.

Τα λείψανά του ανακτήθηκαν από τις ΗΠΑ.

Πεζοναύτες τα εντόπισαν σε μια απομακρυσμένη σπηλιά όπου είχε αναγκαστεί να διατηρήσει το αρχηγείο του λόγω εκτεταμένου βομβαρδισμού. Μεταθανάτια έγινε ναύαρχος και του απένειμαν ο Μεγάλος Κόρνδης του Τάγματος του Χρυσού Τίτλου.

Ο τάφος του Ναγκούμο βρίσκεται στο υποείδος Ōbai-in του Engaku-ji στο Kamakura, δίπλα στον τάφο του γιου του, Susumu Nagumo, ο οποίος σκοτώθηκε στη μάχη, με το αντιτορπιλικό Kishinami στις 4 Δεκεμβρίου 1944.

Πληροφορίες

Νταλ, Πολ Σ. (1978) Μια ιστορία μάχης του αυτοκρατορικού ιαπωνικού ναυτικού, 1941-1945. Ναυτικό Ινστιτούτο Press

Ντ' Άλμπας, Ανδριέ (1965). Θάνατος Ναυτικού: Ιαπωνική Ναυτική Δράση στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο

Parshall, Jonathan; Tully, Anthony (2005). Θρυμματισμένο Σπαθί: Η άγνωστη ιστορία της μάχης του Midway

Γκόλντμπεργκ, Χάρολντ Τζ. (2007). D-day in the Pacific: The Battle of Saipan. University Press της Ιντιάνα. 

The post Ο τραγικός ναύαρχος Ναγκούμο… appeared first on Militaire.gr.