Η Ήττα της Δύσης στην Ουκρανία

H σημασία των αστικών παραγωγικών δυνάμεων. Το χάος της φυγής τους και η Ουκρανία

Του Μανώλη Γ. Βαρδή

Ζήσαμε τον γιουγκοσλαβικό εμφύλιο. Τώρα ζούμε την τελευταία πράξη του ουκρανικού εμφυλίου, μολονότι κανείς δεν (τολμά να) κατονομάζει τον πόλεμο στην Ουκρανία ως τέτοιο.

Ο μόνος που αφιέρωσε σελίδες στην ουκρανική κρατική αποτυχία, ήταν ο Emmanuel Todd (Η ήττα της Δύσης, εκδόσεις Πεδίο, Αθήνα 2025). Μιλά ξεκάθαρα για την αποτυχία του ουκρανικού κράτους,

ήδη πριν από τον πόλεμο και οπωσδήποτε μετά τον πόλεμο. Ο «θεμελιώδης λόγος της αποτυχίας του ήταν η γενική αδυναμία των αστικών μεσαίων τάξεων, που ήταν ολιγάριθμες στη Δυτική Ουκρανία, η οποία παρέμενε περισσότερο αγροτική», και από την άλλη, στην πιο αστικοποιημένη Ανατολική Ουκρανία, με πολυπληθέστερες μεσαίες τάξεις, αυτές «απλά μετανάστευσαν στη Ρωσία» (σελ. 114).

Ενισχύστε το militaire.gr ,δείτε γιατί ΕΔΩ

Όταν τα φώτα του τραγικού έργου σβήσουν- και οι πρωτοβουλίες σε διπλωματικό και σε πολεμικό πεδίο προς τα εκεί κατατείνουν, και τα χρήματα αρχίσουν να εισρέουν για την ανάπτυξη, θα δούμε σε όλο το μέγεθος την «τεχνητότητα» του κράτους που ονομάζεται Ουκρανία. Τα μέλη της ρωσόφωνης μεσαίας τάξης υπό την πίεση των ουκρανόφωνων εθνικιστών, στο πέρασμα των χρόνων μετανάστευσαν στη γειτονική Ρωσία. Μαθαίνουμε για τους Ουκρανούς πρόσφυγες στη Δυτική Ευρώπη, αλλά κανένα Μέσο πληροφόρησης δεν έχει ασχοληθεί με την αφαίμαξη της παραγωγικής Ανατολικής Ουκρανίας από τη Ρωσία.

Η υπερεθνικιστική Δυτική Ουκρανία, με τις ουνιτικές θρησκευτικές της παραδόσεις, ήταν και είναι αρκετά αγροτική. Η Κεντρική Ουκρανία του Κιέβου είναι στην πράξη μία διευρυνόμενη πόλη-κράτος. Και βέβαια, το πεδίο της μάχης, η Ανατολική Ουκρανία, την οποία εγκατέλειψαν οι μεσαίες τάξεις, και στην οποία οι όποιοι ολιγάρχες προ δεκαετίας έχουν περιθωριοποιηθεί ή απλά έχουν διαφύγει ανατολικά.

Είτε το θέλουμε είτε όχι, τα κράτη υπάρχουν και επιβιώνουν όταν οι μεσαίες και οι ανώτερες τάξεις εγγυώνται την ασφάλεια και την ευημερία στις κατώτερες (αγροτικές ή εργατικές). Η Ουκρανία των τελευταίων ετών είναι ένα «κολοβό», τεχνητό κράτος, με μία συγκεντρωτική δομή που είναι μία «στρατιωτικο-αστυνομική οργάνωση που χρηματοδοτείται από την Ουάσιγκτον» (σελ. 130).

Και προκύπτει-κατά Todd- το ερώτημα: γιατί ο ιδρυτικός πυρήνας του Τάγματος Αζόφ, αυτής της «σκληροτράχηλης» στρατιωτικής ομάδας που κατηγορείται για νεοναζισμό, αποτελούνταν από ρωσόφωνους; Υπάρχει λοιπόν ρωσοφοβία στην Ανατολική Ουκρανία; Κατά τον Γάλλο συγγραφέα, είναι η έκφραση της αντίδρασης των ρωσόφωνων κατώτερων τάξεων, τις οποίες πριν από τον πόλεμο εγκατέλειψαν οι μεσαίες τάξεις και οι ολιγάρχες. Ένας επιθετικός ρεβανσισμός, αλλά και μία αδυναμία προσέλκυσης προς κάποια ιστορικά και εθνικά αξιόλογη κεντρική εξουσία. Τα περί ουκρανών διανοουμένων, ποιητών και συγγραφέων, ως διαχωρισμένων από τη Ρωσία, είναι σε μεγάλο ποσοστό υπερβολικές και σκόπιμες προβολές των ΜΜΕ (όλο και θα πέσει κανείς στις κυριακάτικες εφημερίδες σε αφιερώματα ουκρανών λογοτεχνών και σκηνοθετών ή συνθετών).

Ενισχύστε το militaire.gr ,δείτε γιατί ΕΔΩ

Όσο και να θέλουν να μας πείσουν και εμάς και τους Ουκρανούς, πραγματικά υπάρχει ένα ρωσικό ασυνείδητο των ουκρανικών ελίτ. Ίσως αυτό εξηγεί και τη μη θέληση να παραδοθούν οι, ούτως ή άλλως, ρωσόφωνες ανατολικές επαρχίες στη Ρωσία. Εμείς νομίζουμε ότι υπάρχει αντίσταση διότι ο ουκρανικός λαός αντιδρά πατριωτικά σε έναν βάρβαρο εισβολέα. Κι αν δεν είναι ακριβώς έτσι: μήπως τελικά έχουμε να κάνουμε με μία βούληση που προκύπτει από την ανασφάλεια της λοιπής Ουκρανίας ότι, χάνοντας αυτές τις επαρχίες, θα περιπέσει σε μία αφάνεια και σε μία «ορφάνια», ότι θα αποκοπεί από το ζωτικό της κέντρο.

Μπορεί η Ευρώπη να τους αναπληρώσει το υπαρξιακό κενό; Δεν ξέρω αν μπόρεσε στη Βοσνία ή στο Κόσοβο.

The post Η Ήττα της Δύσης στην Ουκρανία appeared first on Militaire.gr.