Η έμπιστη -μέχρι το τέλος- του Χίτλερ

Γράφει ο Δημήτρης  Ιωάννου

Ήταν ο άνθρωπος που εμπιστευόταν τυφλά ο Χίτλερ, μέχρι το τέλος…

Η γυναίκα που κυριολεκτικά, κρατούσε την προσωπική του ζωή του στα χέρια της!

Έζησε δίπλα στον δικτάτορα που αιματοκύλισε την ανθρωπότητα, τις μεγάλες στιγμές του και το τέλος του και στην συνέχεια… εξαφανίστηκε!

Η Κονστάντσε Μαντσιάρλι (14 Απριλίου 1920 – τα ιχνη της χαθηκαν στις 2 Μαΐου 1945),- γεννήθηκε στο Ίνσμπρουκ της Αυστρίας

Αφού σπούδασε για να γίνει καθηγήτρια διατροφής, άρχισε να εργάζεται ως μαγείρισσα και διαιτολόγος του Αδόλφου Χίτλερ το 1944.

Έγραψε αρκετές επιστολές στην οικογένειά της περιγράφοντας την άθλια κατάστασή της, ακόμη και όταν πλησίαζε περισσότερο στην τροχιά του Χίτλερ.

Ενισχύστε το militaire.gr ,δείτε γιατί ΕΔΩ

Ήταν μαζί του μέχρι τις τελευταίες μέρες του στο Φύρερμπουνκερ το 1945, μετά τις οποίες χάθηκε.

Σύμφωνα με τη γραμματέα του Χίτλερ, Τράουντλ Γιούνγκε , η Μαντσιάρλι απήχθη από Σοβιετικούς στρατιώτες.

Από το 1940 έως το 1942, ολοκλήρωσε πανεπιστημιακή εκπαίδευση στη διατροφή.

Είχε σχεδιάσει να αρχίσει να εργάζεται ως δασκάλα στο Ίνσμπρουκ αργότερα μέσα στο έτος, όταν της ζητήθηκε να μαγειρέψει για τον Χίτλερ.

ΣΤΗΝ ΚΟΥΖΙΝΑ ΤΟΥ ΧΙΤΛΕΡ

Ο Χίτλερ ήταν ευχαριστημένος με την υπηρεσία του Μάντσιαρλι και εκείνη στρατολογήθηκε στο προσωπικό του. Στα μέσα Ιουλίου 1944, ταξίδεψε με τον Χίτλερ στο «Λυκόφωτο» , το αρχηγείο του στην Ανατολική Πρωσία, όπου ήταν παρούσα κατά τη διάρκεια της συνωμοσίας της 20ής Ιουλίου.

Από τον Νοέμβριο του 1944, η γραμματέας του Χίτλερ, Traudl Junge, θεωρούσε την Manziarly πολύ νέα για να γίνει μέλος του «εσωτερικού κύκλου» του Χίτλερ.

Τον επόμενο μήνα, η Manziarly συνόδευσε τον Χίτλερ στο Bad Nauheim , όπου ηγήθηκε μιας ανεπιτυχούς επίθεσης (η Μάχη των Αρδεννών ).

Στις 16 Ιανουαρίου 1945, ο Χίτλερ άρχισε να διαμένει στο Führerbunker , το νεότερο και πιο σύγχρονο καταφύγιο αεροπορικής επιδρομής του συγκροτήματος καταφυγίων της Καγκελαρίας του Ράιχ .

Η Μάντσιαρλι ετοίμαζε τα γεύματά του στην κουζίνα του Vorbunker , του παλαιότερου άνω καταφυγίου όπου κοιμόταν επίσης.

Η Μάντσιαρλι ετοίμαζε επίσης σάντουιτς για να σερβιριστούν σε ένα βαγόνι τσαγιού για υψηλόβαθμο προσωπικό του Ναζιστικού Κόμματος και στρατηγούς, που έδιναν αναφορά στον Χίτλερ.

Καθώς ο πόλεμος στρεφόταν λυσσαλέα εναντίον της ναζιστικής Γερμανίας,  οι σοβιετικές δυνάμεις πλησίαζαν την πόλη.

Σε αυτές τις κλειστοφοβικές και απελπιστικές συνθήκες, η Μάνζιαρλι συνέχισε να εκπληρώνει τα καθήκοντά της, ετοιμάζοντας γεύματα για τον Χίτλερ και διασφαλίζοντας ότι οι διατροφικές του ανάγκες καλύπτονταν ακόμη και όταν οι προμήθειες μειώνονταν.

Ενισχύστε το militaire.gr ,δείτε γιατί ΕΔΩ

Μάρτυρες την περιέγραψαν ως άτομο που διατηρούσε μια αίσθηση κανονικότητας εν μέσω του χάους, αν και ήταν σαφώς επηρεασμένη από την ζοφερή ατμόσφαιρα.

Οι επιζώντες, οι οποίοι συχνά σχολίαζαν τη νεότητά της και την ήσυχη συμπεριφορά της, σημειώνουν την παρουσία της στο καταφύγιο σε πολλά απομνημονεύματα.

Η Μάνζιαρλι έγραψε στην αδερφή της το 1944, περιγράφοντας πώς οι αδιάκοπες απαιτήσεις του Χίτλερ την άφησαν «να νιώθει ότι έχω το ένα πόδι στον τάφο».

Πρόσθεσε:

«Δεν υπερβάλλω.

Αντιμετωπίζω αδιανόητες δυσκολίες που δεν μπορώ να αναφέρω».

Τον Απρίλιο του 1944, έγραψε: «Πρέπει να μείνω όσο είναι εκεί.

Είναι το ακλόνητο καθήκον μου.

Αλλά αυτό που με εξαντλεί είναι το τεράστιο βάρος της ευθύνης που πρέπει να επωμιστώ».

ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΔΕΙΠΝΟ

Η κατάρρευση του Τρίτου Ράιχ σηματοδότησε τις τελευταίες ημέρες του Απριλίου του 1945.

Ο Χίτλερ και η Εύα Μπράουν αυτοκτόνησαν στις 30 Απριλίου, λίγο πριν από την παράδοση του Βερολίνου στις σοβιετικές δυνάμεις. Σε αυτό το χαοτικό περιβάλλον, η μοίρα του Μάντσιαρλι έγινε αβέβαιη.

Στις 22 Απριλίου, ο Χίτλερ ζήτησε προσωπικά από τον Μάντσιαρλι, μαζί με την Τράουντλ Γιούνγκε και την Γκέρντα Κρίστιαν, να εγκαταλείψουν το Βερολίνο.

Ωστόσο, και οι τρεις γυναίκες προσφέρθηκαν εθελοντικά να παραμείνουν μαζί του μέχρι τον θάνατό του.

Σε απάντηση, ο Χίτλερ φέρεται να έδωσε σε κάθε μία από αυτές μια κάψουλα κυανίου σε περίπτωση που αποφάσιζαν να αυτοκτονήσουν.

Στις 30 Απριλίου, γύρω στο μεσημέρι, ο Χίτλερ ενημέρωσε τον ιδιωτικό γραμματέα του, Μάρτιν Μπόρμαν, ότι είχε έρθει η ώρα — σχεδίαζε να αυτοκτονήσει εκείνο το απόγευμα.

Η Μάντσιαρλι συνάντησε τον Χίτλερ στο τελευταίο του γεύμα στη 1:00 μ.μ., μαζί με τους γραμματείς Γιούνγκε και Κρίστιαν.

Μετά το μεσημεριανό γεύμα, ο SS-Sturmbannführer Otto Günsche, υπασπιστής του Χίτλερ, ενημέρωσε τους γραμματείς ότι ο Χίτλερ ήθελε να αποχαιρετήσει τους πάντες.

Ενισχύστε το militaire.gr ,δείτε γιατί ΕΔΩ

Σύμφωνα με τον Junge, αργότερα την ίδια μέρα, η Manziarly ετοίμασε ένα γεύμα για τον Χίτλερ ως αντιπερισπασμό, ώστε να μην υποψιαστούν άλλοι που δεν γνώριζαν άμεσα τον θάνατό του.

Το βράδυ της 30ής Απριλίου 1945, η Manziarly ετοίμασε το τελευταίο γεύμα του Χίτλερ.

Τηγανητά αυγά με πουρέ πατάτας.

Η ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΚΑΙ Η ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ

Την 1η Μαΐου, η Μαντζιάρλι εγκατέλειψε το καταφύγιο με την πρώτη από τις δέκα ομάδες απόδρασης, με επικεφαλής τον Ταξίαρχο των SS Βίλχελμ Μόνκε .  Αποφεύγοντας τα στρατεύματα του Σοβιετικού Κόκκινου Στρατού , κατευθύνθηκαν βόρεια προς ένα οχυρό του Γερμανικού Στρατού στο υπόγειο της Ζυθοποιίας Schultheiss-Patzenhofer στο Prinzenallee.

Η ομάδα περιλάμβανε τον Γιούνγκε, τον Κρίστιαν, τη γραμματέα του Μπόρμαν, Έλσε Κρούγκερ , και τον χειρουργό των SS Ερνστ-Γκίντερ Σενκ . Νωρίς στις 2 Μαΐου, η ομάδα συνελήφθη από Σοβιετικούς στρατιώτες.

Ο Μόνκε ανέθεσε στις τέσσερις γυναίκες να προσπαθήσουν να παραδώσουν την γραπτή του αναφορά στον διάδοχο του Χίτλερ, Καρλ Ντένιτς .

Οι γυναίκες βγήκαν από την αυλή του ζυθοποιείου και κατευθύνθηκαν προς την σοβιετικά κατεχόμενη περιοχή του Βερολίνου.

Ο Κρίστιαν και ο Κρούγκερ έμειναν σε μια περιοχή ύδρευσης, ενώ η Μάντσιαρλι άφησε την Γιούνγκε να περιμένει, ώστε να προσπαθήσει να αντικαταστήσει το σακάκι της Βέρμαχτ με πολιτικά ρούχα.

Σε αυτό το σημείο, η Γιούνγκε δήλωσε εναλλακτικά (σε μια επιστολή του 1947 προς τον πατέρα της Μάντσιαρλι) ότι, έχοντας καταδιωχθεί από σοβιετικές περιπολίες για το σακάκι, η Μάντσιαρλι πήγε με έναν άνδρα που της πρόσφερε κάποια ρούχα ή (σε ένα αδημοσίευτο χειρόγραφο) ότι «περιπλανήθηκε προς μια ομάδα γυναικών».

Η Γιούνγκε έγραψε ότι αργότερα είδε την Μάντσιαρλι να μεταφέρεται από δύο σοβιετικούς στρατιώτες προς μια σήραγγα του μετρό .

Προσπάθησε να παρέμβει, αλλά οι στρατιώτες την έσπρωξαν πίσω.

Η Μανζιάρλι καθησύχασε την Γιούνγκε ότι «Θέλουν να δουν τα χαρτιά μου».

Ακούστηκαν πυροβολισμοί, αναγκάζοντας τον Γιούνγκε να κρυφτεί γρήγορα σε ένα σπίτι.

Η Γιούνγκε έγραψε στον πατέρα της Μανζιάρλι ότι η κόρη του είχε πει ότι θα είχε χρησιμοποιήσει την κάψουλα δηλητηρίασής της πριν αφήσει έναν στρατιώτη να τη βιάσει .

Η Γιούνγκε δήλωσε επίσης παρηγορητικά ότι πολλές γυναίκες (ειδικά εκείνες που βρέθηκαν να φορούν ανδρικά ρούχα) φέρονται να στάλθηκαν σε ρωσικά στρατόπεδα εργασίας και «ήταν σχετικά εύπορες».

ΘΕΩΡΙΕΣ ΧΩΡΙΣ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ

Ο πατέρας της Μάντσιαρλι επικοινώνησε με πολλά άτομα σχετικά με την τύχη της.

Ο υπηρέτης του Χίτλερ, Χάιντς Λίνγκε, έγραψε ότι δεν γνώριζε πού βρισκόταν μετά την απόδραση από το Βερολίνο, καθώς ήταν με διαφορετική ομάδα.  Αφού πέρασε 10 χρόνια σε ένα στρατόπεδο καταδίκων στη Σιβηρία , η βοηθός του Χούγκο Μπλάσκε, Κέτε Χόιζερμαν, έγραψε ότι παρόλο που γνώριζε καλά την Μάντσιαρλι, δεν είχε βρει κανένα ίχνος της από την πτώση του Βερολίνου.

Κατόπιν αιτήματος του πατέρα της, το 1963, οι αξιωματούχοι του Ίνσμπρουκ κήρυξαν τη Μάντσιαρλι νεκρή, δηλώνοντας ότι «την πήραν οι Ρώσοι».

Η Manziarly έγινε γνωστή ως μια αξιοσημείωτη αγνοούμενη . Ορισμένες ακραίες θεωρίες υποστηρίζουν ότι μπορεί να είχε υιοθετήσει μια νέα ταυτότητα - ίσως μάλιστα να τη χρησιμοποίησε για να δραπετεύσει από τη Γερμανία με τον Χίτλερ, αφού φαινομενικά σκηνοθέτησε τον θάνατό του .

Ο Γερμανός συγγραφέας Στέφαν Ντίτριχ ενδιαφέρθηκε για την Μάντσιαρλι αφού διάβασε γι' αυτήν στα απομνημονεύματα του Γιούνγκε, καθώς καταγόταν από την ίδια περιοχή.

Βρήκε την αδερφή του Μάντσιαρλι, Σουζάν Σίσλ (1918–2014), και την κόρη του Σίσλ, η οποία παρείχε 15 επιστολές που δημοσιεύθηκαν (και μεταγράφηκαν μερικώς) στη βιογραφία της Μάντσιαρλι από την Ντίτριχ το 2020.

Επιπλέον, ο Μπράουν κινηματογράφησε μερικά δευτερόλεπτα της Μάντσιαρλι (το μόνο γνωστό υλικό της), στον γάμο της αδερφής της Γκρέτλ Μπράουν τον Ιούνιο του 1944.

Πληροφορίες

Joachimsthaler, Anton (2000) [1995]. Οι Τελευταίες Μέρες του Χίτλερ: Οι Θρύλοι, Τα Αποδεικτικά Στοιχεία, Η Αλήθεια . Λονδίνο: Cassell

Villatoux, Paul· Aiolfi, Xavier (2020). Τα Τελικά Αρχεία του Φύρερμπουνκερ: Το Βερολίνο το 1945, η Καγκελαρία και οι Τελευταίες Μέρες του Χίτλερ

Φωνές από το Καταφύγιο . Μετάφραση: Jan Dalley. Νέα Υόρκη

Fest, Joachim (2004). Μέσα στο καταφύγιο του Χίτλερ: Οι τελευταίες μέρες του Τρίτου Ράιχ

Mollo, Andrew (1988). Ramsey, Winston (επιμ.). «Το καταφύγιο του Βερολίνου: Η δέκατη τρίτη τρύπα».

dirkdeklein.net

The post Η έμπιστη -μέχρι το τέλος- του Χίτλερ appeared first on Militaire.gr.