Η απαγωγή ενός προέδρου

Του Luis Britto Garcia *

Μετάφραση - επιμέλεια- Κώστας Ησυχος

Υπάρχουν πράξεις που αφήνουν άναυδη την παγκόσμια κοινή γνώμη λόγω της θρασύτητάς τους, της παρανομίας τους και της εγγενούς τους βιαιότητας. Επαναλαμβάνουμε ότι ο παράνομος αποκλεισμός και οι εξωδικαστικές εκτελέσεις εις βάρος ψαράδων παραβιάζουν τα άρθρα 1 και 2 του Καταστατικού Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, το Καταστατικό της Ρώμης για τα Εγκλήματα κατά της Ανθρωπότητας και τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας. Ακόμη περισσότερο τα παραβιάζουν

η απαγωγή ενός Προέδρου και η μαζική δολοφονία Βενεζουελάνων στο ίδιο τους το έδαφος.

Η απαγωγή αποτελεί πράξη παράνομης στέρησης της ελευθερίας, τυποποιημένη ως αξιόποινη σε όλες τις νομοθεσίες του κόσμου. Η τέλεσή της εις βάρος ανώτατου αξιωματούχου δεν τη δικαιολογεί· την επιβαρύνει, όπως ακριβώς η εκτέλεση ενός μεγαλοφόνου επιβαρύνει το έγκλημα της ανθρωποκτονίας.

Αφού διέπραξε ένα τέτοιο έγκλημα, αντίθετο προς τους νόμους της Βενεζουέλας, της διεθνούς κοινότητας και της ίδιας του της χώρας, ο Πρόεδρος Τραμπ δήλωσε ότι «τώρα θα χειριζόμαστε τη Βενεζουέλα». Κατά την πρώτη του θητεία είχε δηλώσει ότι έπρεπε να καταληφθεί το βενεζουελάνικο πετρέλαιο, καθώς αποτελούσε πολύτιμο «υγρό χρυσό». Στη δεύτερη, υποστήριξε ότι του ανήκουν «η γη, το πετρέλαιο και οι πόροι της Βενεζουέλας». Πρόκειται για συλλογισμούς εγκληματία, με μοναδικό σκοπό την ιδιοποίηση των περιουσιακών στοιχείων του θύματος. Τίποτε δεν θα μπορούσε να είναι πιο εσφαλμένο από νομική, πολιτική και πρακτική άποψη.

Ενισχύστε το militaire.gr ,δείτε γιατί ΕΔΩ

Ας προσθέσουμε ότι η προοπτική λεηλασίας του «υγρού χρυσού» φαίνεται να έχει φιμώσει όλα τα υπόλοιπα προσχήματα για την επίθεση κατά της χώρας μας. Κανείς πλέον δεν δαιμονοποιεί ως «εισβολή» τη μετριοπαθή ροή Βενεζουελάνων μεταναστών προς τον Βορρά. Κανείς δεν επικαλείται το φαντασιακό «Καρτέλ των Ήλιων»· η ίδια η Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών αναγνωρίζει ότι μια τέτοια οργάνωση «δεν υπάρχει». Πουθενά δεν εμφανίζονται αποδείξεις για υποτιθέμενες καλλιέργειες, εργαστήρια ή αποστολές ναρκωτικών, τα οποία στην πραγματικότητα διακινούνται μέσω του Ειρηνικού· ακόμη λιγότερο για φαιντανύλη, που λαθρεμπορεύονται άλλες χώρες. Κανείς δεν ανακηρύσσει ως «νόμιμο Πρόεδρο» τον άχρωμο Γκονσάλες Ουρουτία· ο Τραμπ δεν δέχεται την κυρία Ματσάδο ούτε της απαντά στο τηλέφωνο, ακόμη κι αν εκείνη του υπόσχεται να του μεταβιβάσει το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης· ενώπιον των μέσων δηλώνει ότι «δεν έχει υποστήριξη» ούτε «ικανότητα». Αδιαμφισβήτητη ομολογία ότι απολύτως κανείς δεν πιστεύει πως θα μπορούσαν ποτέ να έχουν κερδίσει οποιαδήποτε εκλογή.

Φαίνεται ότι το μόνο για το οποίο μπορεί να κατηγορηθεί ο Νικολάς Μαδούρο είναι ότι προεδρεύει μιας χώρας πλούσιας σε υδρογονάνθρακες. Όμως οι νόμοι των Ηνωμένων Πολιτειών δεν εφαρμόζονται σε Βενεζουελανό πολίτη για πράξεις που τελέστηκαν στη Βενεζουέλα. Οι αμερικανικοί νόμοι ισχύουν αποκλειστικά στο δικό τους έδαφος και οι αρχές τους δεν έχουν αρμοδιότητα ούτε δικαιοδοσία να ενεργούν εκτός των συνόρων τους. Οι νόμοι αυτοί δεν δικαιολογούν ούτε την παραβίαση του εδάφους του κυρίαρχου κράτους της Βενεζουέλας, ούτε τη δολοφονία σε αυτό άνω της εκατοντάδας άοπλων θυμάτων ή προσώπων που ασκούσαν το δικαίωμά τους στη νόμιμη άμυνα, ούτε τον βομβαρδισμό, τον εμπρησμό και την καταστροφή υποδομών και εγκαταστάσεων.

Οι Αμερικανοί μπορούν να συλλαμβάνουν αιχμαλώτους εκτός του εδάφους τους μόνο σε κατάσταση πολέμου, και είναι κοινώς γνωστό ότι κατά την απαγωγή του Προέδρου Νικολάς Μαδούρο δεν υπήρχε νόμιμα κηρυγμένος πόλεμος μεταξύ Βενεζουέλας και Ηνωμένων Πολιτειών, αλλά παράνομη καταστροφή, από αμερικανικές δυνάμεις, αλιευτικών σκαφών και των πληρωμάτων τους, καθώς και κλοπή του πετρελαίου μας που μεταφερόταν με διάφορα δεξαμενόπλοια.

Ας προσθέσουμε τέλος ότι, σύμφωνα με τη Σύμβαση της Βιέννης, οι πρόεδροι κυρίαρχων κρατών απολαμβάνουν διπλωματικής ασυλίας κατά την άσκηση των καθηκόντων τους.

Η απαγωγή συνεπάγεται ποινική ευθύνη για τους δράστες της, αλλά όχι για τα θύματά της, διότι το έγκλημα δεν δημιουργεί δικαιώματα υπέρ του εγκληματία. Η παράνομη απαγωγή ενός Προέδρου δεν νομιμοποιεί τους δράστες της να «διαχειρίζονται τη χώρα» του θύματος. Ούτε οι νόμοι της Βενεζουέλας ούτε εκείνοι των Ηνωμένων Πολιτειών αποδίδουν οποιουδήποτε είδους δικαιώματα στους απαγωγείς επί των θυμάτων τους ή επί της δημόσιας ή ιδιωτικής περιουσίας που αυτά διαχειρίζονται.

Η παράνομη και βίαιη απαγωγή ενός Προέδρου από ένοπλα στελέχη άλλου κράτους, τα οποία μάλιστα δεν είχαν καν εξουσιοδοτηθεί για αυτό από το Κογκρέσο του εν λόγω κράτους, δεν μπορεί να θεωρηθεί παρά μόνον ως προσωρινή απουσία του αξιωματούχου, δεδομένου ότι ο ίδιος είναι εν ζωή και υφίσταται η δυνατότητα επανόδου του στα καθήκοντά του. Προς τούτο, το Σύνταγμα της Μπολιβαριανής Δημοκρατίας της Βενεζουέλας ορίζει:

Άρθρο 234. Οι προσωρινές απουσίες του Προέδρου ή της Προέδρου της Δημοκρατίας αναπληρώνονται από τον Εκτελεστικό Αντιπρόεδρο ή την Εκτελεστική Αντιπρόεδρο έως ενενήντα ημέρες, οι οποίες μπορούν να παραταθούν, με απόφαση της Εθνοσυνέλευσης, για ακόμη ενενήντα ημέρες.

Εάν μια προσωρινή απουσία παραταθεί πέραν των ενενήντα συνεχόμενων ημερών, η Εθνοσυνέλευση αποφασίζει, με πλειοψηφία των μελών της, εάν πρέπει να θεωρηθεί ότι υφίσταται απόλυτη απουσία.

Ας προσθέσουμε έναν εύλογο προβληματισμό: ποιο μέλλον αναμένει τη διεθνή κοινότητα εάν γίνει αποδεκτό ότι μπορούν και πρέπει να απάγονται όλοι οι ηγέτες που δεν αρέσουν στον Πρόεδρο μίας και μόνης υπερδύναμης;

Άλλο πράγμα είναι η εξόντωση άοπλων ψαράδων ή η απαγωγή πολιτών, και άλλο η εξασφάλιση της συναίνεσης άνω των τριάντα εκατομμυρίων συμπατριωτών.

Το μόνο στο οποίο κατόρθωσαν να θέσουν χέρι οι εγκληματίες είναι το φυσικό πρόσωπο του Προέδρου, ο οποίος έχει ήδη αντικατασταθεί κατά συνταγματικό και προσωρινό τρόπο από την ασκούσα καθήκοντα Προέδρου.

Οι δημόσιες εξουσίες, οι πλούτοι, το έδαφος και ο πληθυσμός της Μπολιβαριανής Δημοκρατίας της Βενεζουέλας εξακολουθούν να ανήκουν αποκλειστικά και μόνον στους Βενεζουελάνους, και όχι σε ξένους παράνομους παράγοντες χωρίς άλλη επιδίωξη από την ιδιοποίηση όσων δεν τους ανήκουν.

Ενισχύστε το militaire.gr ,δείτε γιατί ΕΔΩ

Κατά συνέπεια, καμία ξένη δύναμη δεν καθορίζει το περιεχόμενο των νόμων μας, ούτε τις πράξεις εκτέλεσής τους, ούτε τις δικαστικές αποφάσεις που επιλύουν αμφιβολίες σχετικά με την ορθή εφαρμογή τους, ούτε την άσκηση του εκλογικού δικαιώματος, ούτε τις πράξεις ελέγχου επί των εξουσιών αυτών από την Ηθική Εξουσία. Καμία απολύτως απόφαση των Δημόσιων Εξουσιών μας δεν υπαγορεύεται, ούτε μπορεί να υπαγορευθεί, από εγκληματίες άλλης εθνικότητας.

Ούτε ένα σπιθαμή του εδάφους της Μπολιβαριανής Δημοκρατίας της Βενεζουέλας τελεί υπό κατοχή ξένου εισβολέα. Ούτε ένα μέτρο της επικράτειάς της δεν βρίσκεται σήμερα εκτός του ελέγχου της Μπολιβαριανής Εθνικής Ένοπλης Δύναμης. Δεν υπάρχουν επίσης στρατιωτικές βάσεις που να διαχειρίζονται ξένες δυνάμεις. Οι νόμοι μας εφαρμόζονται ομοιόμορφα σε ολόκληρη την επικράτεια. Ούτε είναι η επικράτειά μας κατακερματισμένη σε ζώνες στις οποίες ξένες δυνάμεις απολαμβάνουν διαφορετικούς βαθμούς προνομίων ή νομοθετικής, εκτελεστικής και δικαστικής εξουσίας. Ο Ρίτσαρντ Γουλφ κατήγγειλε ότι ήδη από τα μέσα Δεκεμβρίου υπήρχε σχέδιο κατακερματισμού των πλούσιων σε ορυκτά περιοχών της Βενεζουέλας μεταξύ διαφόρων ξένων κοινοπραξιών, ιδιοκτητών των πόρων τους, αφήνοντας το υπόλοιπο σε μια κυβέρνηση χωρίς έσοδα και χωρίς μέσα για κοινωνικές δαπάνες.

Όμως οι πλούτοι και τα δικαιώματα που το Σύνταγμά μας αποδίδει στη Δημοκρατία εξακολουθούν να της ανήκουν, όπως και οι επιχειρήσεις των οποίων την αποκλειστική ιδιοκτησία απονέμει το Θεμελιώδες Δίκαιο στην πατρίδα.

Κάθε απόπειρα ακύρωσης αυτών των αρχών θα ήταν απολύτως άκυρη· θα συνιστούσε απλώς απόπειρα παραβίασης της κυριαρχίας μας και αφανισμού της Δημοκρατίας μας, και όλοι οι Βενεζουελάνοι και όλες οι Βενεζουελάνες φέρουμε, κατά συνέπεια, το καθήκον και το δικαίωμα να της αντισταθούμε με κάθε μέσο, σύμφωνα με το άρθρο 333 του Συντάγματος της Μπολιβαριανής Δημοκρατίας της Βενεζουέλας:

Άρθρο 333. Το παρόν Σύνταγμα δεν χάνει την ισχύ του εάν παύσει να εφαρμόζεται λόγω πράξης βίας ή εάν καταργηθεί με οποιονδήποτε άλλο τρόπο πέραν εκείνων που προβλέπονται από αυτό.

Σε μια τέτοια περίπτωση, κάθε πολίτης, γυναίκα ή άντρας, είτε κατέχει δημόσιο αξίωμα είτε όχι, έχει το καθήκον να συνεργαστεί για την αποκατάσταση της πλήρους ισχύος του.

Μόνον όποιος υπερασπίζεται την Πατρίδα την αξίζει.

Λουίς Μπρίτο Γκαρσία (Καράκας, Βενεζουέλα, 1940). Αφηγηματικός συγγραφέας, δοκιμιογράφος, θεατρικός συγγραφέας, σκιτσογράφος και σεναριογράφος κινηματογράφου. Διδάκτωρ Νομικής από το Κεντρικό Πανεπιστήμιο της Βενεζουέλας, έχει διδάξει ως καθηγητής στη Σχολή Οικονομικών και Κοινωνικών Επιστημών του UCV.Συγγραφέας στρατευμένος στην υπεράσπιση της Μπολιβαριανής Επανάστασης, είναι τακτικό μέλος του Συμβουλίου του Κράτους, ανώτατου συμβουλευτικού οργάνου της κυβέρνησης και της δημόσιας διοίκησης της Μπολιβαριανής Δημοκρατίας της Βενεζουέλας.

The post Η απαγωγή ενός προέδρου appeared first on Militaire.gr.