Το μέγα όνομα της Αγίας Τριάδος

Ο Θεός είναι πνευματικό ον, από το Οποίο τα πάντα πήραν την ύπαρξή τους· χωρίς το Οποίο τίποτε δεν είναι δυνατόν να νοηθεί· από το Οποίο τα πάντα έχουν την καταγωγή, τη συνέχεια, τη ζωή και τη συντήρησή τους· το Οποίο είναι απείρως μεγαλύτερο από κάθε τόπο και χρόνο· το Οποίο δεν είχε ποτέ ούτε αρχή ούτε τέλος· ενώπιον του Οποίου τα πάντα είναι σαν να μην υπάρχουν· το Οποίο βρίσκεται παντού και δεν περιορίζεται από κανέναν τόπο, ούτε άτομο, ούτε όρος, ούτε ουράνιο σώμα, ούτε τη θάλασσα, ούτε τον αέρα· το Οποίο προαιώνια γεμίζει κάθε τόπο, και με τη δύναμή Του συντηρεί τα πάντα· είναι

Με μία λέξη ο Θεός είναι ο Ων· υπάρχει δηλαδή, τρόπον τινά, μόνος· είναι ο Μόνος ο Οποίος υπάρχει πραγματικά.

Όταν προφέρεις κατά μόνας, μέσα στην καρδιά σου, το όνομα του Θεού, του Κυρίου, της Παναγίας Τριάδος, του Θεού Κυρίου Σαββαώθ ή του Ιησού Χριστού, έχεις στο όνομα αυτό όλο τον Κύριο με το άπειρό Του έλεος, την απεριόριστη σοφία, το απρόσιτό Του φως, την παντοδυναμία και το αναλλοίωτό Του.

Προσέγγισε τις σκέψεις σου και την καρδιά σου σε αυτό το θείο όνομα, το Οποίο δημιούργησε, συντηρεί και κυβερνά τα πάντα, με φόβο Θεού και με πίστη και αγάπη. Ιδού γιατί η εντολή του Θεού απαγορεύει αυστηρά να μεταχειριζόμαστε επί ματαίω το όνομα του Θεού, διότι το όνομά Του είναι ο Ίδιος, ένας Θεός σε τρία Πρόσωπα, ένα Ον, το Οποίο αντιπροσωπεύεται και περιλαμβάνεται σε μία μόνο λέξη, μολονότι δεν περιορίζεται ούτε από το όνομα αυτό, ούτε από κάτι άλλο, από όσα υπάρχουν.

Όταν επικαλείσαι με ζώσα και θερμή πίστη τα μεγάλα ονόματα της Παναγίας Τριάδος, δηλαδή του Πατρός, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος και τα έχεις αυτά με σεβασμό στην ψυχή σου, τότε έχεις μέσα σου τον Ίδιο τον Θεό σε τρία Πρόσωπα. Εκ του Θεού «και δι’ Αυτού και εις Αυτόν τα πάντα» (Ρωμ. 11:36).

Όταν λοιπόν είσαι ενωμένος με τον Θεό της Τριάδος με πίστη ζώσα και αρετή, ιδιαίτερα με καλοσύνη, ταπείνωση και αγάπη, ζήτησε από Αυτόν οτιδήποτε επιθυμείς, οτιδήποτε σε διδάσκει να ζητήσεις το Άγιο Πνεύμα, και θα σου δοθεί είτε αμέσως είτε μετά από κάποιο χρονικό διάστημα, σύμφωνα με την κρίση της άπειρης σοφίας του Θεού. «Αίτησαι παρ’ εμού και δώσω σοι» (Ψαλ. 2:8).

Ό,τι ζητάς είναι αναμφίβολα μικρότερο, απείρως μικρότερο από τον Ίδιο τον Δοτήρα, ο Οποίος αντλεί την ύπαρξή Του από τον Εαυτό Του. Και αφού ο Ίδιος ο Δοτήρας είναι άπειρο Ον και μπορούμε με μία λέξη να Τον επικαλεσθούμε, πίστευε ότι μία σου λέξη μόνο, μία σου αίτηση η οποία αφορά την εκπλήρωση της παράκλησής σου, μπορεί αμέσως να πραγματοποιηθεί. «Αυτός είπε και εγεννήθησαν, Αυτός ενετείλατο και εκτίσθησαν» (Ψαλ. 32:9). Θυμήσου τα θαυμάσια τα οποία έκανε ο Μωυσής, πώς αυτός ο άνθρωπος του Θεού ήταν θεός για τον Φαραώ και πώς αυτοστιγμεί με μόνο τον λόγο του, ή με μία κίνηση του χεριού του ή της ράβδου του γίνονταν όλα.

Ω μεγάλε Θεέ, υπερδεδοξασμένε Θεέ, Θεέ των θαυμασίων, Θεέ του ανεκφράστου ελέους, της συγκαταβάσεως και της αγάπης προς τον άνθρωπο, δόξα Σοι, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων! Αμήν.

Από το βιβλίο: Αγίου Ιωάννου πρωθιέρεως της Κρονστάνδης, Η ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΖΩΗ. Εκδόσεις «Το Περιβόλι της Παναγίας», Θεσσαλονίκη 2003, σελ. 15.

The post Το μέγα όνομα της Αγίας Τριάδος appeared first on Dogma.