ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ: Περί επαίνων

18:33 9/11/2026 - Πηγή: dogma

Οι έπαι­νοι εί­ναι σαν τα ναρ­κω­τι­κά. Κά­ποιος, ας υπο­θέ­σου­με, που ξε­κι­νά­ει να κά­νει κη­ρύγ­μα­τα, μπο­ρεί την πρώ­τη φορά να ρω­τή­σει αν το κή­ρυγ­μα ήταν καλό, αν πρέ­πει κάτι να προ­σέ­ξει, για να μην κά­νει κακό στον κό­σμο. Οπό­τε και ο άλ­λος, για να τον εν­θαρ­ρύ­νει, του λέει: «Καλά τα εί­πες· μόνο σε εκεί­νο το ση­μείο ήθε­λε λίγο να προ­σέ­ξεις…». Ύστε­ρα όμως, αν έχει λίγη προ­διά­θε­ση υπε­ρη­φα­νεί­ας, μπο­ρεί να φτά­σει να ρω­τά­ει αν ήταν καλό το κή­ρυγ­μα, μό­νον και μόνο για να ακού­σει, ότι ήταν καλό και να αι­σθαν­θεί ικα­νο­ποί­η­ση. Και αν τού πουν: «πολύ

καλό ήταν!», χαί­ρε­ται. «Α, λένε καλά λό­για για μένα!», σκέ­φτε­ται και φου­σκώ­νει. Αν όμως του πουν: «δεν ήταν καλό», στε­νο­χω­ριέ­ται. Βλέ­πε­τε πως με μια κα­ρα­μέ­λα επαί­νου τον ξε­γε­λά­ει το ταγ­κα­λά­κι; Στην αρχή ρω­τά­ει με καλό λο­γι­σμό, για να διορ­θω­θεί και μετά ρω­τά­ει, για να ακού­ει επαί­νους και να χαί­ρε­ται!

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

The post ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ: Περί επαίνων appeared first on Dogma.

Keywords
Τυχαία Θέματα
ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ,gerontiko