Γκιαζιαντέπ: Το μαύρο τριαντάφυλλο

Ήταν Φεβρουάριος του 2023 όταν η παγκόσμια κοινή γνώμη συγκλονίστηκε από τις εικόνες των δύο ισχυρών σεισμών που έπληξαν την Τουρκία και τη Βόρεια Συρία. Χαλάσματα, γκρεμισμένα κτίσματα, πόνος, οδύνη κατέκλυσαν για ημέρες τα διεθνή τηλεοπτικά δίκτυα. Η πρωινή εκπομπή «Συνδέσεις» της ελληνικής δημόσιας τηλεόρασης (ΕΡΤ) ξεκίνησε την επόμενη ημέρα με τις εικόνες της καταστροφής υπό τους ήχους του εμβληματικού τραγουδιού του πρόωρα χαμένου

«ποιητή» της Μαύρης Θάλασσας Kazim Koyuncu: «Ben seni sevdigimi» που σημαίνει «ότι σ’ αγαπώ το ξέρει όλος ο κόσμος». Αυτό το τραγούδι στην ΕΡΤ έγινε η αφορμή για να «πλημμυρίσει» το Twitter με αναρτήσεις ευγνωμοσύνης Τούρκων πολιτών για την συμπαράσταση της δημόσιας τηλεόρασης.

Ο ισχυρός σεισμός δεν έδειξε οίκτο ούτε και στο ιστορικό κάστρο του Γκαζιαντέπ που χτίστηκε αρχικά ως παρατηρητήριο από τους Χετταίους και ύστερα ανακατασκευάστηκε από τον βυζαντινό αυτοκράτορα Ιουστινιανό.

Το Γκαζιαντέπ, είναι μια σημαντική πόλη στη νοτιοκεντρική Τουρκία. Είναι η πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας, στο δυτικότερο τμήμα της Νοτιοανατολικής Ανατολίας της Τουρκίας. Βρίσκεται περίπου 97 χλμ. βόρεια του Χαλεπίου της Συρίας. Η πόλη πιστεύεται ότι βρίσκεται στη θέση της αρχαίας σελευκιδικής Αντιόχειας επί Ταύρου και κοντά στο αρχαίο Ζεύγμα. Η πόλη έχει πληθυσμό 1.626.415 κατοίκους και αποτελεί την 5η μεγαλύτερη οικονομία στην Τουρκία.

Στο μέσον ενός σχετικά ζεστού Μαϊου ταξιδέψαμε στο Γκαζιαντέπ στο πλαίσιο δημοσιογραφικής αποστολής που διοργάνωσε το Γραφείο Πολιτισμού και Τουρισμού της Τουρκίας (TGA). Τρία χρόνια μετά, η πόλη προσπαθεί να σταθεί και πάλι όρθια με συνεχείς προσπάθειες ανοικοδόμησης και μια τουριστική καμπάνια που υπενθυμίζει σε όλους ότι το Γκαζιαντέπ, η πόλη του φιστικιού και του μπακλαβά στέκεται εκεί αγέρωχη και περιμένει να την ανακαλύψουν ξανά.

Βρεθήκαμε στην αίθουσα της παρουσίασης της νέας πλατφόρμας «Visit Gaziantep», όπου όλες οι τουριστικές, γαστρονομικές και ιστορικές πληροφορίες για την περιοχή συγκεντρώθηκαν σε μια ενιαία ψηφιακή πλατφόρμα. Εκεί, εκτός από την ηγεσία του υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού της Τουρκίας, υπήρχε η «ψυχή» της πόλης, μια μικρόσωμη αεικίνητη φιγούρα, πάντοτε χαμογελαστή και πρόθυμη να εκθειάσει τις ομορφιές και τις καινοτομίες του τόπου της: η Δήμαρχος του Μητροπολιτικού Δήμου Γκαζιαντέπ, Φατμά Σαχίν.

«Όταν έρχεσαι στην πόλη, δημιουργείται μια σύνδεση. Οι άνθρωποι λένε: Ανήκω εδώ, μπορώ να επιστρέψω ξανά», είπε χαρακτηριστικά η κυρία Σαχίν.

Επόμενη στάση το επιβλητικό μουσείο ψηφιδωτών Ζεύγματος. Eίναι το μεγαλύτερο μουσείο ψηφιδωτών στον κόσμο, με 1700 m 2 ψηφιδωτά.

Τα ελληνιστικά και ρωμαϊκά ψηφιδωτά του μουσείου επικεντρώνονται στο Ζεύγμα, το οποίο λέγεται ότι ιδρύθηκε ως Σελεύκεια από τον Σέλευκο Α’  Νικάτορα, ιδρυτή του Βασιλείου των Σελευκιδών. Ένας ανεκτίμητος θησαυρός που σε αφήνει άφωνο και σε ταξιδεύει μπελμερικά πίσω στην ιστορία. Ένα μουσείο που σε κάνει να νιώθεις σαν πρωταγωνιστής στο «Όπλα, μικρόβια και ατσάλι» του Τζάρεντ Ντάιαμοντ.

Το Γκαζιαντέπ είναι η πόλη του μπακλαβά και του φιστικιού. Η πόλη θεωρείται η παγκόσμια πρωτεύουσα του φιστικιού, καθώς εκεί παράγεται περίπου το 70% της τουρκικής παραγωγής. Τα φυστικόδεντρα της περιοχής καλλιεργούνται από την αρχαιότητα και παράγουν τα περιζήτητα «φιστίκια Αντέπ» τα οποία ξεχωρίζουν για το έντονο πράσινο χρώμα και την πλούσια γεύση.

ΤΑ ΠΕΡΙΦΗΜΑ ΦΙΣΤΙΚΟΔΕΝΤΡΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ 

Αυτό που δεν θα ξεχάσεις ποτέ, είναι το χωριό Χαλφέτι. Το «χωριό με τα μαύρα τριαντάφυλλα» είναι μια μικρή αγροτική περιοχή, στην ανατολική όχθη του ποταμού Ευφράτη. Πρόκειται για την παλιά ελληνική πόλη Ώριμα το οποίο σήμερα είναι κατά το ήμισυ βυθισμένο στα νερά του Ευφράτη.

ΤΟ ΧΑΛΦΕΤΙ, ΒΥΘΙΣΜΕΝΟ ΣΤΑ ΝΕΡΑ ΤΟΥ ΕΥΦΡΑΤΗ

Το Γκαζιαντέπ είναι η πόλη των αντιθέσεων. Μοντέρνα εστιατόρια και καφέ από την μία πλευρά της πόλης, εντυπωσιακά καταστήματα που πουλάνε μπακλαβά, φαραωνικά μαγαζιά με νυφικά.

Η άλλη πλευρά της πόλης είναι πιο ενδιαφέρουσα. Παζάρια, μαγαζιά με κεμπάπ, μπαρμπέρικα με έφηβους υπαλλήλους, αλλά και παραδοσιακά καφενεία που δοκιμάσαμε τον ωραιότερο καφέ. Απλοί, ανόθευτοι άνθρωποι που έχουν σπάνια την ευκαιρία να συνομιλήσουν δια ζώσης με κάποιον από άλλη χώρα.

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΟΥ ΓΚΑΖΙΑΝΤΕΠ

Η παλιά πόλη του Γκαζιαντέπ μυρίζει φιστίκι, θυμάρι, είναι ένα ζωντανό μωσαϊκό πολιτισμών με λαβυρινθώδη σοκάκια και ιστορικά πέτρινα σπίτια. Μπορείς να περιηγηθείς στα σοκάκια με τα παζάρια και να βρείς οτιδήποτε χρειαστείς.

Το Γκαζιαντέπ είναι μια πόλη που αξίζει να επισκεφτείς, να συνδυάσεις το χθες με το σήμερα, την Δύση με την εγγύς Ανατολή, την νοσταλγία με την αισιοδοξία για το αύριο.