Βεντέτες και φόνοι. Μερικές αλήθειες αν αντέχετε

Και βέβαια υπάρχει,αρκεί να έχεις κράτος.

Εδώ δεν έχουμε.

Κράτος που θέλει και μπορεί να “σπάσει κόκαλα”

Η δημοσιογραφική μου έρευνα με οδηγεί χρόνια πριν σε χώρες που φιγουράρουν ψηλά σε παραβατικότητα και εγκληματικότητα.

Κάποιες από αυτές ξέμπλεξαν και καθάρισαν από τα αποβράσματα και τους λεκέδες.

Κάποιες άλλες πάλι…όχι !

Ποια διαφορά ειχαν ;

Στην πρώτη περίπτωση υπήρξαν πολιτικοί ηγέτες με ισχυρή τεστοστερόνη και πολιτικό σύστημα που δεν άφηνε περιθώρια για αντιπολίτευση, για το καλό της πατρίδας τους και το αύριο αυτής.

Δείτε το παράδειγμα

Να γιατί στην Ελλάδα ακολουθούμε τους δεύτερους που είναι όμηροι της παραβατικότητας κάθε μορφής και της εγκληματικότητας.

Εδώ ο πρώτος νόμος που πέρασε η Αριστερά δηλαδή ο Τσίπρας και οι πολιτικοί με ιδιότητα νομικών που τον πλαισίωναν οπως η Κωσταντοπουλου και άλλοι ήταν ο νόμος Παρασκευόπουλου.

Νόμος που αποφυλάκιζε εγκληματίες,τρομοκράτες και λοιπούς βαρυποινήτες.

Αν λέω, αν…αύριο βρισκόταν κάποιος που θα έφερνε Δρακόντειους νόμους για την πάταξη αυτών των κοινωνικών φαινομένων ή νόμους όπως ο Νόμος του Χαμουραμπί, πολύ απλά η αριστερή και κεντρώα αντιπολίτευση θα ξήλωνε πεζοδρόμια.

Γιατί έτσι…

Γιατί θέλει να έχει το ακροατήριο της,τους παραβατικούς της στρατευμένους αλλά και γιατί και πολιτικά γραφεία της σημερινής κυβέρνησης θα χάσουν την δουλειά τους, οπότε οι αντιπολιτευτικές αντιδράσεις είναι για αυτούς το ντόπερμαν της αυλής τους και βολεύει όπως και το έχουμε δει και με άλλες περιπτώσεις (βλεπε Χρυσή Αυγή επί Συριζανέλ)

Στην ουσία.

Το πρόβλημα λύνεται γιατί δεν είναι καθόλου δύσκολο,αλλά στην Ελλάδα δεν θα λυθεί γιατί απλά συντηρεί ένα ολόκληρο σύστημα που κονομάει χοντρά λεφτά, αποκομίζοντας ψήφους και απολαμβάνοντας κάθε μορφή εξουσίας.

Εξουσία για τις επιδοτήσεις,εξουσία για κάθε λαμογιά,εξουσία στο παραγοντιλίκι (το είδαμε πρόσφατα με την εγκληματική οργάνωση στα Χανιά όπου οι εγκέφαλοι μέχρι και δεσπότη ήθελαν να εκλέξουν)
Τέτοια χάλια.

Αλλά η κοινωνία βουλιάζει.
Ο τόπος εξευτελίζεται, και το αύριο υποθηκεύεται.

Μόνο κατήφορος για τον τόπο και τους νέους μας.

Για την ιστορική μας μνήμη και την παράδοση, αλλά και την ευθύνη που πρέπει να έχουμε αλλά τελικά αφήσαμε στο συρτάρι,στο περιθώριο.

Οι Κρητικοί μπέρδεψαν τις έννοιες.

Ξεχάσαμε τις παρακαταθήκες που άφησαν οι λεβέντες παππούδες μας, επιλέγοντας το ψευτο καπετανιλίκι που σήμερα εκφράζεται από το εύκολο χρήμα δίχως μόχθο.

Η παράδοση διαστρευλώθηκε από τα μαύρα πουκάμισα, την παραμονή οπλοκατοχή και οπλοφορία,ακόμα και τον τρόπο σε πολλά ντεμέκ και ημιτασιόν Κρητικά γλέντια με άφθονο ουίσκι και βότκα.

Γιατί οι ίδιοι μπορεί να ψωνίζουν γνήσια Burberry και λοιπές πανάκριβες μπράντες, αλλά η ζωή που έφτιαξαν είναι ημιτασιόν και μαϊμού σε σχέση με αυτό που πραγματικά ήταν η Κρήτη και οι παραδόσεις της.

Νόθευσαν,βίασαν,εξευτέλισαν τα πάντα για μια νέα ζωή που δεν μας ταιριάζει και πολύ περισσότερο δεν μας αξίζει.

Γιατί δεν είμαστε όλοι οι ίδιοι.

Γιατί με αυτά τα ζαγάρια που δεν παράγουν τίποτα εκτός από βρωμιά,αίμα και διαφθορά μείναμε και κάποιοι λίγοι να κάνουμε αντίσταση σε όλο αυτό τον οχετό του οποίου η μπόχα και τα λήμματα μας απειλούν ακόμα και στο ίδιο μας το σπίτι.

Γιατί είμαστε λίγοι και απροστάτευτοι,γιατί ακόμα και πολλοί που διαβάζουν αυτές τις γραμμές σίγουρα θυμώνουν που τους περιγράφουμε.

Βλέπετε δεν ντρέπονται για αυτά που πράττουν,θυμώνουν με αυτόν που τα περιγράφει.

Δεν είμαι αισιόδοξος ότι κάτι θα αλλάξει.

Πρώτον διότι αυτοί που ψηφίζουμε είναι μέρος τους συστήματος που συντηρεί και συντηρείται από όλα αυτά.

Δεύτερον,διότι οι Έλληνες έχουν προ πολλού απεμπολήσει το δικαίωμα τους να αλλάζουν προς το καλύτερο γιατί βολεύτηκαν.

Ασχολούνται μόνο με ότι είναι εύκολο,έχει γρήγορο και ανέξοδο χρήμα.

Από τα καφέ που κάνουν παντού,από τα ναρκωτικά και τα όπλα που πουλούν, και από λαθροεπιδοτήσεις και προγράμματα μαϊμού.

Και μια ερώτηση για το τέλος.

Έχει περίπου υπολογισθεί ότι τα όπλα και οι σφαίρες που έχουν παιχτεί στην Κρήτη τα τελευταία 50 χρόνια μετά την μεταπολίτευση δηλαδή, είναι ισάξια με το εθνικό μας χρέος!

Που βρέθηκαν αυτά τα χρήματα;

Ποιος έχει παράξει και με ποιο τρόπο αυτόν τον πλούτο που διοχετεύεται σε όπλα,σφαίρες αλκοόλ,ναρκωτικά και πολυτελή αυτοκίνητα από τα οποία η Κρήτη ασφυκτιά και πνίγεται;

Ποια παραγωγή του πρωτογενούς τομέα δικαιολογεί και ποιες εξαγωγές τεκμηριώνουν αυτήν την “ανάπτυξη” και τον πλουτισμό;

Καμία!

Ας συνεχίσουμε λοιπόν στον δρόμο που χάραξαν οι μαυροπουκαμισάδες.

Είπαμε…Ο πόλεμος για ένα καλύτερο τόπο τελείωσε.

Χάσαμε!