Το στεγαστικό, ζήτημα εθνικής προτεραιότητας

Το στεγαστικό πρόβλημα είναι σύνθετο και πολυπαραγοντικό. Κοινωνικό και οικονομικό. Αλλά και ζήτημα ασφάλειας και συνοχής. Πάμε να δούμε τις βασικές πτυχές του και τις προτάσεις μας:

Καταρχάς, έχει ασφαλώς οικονομικές διαστάσεις, καθώς η μεγάλη απόσταση ανάμεσα στην εξέλιξη των τιμών των ακινήτων και στην αγοραστική δύναμη των νοικοκυριών περιορίζει ολοένα περισσότερο την πρόσβαση στη στέγη. Το πρόβλημα αφορά τόσο την αγορά κατοικίας όσο και τη μακροχρόνια μίσθωση. Όταν τα ενοίκια αυξάνονται ταχύτερα από τα εισοδήματα, η κατοικία παύει να αποτελεί σταθερό θεμέλιο της καθημερινής ζωής και

Είναι επίσης ζήτημα σχετικό με το διαθέσιμο απόθεμα κατοικιών. Τα κενά ακίνητα, η εξάπλωση της βραχυχρόνιας μίσθωσης και η αυξημένη επενδυτική ζήτηση επηρεάζουν, σε διαφορετικό βαθμό, την τοπική αγορά. O ρόλος των funds είναι επίσης επιβαρυντικός: βγάζουν στο σφυρί ακίνητα, τα βάζουν στην άκρη δημιουργώντας τεχνητή έλλειψη και τα διαθέτουν προς πώληση όταν η τιμή διπλασιάζεται.

Η ανέγερση κτηρίων με «επιπλέον ορόφους», όπως προτείνει η κυβέρνηση, δεν είναι λύση. Περισσότεροι όροφοι δεν σημαίνουν αυτομάτως πιο προσιτά ενοίκια, όπως και περισσότερες κατοικίες δεν συνεπάγονται κατ’ ανάγκην καλύτερη καιβπιο βιώσιμη πόλη. Το κρίσιμο ερώτημα είναι με ποιους όρους θα δημιουργηθούν οι νέες κατοικίες, αν το πρόσθετο οικοδομικό όφελος θα μεταφραστεί σε πραγματική ελάφρυνση για τους ενοικιαστές και αν οι νέες κατασκευές θα συνοδεύονται από τις αναγκαίες υποδομές, πράσινο, δημόσιους χώρους και μέσα μεταφοράς. Χωρίς συνολικό σχεδιασμό, η αύξηση της οικοδομικής πυκνότητας μπορεί να επιβαρύνει περαιτέρω τις ήδη πυκνοδομημένες περιοχές, χωρίς να αντιμετωπίζει ουσιαστικά το πρόβλημα της προσιτής κατοικίας.

Η Αθήνα έχει ήδη πληρώσει ακριβά το τίμημα δεκαετιών άναρχης και πυκνής δόμησης. Έγινε μια πόλη με περιορισμένους ελεύθερους χώρους, ελάχιστο πράσινο και γειτονιές όπου η καθημερινότητα επιβαρύνεται από το τσιμέντο, την κίνηση και τις ελλείψεις σε δημόσιες υποδομές. Συμπέρασμα: Δεν πρέπει να αντιμετωπίζουμε τη στεγαστική κρίση με επιλογές που κινδυνεύουν να αναπαράγουν τις ίδιες πολεοδομικές παθογένειες.

Υπάρχει επίσης και η διάσταση της Golden Visa. Έχουμε θέσει το ζήτημα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ζητώντας να εξεταστούν οι κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις των προγραμμάτων επενδυτικής διαμονής, καθώς και οι κίνδυνοι που έχουν επισημανθεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο για την ασφάλεια, τη νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες και τη διαφάνεια των επενδύσεων. Η στεγαστική πολιτική και η ασφάλεια συνδέονται όταν η απόκτηση ακινήτων εγείρει ζητήματα επαρκών ελέγχων ή επιβαρύνει την κοινωνική λειτουργία μιας περιοχής. Η Ελλάδα δεν έχει αξιολογήσει ακόμα με αυστηρά κριτήρια το καθεστώς της Golden Visa, σταθμίζοντας τα οικονομικά οφέλη έναντι του κοινωνικού κόστους.

*Οι προτάσεις μας : www.genrent.gr*

Το ΠΑΣΟΚ έχει καταθέσει στον δημόσιο διάλογο καλά επεξεργασμένες, ρεαλιστικές προτάσεις που στοχεύουν στην καρδιά του προβλήματος, εύκολα προσβάειμες με ένα «κλίκ» στο www.genrent.gr :

Έχουμε εξαγγείλει την ανέγερση 40.000 κοινωνικών κατοικιών μέσα από την αξιοποίηση δημόσιας περιουσίας, οικονομικά κίνητρα για να ανοίξουν κλειστά διαμερίσματα, κατάργηση της Golden Visa και ακόμα περιορισμούς στις βραχυχρόνιες μισθώσεις και πλαφόν στις ετήσιες αυξήσεις ενοικίων στις περιοχές μεγάλης πίεσης.

Δεν είναι λύση να στριμώξουμε στην ήδη επιβαρυμένη Αθήνα ή Θεσσαλονίκη περισσότερα τετραγωνικά. Έχουμε ανάγκη να αναβαθμίσουμε την ποιότητα ζωής της και να βοηθήσουμε τους πολίτες να βρουν το δικό τους σπίτι με έξυπνες λύσεις. Η στεγαστική πολιτική πρέπει να δημιουργεί νέες δυνατότητες κατοίκησης, χωρίς να υπονομεύει το περιβάλλον και τις προοπτικές των επόμενων γενεών.
Ούτε η κατοικία δεν μπορεί να είναι προνόμιο για όσους διαθέτουν ήδη περιουσία ή μια διαρκής απειλή για όσους προσπαθούν να ανταποκριθούν στις δανειακές υποχρεώσεις τους. Χρειάζεται μια πολιτική που να αντιμετωπίζει συνδυαστικά την οικονομία, την κοινωνική συνοχή, ασφάλεια και αστικό σχεδιασμό. Για όλα αυτά αξίζει να μια ματιά στο www.genrent.gr !

Ο Νικόλας Φαραντούρης είναι ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ, καθηγητής Ευρωπαϊκού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς, Έδρα Jean Monnet.