Το πραγματικό πρόσωπο του Ισραήλ

Πάνω από 400 άνθρωποι δεμένοι, κακοποιημένοι, γονατισμένοι, κυκλωμένοι από συρματοπλέγματα και ενόπλους. Μια κοπέλα που φωνάζει «Ελεύθερη Παλαιστίνη» και τη ρίχνουν βίαια κάτω. Και ανάμεσά τους, ανάμεσα σε ακτιβιστές από 39 χώρες, που βρίσκονται αραδιασμένοι σαν πρόβατα επί σφαγή, να περιφέρεται κρατώντας μια σημαία του Ισραήλ και να ξελαρυγγιάζεται με τον εθνικό ύμνο της χώρας του και με γαβγίσματα ο Μπεν-Γκβιρ. Ο υπουργός του Νετανιάχου που έστησε αυτή τη βάρβαρη παράσταση με πρωταγωνιστή τον ίδιο. Και έδωσε στη δημοσιότητα το βίντεο για να διαφημίσει τον εαυτό του ως πολύ

Αυτό δεν είναι το πρόσωπο του Ισραήλ, αναγκάστηκε μπροστά στην παγκόσμια κατακραυγή να δηλώσει ο Νετανιάχου. Κι έχει δίκιο. Γιατί η απαγωγή σε διεθνή ύδατα και η κακοποίηση ακτιβιστών, που το έγκλημά τους ήταν να επιχειρήσουν συμβολικά και ειρηνικά να διασπάσουν τον παράνομο και φονικό αποκλεισμό της ρημαγμένης Γάζας, είναι το «ανθρώπινο» πρόσωπο της κυβέρνησής του. Το πιο μετριοπαθές, που φτύνει, κακοποιεί, τσαλαπατάει, ταπεινώνει πολίτες άλλων χωρών, αλλά τους στέλνει τουλάχιστον στις πατρίδες τους ζωντανούς και αρτιμελείς. Δεν τους κομματιάζει με ρουκέτες και πυραύλους, δεν ανατινάζει τα σπίτια τους, δεν τους παστώνει σε απάνθρωπες φυλακές με ανείπωτες συνθήκες κράτησης.

Το πραγματικό πρόσωπο του Ισραήλ! Μια ανατριχιαστική έκφραση Φαρισαίου στα χείλη ενός πρωθυπουργού που έχει φροντίσει να δείξει αυτό το πρόσωπο σε όλο τον κόσμο με όλους τους δολοφονικούς, αιματηρούς, απάνθρωπους και βάρβαρους τρόπους. Δεκάδες χιλιάδες νεκρά παιδιά, πάνω από εβδομήντα χιλιάδες νεκροί άμαχοι, ερείπια στη Γάζα και στον Λίβανο, στρατιές από εκτοπισμένους και φυλακισμένους, μια ατέλειωτη αλυσίδα εγκλήματος και θανάτου, που καμιά λογική δεν μπορεί να χωρέσει στο κουτί της, όσο ευρύχωρο κι αν είναι. Ο κυνισμός, η καταπάτηση κάθε διεθνούς και ανθρωπιστικού κανόνα, η περιφρόνηση προς το Διεθνές Δικαστήριο και τις αποφάσεις του, τον ΟΗΕ και τις αποφάσεις του. Το έγκλημα χωρίς τιμωρία.

Αυτό είναι το πραγματικό πρόσωπο του Ισραήλ. Που η Δύση μας, με ελάχιστες εξαιρέσεις, το καλλωπίζει, το εκλογικεύει, το συγχωρεί και το κατανοεί – αυτή είναι η αλήθεια. Χωρίς την αμέριστη υπερατλαντική βοήθεια και την ευρωπαϊκή συγκατάνευση, δεν θα μπορούσαν οι εγκληματίες να διαπράττουν όσα διαπράττουν. Και είναι καλό, αλλά και κάπως θλιβερό, κυβερνήσεις που δεν βλέπουν, δεν ακούν, δεν συγκινούνται από το δράμα των Παλαιστινίων να διαμαρτύρονται τώρα για την «απαράδεκτη» μεταχείριση δικών τους. Να προβαίνει σε διάβημα, έστω με βαριά καρδιά, ακόμα και ο του Μητσοτάκη Γεραπετρίτης. Και να φορτώνουν ΥΠΕΞ και πρεσβείες στον «ακροδεξιό υπουργό» του Νετανιάχου την ευθύνη.

Ο υπουργός του εγκληματία πολέμου πρωθυπουργού έκανε τουλάχιστον κάτι καλό. Εδειξε σε όλο τον κόσμο ποιο είναι το πραγματικό δίλημμα. Από τη μια η καταματωμένη Παλαιστίνη και οι δεμένοι πισθάγκωνα ακτιβιστές. Από την άλλη οι Νετανιάχου, οι Μπεν-Γκβιρ και η πάνοπλη αγριότητά τους. Θέλει ρώτημα με ποιον είναι εκείνος που θέλει να λέγεται άνθρωπος;