Το «κόμμα Σαμαρά» μπερδεύει το Μαξίμου

Στο Μαξίμου θεωρούν βέβαιη τη δημιουργία κόμματος Σαμαρά. Αυτό που δεν ξέρουν ακόμη είναι πώς να το αντιμετωπίσουν.

Ο πρωθυπουργός θέλει να δημιουργήσει την εντύπωση της ψύχραιμης αντιμετώπισης μιας περιορισμένης πολιτικής απειλής. Αυτή είναι η εικόνα βάσει οργανωμένων διαρροών.

Κορυφαία στελέχη όπως η Ντ. Μπακογιάννη και ο Π. Μαρινάκης ακολουθούν άλλη γραμμή και προσπαθούν να μειώσουν με κάθε

τρόπο τον Σαμαρά. Στην περίπτωση του Π. Μαρινάκη αυτό αποκτά ιδιαίτερη σημασία εφόσον ο κυβερνητικός εκπρόσωπος δεν έχει περιθώρια αυτονόμησης από τον πρωθυπουργό. Μάλλον εκφράζει αυτό που σκέφτεται χωρίς να το παραδέχεται ο Μητσοτάκης.

Την εικόνα της κυβερνητικής σύγχυσης ενίσχυσε ο Αδ. Γεωργιάδης με την πρότασή του για μετεκλογική κυβερνητική συνεργασία με τον Σαμαρά με πρωθυπουργό τον Μητσοτάκη.

Στην κυβέρνηση ισχύει, σε σχέση με τον Σαμαρά, το διαλέγετε και παίρνετε. Η σύγχυση που παρατηρείται μπορεί να της κοστίσει ακριβά στο εξαιρετικά πιθανό σενάριο της δημιουργίας του νέου κόμματος.

Ποιος θα «πληρώσει»

Εάν μιλήσεις με στελέχη που πρόσκεινται στον Σαμαρά, σου δημιουργείται η εντύπωση ότι θεωρούν ρεαλιστικό στόχο για το νέο κόμμα το εκλογικό 10%. Στο Μαξίμου και στον κύκλο των δημοσκόπων που συνεργάζονται μαζί του, το δυνητικό ποσοστό του κόμματος που φαίνεται ότι θα δημιουργηθεί είναι κάτω από το 5%.

Είναι πρακτικά αδύνατον να εκτιμηθεί με ακρίβεια το ποσοστό για ένα κόμμα που ακόμη δεν υπάρχει και μια ηγετική προσωπικότητα με τόσο σύνθετη σχέση με το εκλογικό σώμα.

Στο Μαξίμου ενθαρρύνουν ο ένας τον άλλον επαναλαμβάνοντας την άποψη ότι ο Σαμαράς δεν θα πάρει πολλές ψήφους από τη Ν.Δ. και ότι οι περισσότερες απώλειες εξαιτίας του μπορεί να σημειωθούν σε άλλους πολιτικούς χώρους.

Σύμφωνα με δημοσκόπηση της Metron, τα κόμματα στους ψηφοφόρους των οποίων η δημοτικότητα Σαμαρά είναι υψηλότερη είναι η Ελληνική Λύση (35%) και στη συνέχεια η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ (27%).

Οι επαγγελματικές και κοινωνικές κατηγορίες στις οποίες η δημοτικότητά του είναι υψηλότερη είναι οι νοικοκυρές (34%) -στις οποίες η Ν.Δ. παραμένει ισχυρή-, οι αγρότες (32%) -στους οποίους η Ν.Δ. έχει πάθει καθίζηση- και αμέσως μετά οι δημόσιοι υπάλληλοι και οι ελεύθεροι επαγγελματίες (28%-29%).

Σε ό,τι αφορά τη γεωγραφική κατανομή της δημοτικότητάς του, ο Σαμαράς έχει ένα καλό 25%-28% σε Μακεδονία, Θράκη, Ηπειρο, Ιόνιο, Πελοπόννησο, Δυτική Ελλάδα και ένα αξιόλογο 23% στην Αττική.

Προφανώς η Ν.Δ. δεν θέλει να χάσει έδαφος στις νοικοκυρές που τη στηρίζουν, στους αγρότες που την εγκαταλείπουν, στη Β. Ελλάδα που είναι δυσαρεστημένη με τις κυβερνητικές επιδόσεις ή στην Αττική που είναι δύσκολη για όλους.

Οπως θα εξηγήσω στη συνέχεια, οι δημοσκοπήσεις, οι λεγόμενες φωτογραφίες της στιγμής του συσχετισμού δυνάμεων –πολλές φορές με παραμορφωτικό φακό Μαξίμου, διαπλοκής– δεν μπορούν να πιάσουν το φαινόμενο Σαμαράς.

Ιδιαίτερα χαρακτηριστικά

Ο Σαμαράς προκαλεί σύγχυση στο Μαξίμου γιατί είναι ένας σκληρός και σύνθετος πολιτικός αντίπαλος με πολλά ιδιαίτερα χαρακτηριστικά.

Πρώτον, έχει πείρα, κύρος, ισχυρή διεθνή διασύνδεση. Επομένως οι γνωστές μπλόφες Μητσοτάκη «Μόνο εγώ μπορώ», «Θα απαντήσω στο τηλεφώνημα στις 03.00» δεν περνάνε.

Δεύτερον, έχει μεγαλοαστικά χαρακτηριστικά με πατριωτική και κοινωνική προσφορά γενεών. Δίπλα του ο Μητσοτάκης δεν έχει τον αστισμό που επιδιώκει να προβάλει σε σχέση με Ανδρουλάκη, Τσίπρα, μοιάζει με νεόπλουτο της πολιτικής.

Τρίτον, έχει έναν δοκιμασμένο πυρήνα ικανών συνεργατών που τον προστατεύουν και τον ενισχύουν. Αυτό έχει τεράστια σημασία σε ένα καθεστωτικό περιβάλλον που έχει δημιουργήσει στην επικοινωνία και στην πολιτική ο Μητσοτάκης, όπου αστοχίες και λάθη πληρώνονται ακριβά.

Τέταρτον, είναι απόλυτα δικαιωμένος στα εθνικά θέματα για τα οποία δείχνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και ευαισθησία. Η σύνοδος κορυφής του ΝΑΤΟ στην Αγκυρα έδειξε το τεράστιο κενό στη διπλωματία κορυφής που επισήμανε με αποτέλεσμα να… διαγραφεί από τη Ν.Δ. Και στο θέμα των Σκοπίων το θέαμα είναι απογοητευτικό. Στα Σκόπια επικρατούν ο αλυτρωτισμός-μακεδονισμός, με την επίσημη Ελλάδα να σιωπά.

Πέμπτον, ο Σαμαράς είναι ο αντι-Μητσοτάκης με την πολιτική έννοια του όρου. Τα έχει βάλει με την «οικογένεια», την υπονόμευση του κράτους δικαίου μέσω Predator, τη νομή της εξουσίας όπως στην περίπτωση του ΟΠΕΚΕΠΕ, την εθνική απουσία έως παραίτηση Μητσοτάκη. Δεν υπάρχει «γινάτι» όπως επιμένουν αμήχανα ορισμένοι, αλλά συνολική ρήξη με ένα σύστημα που καταγγέλλει το 75%-80% του ελληνικού λαού.

Εκτον, ο Σαμαράς έχει αυτονομία από τη διαπλοκή που θέριεψε επί Μητσοτάκη, χωρίς όμως να της δίνει το δικαίωμα να τον προσπερνά, όπως συμβαίνει με πολιτικούς αρχηγούς τους οποίους τα μεγάλα συμφέροντα δεν φοβούνται ούτε υπολογίζουν.

Εβδομον, έχει πανελλαδική δικτύωση η οποία θα αποκτήσει μεγάλη σημασία όταν ξεκινήσουν οι προεκλογικές αναμετρήσεις, αδειάσματα στο εσωτερικό της Ν.Δ. Μπορεί να υποδεχθεί όσους δυσαρεστημένους, αγανακτισμένους με Μητσοτάκη, Μαξίμου κρίνει σκόπιμο.

Ογδοον, ο λόγος του στα οικονομικά έχει μεγάλο ειδικό βάρος. Οταν, για παράδειγμα, μιλάει για τράπεζες, servicers, όλοι ξέρουν ότι ξέρει..

Καταλύτης εξελίξεων

Το εγχείρημα Σαμαρά είναι πιο σύνθετο από τις δημοσκοπήσεις «φωτογραφίες της στιγμής» του 5% ή του 10%.

Θα λειτουργήσει σαν καταλύτης των εξελίξεων στο εσωτερικό της Ν.Δ. όπου οι απογοητευμένοι με τον Μητσοτάκη περιλαμβάνουν και τον Κώστα Καραμανλή;

Θα δοκιμάσει την ασταθή ισορροπία της κυβέρνησης-καθεστώτος, που αποδοκιμάζεται από μια ευρύτατη πλειοψηφία αλλά εξακολουθεί να προβάλλει μια βιτρίνα παντοδυναμίας και μονόδρομου;

Θα αλλάξει ο Σαμαράς την εικόνα του δίπολου Μητσοτάκη – Τσίπρα που προβάλλουν το Μαξίμου και τα επικοινωνιακά του στηρίγματα για να συσπειρώσουν τον κόσμο της Ν.Δ., υποστηρίζοντας ότι Μητσοτάκης – Τσίπρας έχουν πολλά περισσότερα κοινά σημεία από αυτά που θέλουν να παραδεχθούν;

Δεν υπάρχει η δυνατότητα για ασφαλείς προβλέψεις. Να ξέρετε πάντως ότι ο Σαμαράς σκέπτεται και δρα με όρους υπέρβασης και ανατροπής, ποτέ με τη λογική της απλής καταγραφής δυνάμεων.