Θα επιβιώσει ο ΣΥΡΙΖΑ;

Έχει μέλλον ο ΣΥΡΙΖΑ; Θα επιβιώσει; Θα μπει στη Βουλή; Αν δεν τα καταφέρει ποια θα είναι η τύχη του; Μπορεί να ζήσει εκτός κοινοβουλίου ή θα διαλυθεί; Αν έμπαιναν αυτά τα ερωτήματα στο στοίχημα δεν ξέρω πόσοι θα έσπευδαν να ποντάρουν, είμαι όμως σχεδόν σίγουρος ότι οι περισσότεροι θα τα θεωρούσαν ευκολάκια με χαμηλή απόδοση και θα πόνταραν υπέρ της πολιτικής εξαφάνισης του ΣΥΡΙΖΑ, περιμένοντας να εισπράξουν μικρά ποσά. Και με το δίκιο τους. Τι έχουν ως δεδομένα που θα τους αναγκάσουν να επιλέξουν την εκδοχή

Έχει υποστεί τρεις διασπάσεις, εξέλεξε για πρόεδρό του, κόντρα στις προβλέψεις, έναν πολιτικό που δεν είχε καμία σχέση με την Αριστερά, έναν ουρανοκατέβατο, ο αρχηγός του που τον οδήγησε από τα αζήτητα σε πρωταγωνιστικό ρόλο και μέσα σε λίγα χρόνια τον έφερε στην κυβέρνηση, έχει αποχωρήσει, έχει δηλώσει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έκλεισε τον ιστορικό κύκλο του, δημιούργησε νέο κόμμα, πολλά στελέχη του πρώτης γραμμής και δευτεροκλασάτα έχουν αποχωρήσει και έχουν εγκατασταθεί στην Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη, κάποιοι βουλευτές του έχουν παραδώσει τις έδρες τους και έχουν προσχωρήσει στο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα, άλλοι βουλευτές του έχουν ανεξαρτητοποιηθεί και ψάχνουν τον κατάλληλο χρόνο, κυρίως όμως περιμένουν το νεύμα του Τσίπρα για να μετακομίσουν, οι οργανώσεις του φυλλορροούν, και όλη αυτή η αρρωστημένη κατάσταση αποτυπώνεται σε όλες τις δημοσκοπήσεις όπου ο ΣΥΡΙΖΑ είναι τόσο χαμηλά όσο δεν ήταν ποτέ στη σύντομη κοινοβουλευτική διαδρομή του, δηλαδή κοντά στο 1%. Με άλλα λόγια, φλερτάρει με ποσοστά οργανώσεων της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, οι οποίες όμως έχουν συνηθίσει να ζουν σε περιβάλλον ήττας, κάτι με το οποίο δεν μπορούν να συμφιλιωθούν οι παράγοντες του σημερινού ΣΥΡΙΖΑ που άσκησαν εξουσία και ήταν για αρκετά χρόνια στο πολιτικό προσκήνιο.

Είναι δυνατόν τα πράγματα να αλλάξουν και ο ΣΥΡΙΖΑ να κρατηθεί στη ζωή; Αυτό πιστεύει η ηγεσία του. Πρόκειται για την τριάδα που την αποτελούν η Ρένα Δούρου, ο Νίκος Παππάς και ο Παύλος Πολάκης. Προσωρινή επικεφαλής του σχήματος η Ρένα Δούρου και σε κορυφαίες θέσεις οι άλλοι δύο. Είναι αισιόδοξοι. Δήλωσαν ότι ο κόσμος του ΣΥΡΙΖΑ επιστρέφει στο κόμμα, ισχυρίζονται ότι τούτη τη στιγμή το κόμμα έχει 70.000 ενεργά μέλη –εντυπωσιακό όντως το νούμερο, γιατί τόσα ενεργά μέλη δεν είχε ο ΣΥΡΙΖΑ ούτε την περίοδο της μεγάλης ακμής του. Έχουν στη διάθεση τους την κρατική επιχορήγηση, μια εβδομαδιαία εφημερίδα (Αυγή της Κυριακής) και έναν ραδιοφωνικό σταθμό (Κόκκινο), ετοιμάζουν επικοινωνιακή καμπάνια, ωστόσο δεν συμφωνούν στο θέμα των πολιτικών συμμαχιών.

Για την κ. Δούρου δεν πρέπει να αποκλειστεί η περίπτωση συμπόρευσης με την ΕΛΑΣ, αλλά οι Νίκος Παππάς και Παύλος Πολάκης δεν τσιγκουνεύονται τις επικρίσεις για τον πρώην σύντροφο τους Τσίπρα και κοιτάζουν όχι με πολλές προσδοκίες προς την πλευρά της Νέας Αριστεράς που κι αυτή πλαγιοκοπείται από το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα. Αλλά και εκείνοι που εξακολουθούν να υπηρετούν τη Νέα Αριστερά δεν βλέπουν με θετικό μάτι το ενδεχόμενο συνεργασίας με τον ΣΥΡΙΖΑ. Το έχει καταστήσει σαφές ο γραμματέας της, Γαβριήλ Σακελλαρίδης.

Ο ΣΥΡΙΖΑ θα πάει όπως είναι μέχρι το φθινόπωρο. Τότε, κι αν δεν μεσολαβήσουν εκλογές, πρέπει να γίνει συνέδριο όπου θα κατατεθούν υποψηφιότητες για την αρχηγία (σίγουρα θα διεκδικήσει το αξίωμα ο κ. Πολάκης) και θα συζητηθεί επίσης ο τρόπος εκλογής του αρχηγού, καθώς υπάρχουν στελέχη που εισηγούνται να αλλάξει η διαδικασία και ο πρόεδρος να εκλέγεται από συνέδριο και όχι όπως τα τελευταία χρόνια με μαζική ψηφοφορία μελών και φίλων. Ποιος είναι ο βασικός αντίπαλος του ΣΥΡΙΖΑ; Η ηγεσία του λέει ότι είναι η Δεξιά του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Ωστόσο στελέχη του όποτε τους δίνεται η ευκαιρία (πάντως οι εκπρόσωποι του κόμματος δεν καλούνται συχνά στα τηλεοπτικά τραπέζια) επιτίθενται, για την ώρα με κόσμιο ύφος, στην Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη. Λογικό είναι. Από το κόμμα Τσίπρα απειλούνται, απευθύνονται στο ίδιο ακροατήριο και είναι σφόδρα πιθανόν η αντιπαράθεση να μην γίνει με το σεις και το σας. Θα υπάρξει σύγκρουση με ανάρμοστη ρητορική και από τις δύο πλευρές. Το ένα κόμμα δίνει τη μάχη για να γράφει (όπως είπε ο αρχηγός του) μπροστά το νούμερο δύο στο ποσοστό του την πρώτη Κυριακή, το άλλο κόμμα δίνει τη μάχη για να συνεχίσει να υπάρχει. Πρόκειται για εμφύλιο. Δεν θα είναι αναίμακτος.