Στον Υμηττό με ψιλόβροχο…

09:05 16/11/2026 - Πηγή: efsyn

Τετάρτη. Βγήκα σε διακοπή βροχής. Επέστρεψα με βροχή, υποφερτή. Καν δεν διανοήθηκα, με τέτοιο καιρό, να ρισκάρω στου Υμηττού τα ύψη. Το πήγα χαμηλά. Πανεπιστημιούπολη. Στον δρόμο που βγάζει στα Ανω Ιλίσια, που η ηλικία μου τα πρόφτασε «Κουπόνια» και οι παλαιότεροι «Γουρουνάδικα», με την οδωνυμία Αγγελικής Παναγιωτάτου: 1878-1954, σπουδαία Κεφαλονίτισσα, πρώτη απόφοιτη της Ιατρικής του Καποδιστριακού, υπό ανδρικά ποδοκροτήματα λοιδορίας στο αμφιθέατρο [μαρτυρία του συμφοιτητή της Ζαχαρία Παπαντωνίου!]. Μετέπειτα καθηγήτρια, αλλά και αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας!..

Στιχομυθία μεταξύ ηλικιωμένων. Ο ένας ξαποσταίνει, ο άλλος τον πλησιάζει… Γνωρίζονται, προφανώς, γιατί ο «άλλος», αντί καλημέρας, ξεκινάει μια παροιμία… αντρική. Είχα να την ακούσω χρόνια… Εξηγώ πως «αντρικές» παροιμίες θεωρώ αυτές που σήμερα κρίνονται πολιτικοκοινωνικά «μη ορθές», έως «ρατσιστικές», όμως, ενδομύχως, απηχούν επιθυμίες και συγκεντρώνουν το ενδιαφέρον, λίγο-πολύ, κάθε άντρα. Είναι αυτό που λέμε «κεντρικό του πρόβλημα».

Για το οποίο, κάτι που αποδίδεται στον Σοφοκλή [μπορεί και να είναι παραφιλολογικό, «αστικός μύθος»] και που ο μεγάλος μας τραγωδός το σχολίασε θυμόσοφα: «Από τότε που έπαψε να με απασχολεί αυτός ο δαίμων… είναι απίστευτο πόσα πράγματα μπόρεσα να κάνω!». Επισημαίνω πως ο Σοφοκλής πέθανε 90 ετών (496-406), με τελευταίο, από 123 έργα του (7 σωζόμενα), τον «Οιδίποδα επί Κολωνώ» (γειτονιά του Σοφοκλή ο Κολωνός!), γραμμένο τον τελευταίο χρόνο της ζωής του (406), έγραφε μέχρι τότε το θηρίο! Το έργο δίδαξε (ανέβασε, με τα σημερινά) 5 χρόνια μετά τον θάνατό του (401) ο συνονόματος εγγονός του.

Η παροιμία τώρα -μην τρελαθούν… αγωνιώντες οι αναγνώστες!- τέσσερις ατάκες που τις μοιράστηκαν εναλλακτικά οι δυο τους, με μορφή διαλόγου θεατρικού: «Να ’μουν το Μάη γάιδαρος». «Τον Αύγουστο κριάρι». «Ολο το χρόνο κόκορας». «Και γάτος το Γενάρη». Φινάλε, και των δύο, διφωνία: «Ωχ ωχ ωχ…». Με ρωτούν πολλοί: Πώς τα περνάω στον Υμηττό όλα αυτά τα χρόνια. Μια χαρά τα περνάω! Περνάνε και τα χρόνια…

Keywords