Περί θανατικής ποινής

10:14 2/9/2026 - Πηγή: efsyn

Αφορμή για το σχόλιο αποτελεί η εξαιρετικά καίρια τοποθέτηση της βουλεύτριας του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., Ελενας Ακρίτα, που εξηγεί γιατί πρέπει ηθικά και αξιολογικά να στεκόμαστε ενάντια στη θανατική ποινή, παρά τις συναισθηματικές αντιδράσεις που μπορεί να προκαλούν διάφορα ειδεχθή εγκλήματα.

Η φρίκη με τη δολοφονία του βρέφους στην Κυψέλη δυστυχώς δεν θα είναι η τελευταία φορά που η κοινωνία πέφτει από τα σύννεφα και ζητά «κρεμάλες στο Σύνταγμα». Νομίζω όμως ότι η συζήτηση για την κατάργηση της θανατικής ποινής έχει λήξει εδώ και αρκετές δεκαετίες ως μια τιμωρία ατελέσφορη τύπου οφθαλμόν αντί οφθαλμού

που τελικά δεν φέρνει καμία λύτρωση ή εξιλέωση στην κοινωνία ή τις οικογένειες των θυμάτων.

Πρωτεργάτης σε αυτό άλλωστε ήταν και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής με την περίφημη ρήση του «όταν λέμε ισόβια εννοούμε ισόβια» έπειτα από τις δίκες των πρωταίτιων της χούντας. Διαχρονικά κατά της θανατικής ποινής τάσσονται και η Διεθνής Αμνηστία και όλοι οι σοβαροί διεθνείς οργανισμοί. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν πισωγυρίσματα στον ελληνικό δημόσιο λόγο με 61 βουλευτές της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ να ζητούν το 1997 την επαναφορά της θανατικής ποινής για εμπόρους ναρκωτικών στο κλίμα της ναρκω-υστερίας των ’90s, ενώ πολλές φορές είχε μιλήσει για επαναφορά της θανατικής ποινής το ναζιστικό μόρφωμα της Χρυσής Αυγής που βρισκόταν στη Βουλή μεταξύ 2012 και 2019. Παρά την προϊούσα αποκτήνωση της κοινωνίας, η συζήτηση για τη θανατική ποινή πρέπει να παραμείνει στο χρονοντούλαπο μακριά από τις όποιες κραυγές ακροδεξιών και social media.

Keywords
Τυχαία Θέματα
Περί θανατικής ποινής,