Νέα Γιάλτα γιοκ

13:12 19/11/2026 - Πηγή: efsyn

Επισημάνθηκε δεόντως η παράκαμψη του καθιερωμένου κινεζικού πρωτοκόλλου κατά την υποδοχή του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ στην Κίνα για την τριμερή συνάντηση κορυφής στο περιθώριο της συνόδου του APEC. Ενώ δεν προβλέπεται αυτοπρόσωπη παρουσία του Κινέζου προέδρου στην υποδοχή, παρακολουθήσαμε χθες τον Κινέζο πρόεδρο Σι Τζινπίνγκ όχι απλώς να παρίσταται τυπικά, αλλά να υποδέχεται θερμά τον Τραμπ μετ’ ασπασμών και εναγκαλισμών, μια χειρονομία πρωτοφανή καθώς ουδέποτε στο παρελθόν ο Σι είχε μεταβεί ο ίδιος στο αεροδρόμιο

για να υποδεχτεί κάποιον Αμερικανό πρόεδρο. Εξίσου θερμή ήταν η ατμόσφαιρα νωρίτερα κατά την υποδοχή του Ρώσου προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν με πολύ υψηλή εκπροσώπηση διά του ισχυρού προσωπάρχη του Σι, Τσάι Τσι, μια επιλογή εξίσου ασυνήθιστη από πλευράς πρωτοκόλλου.

Κανονικά όλο αυτό το εγκάρδιο κλίμα που αποτυπώνεται στις τελετές υποδοχής των υψηλών προσκεκλημένων θα έπρεπε να αποτελεί θετική είδηση για όλους τους πολίτες του κόσμου και να ενισχύει τα αισθήματα αισιοδοξίας και ασφάλειας. Τι καλύτερη απόδειξη για την εμπέδωση ενός κλίματος παγκόσμιας συνεννόησης και ενός πιο ασφαλούς μέλλοντος από το ότι οι πολιτικοί ηγέτες των τριών ισχυρότερων δυνάμεων του πλανήτη συναντώνται για σοβαρές συνομιλίες σε ένα πλαίσιο φιλικό και αμοιβαίας κατανόησης;

Και όμως, οι περισσότεροι αντιμετωπίζουν με επιφυλακτικότητα, αν όχι με φόβο, αυτή τη συνάντηση. Και αυτό γιατί είναι πικρή η εμπειρία της άδοξης κατάληξης συναντήσεων και συμφωνιών ανάλογης εμβέλειας στο παρελθόν. Αρκεί κατά τους δύο τελευταίους αιώνες να ανατρέξουμε στη Συνθήκη της Βιέννης (1815) που διαμόρφωσε την Ευρώπη (άρα και τον υπόλοιπο κόσμο) μετά τους Ναπολεόντειους Πολέμους. Μετέπειτα στη Συνθήκη των Βερσαλλιών (1919) με την οποία τερματίστηκε επίσημα ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος (Α’ Π.Π.) και ιδρύθηκε η Κοινωνία των Εθνών (ΚτΕ) ως ένα βήμα παγκόσμιων πολιτικών και διπλωματικών διαβουλεύσεων, ώστε να μην επαναληφθεί η φρίκη του Α’ Π.Π. Τέλος, στη Διάσκεψη της Γιάλτας (1945) που ρύθμισε τη μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο κατάσταση με την ίδρυση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) στη θέση τής εκ των πραγμάτων αποτυχημένης ΚτΕ.

Στα ογδόντα του χρόνια ο ΟΗΕ εμφανίζεται απαξιωμένος, μη δυνάμενος να αποτρέψει περιφερειακές συγκρούσεις, κάποιες εκ των οποίων μεγάλης εμβέλειας. Το πιο ανησυχητικό είναι ότι απέτυχε στο να μειώσει τις ανισότητες και τα εγγενή αδιέξοδα του μεταψυχροπολεμικού κόσμου. Στον βαθμό που δεν θα συζητηθούν από τους τρεις ισχυρούς αυτά τα δύο στοιχεία, τα οποία αποτελούν βασικές αιτίες παγκόσμιας απορρύθμισης και αστάθειας, δεν μπορούμε να αισιοδοξούμε για το μέλλον του κόσμου.

*(Ph.D.)2, Καθηγητής Ιατρικής Φυσικής – Υπολογιστικής Ιατρικής του Δημοκρίτειου Πανεπιστήμιου Θράκης

Keywords
Τυχαία Θέματα