Μέχρι πού φτάνει ο αντισιωνισμός;

10:03 9/9/2026 - Πηγή: efsyn

Χωρίς τέλος η παλαιστινιακή τραγωδία, που εξελίσσεται σε πολλές πράξεις, εκ των οποίων κορυφαία η γενοκτονία στη Γάζα, έργο των Νετανιάχου–Τραμπ. Μακρύς όμως μέσα στους αιώνες και ο κατάλογος των εγκλημάτων εις βάρος των Εβραίων, σε διάφορες χώρες, από τις οποίες και εκτοπίστηκαν, όπως η Ισπανία, για να εγκατασταθούν πολλοί και στην Ελλάδα, ιδιαίτερα στη Θεσσαλονίκη.

Χρωστάμε στους Εβραίους συμπολίτες μας, ιδιαίτερα εμείς οι αριστεροί,

το γεγονός ότι στη Θεσσαλονίκη ιδρύθηκε η πρώτη σοσιαλιστική εργατική κίνηση, πολυεθνικής σύνθεσης, η περίφημη Φεντερασιόν, καθώς και το ότι, εκ των ιδρυτών και ηγετών του ΚΚΕ, υπήρξε ο Αβραάμ Μπεναρόγια. Επομένως, δεν θεωρώ σκόπιμο να αντιδικούμε με τις υπάρχουσες ισραηλιτικές κοινότητες, που δυστυχώς κάνουν μεγάλο λάθος χαρακτηρίζοντας αντισημιτισμό τη δίκαιη κριτική στην κυβέρνηση Νετανιάχου για τα εγκλήματά της εις βάρος των Παλαιστινίων. Με την ίδια λογική, οι Γεωργιάδης και Βορίδης, που καταγγέλλουν ως υποστηρικτές της Χαμάς όσους διαδηλώνουν για ανεξάρτητο παλαιστινιακό κράτος, πρέπει να θεωρηθούν φιλοσιωνιστές.

Υπάρχει αντισημιτισμός στην Ελλάδα; Σίγουρα υπάρχει, όχι όμως εξ αριστερών, αλλά από την Ακροδεξιά τύπου Χρυσή Αυγή, καθώς και από μερίδα της επίσημης Δεξιάς.

Προφανώς και δεν συμφωνώ να καταγγέλλεται ως αντισημιτισμός γενικά ο αντισιωνισμός. Ομως, μέχρι πού μπορεί να φτάσει ο αντισιωνισμός;

Προσωπικά, απαντώ ότι αν αντισιωνισμός είναι η άρνηση ύπαρξης του κράτους του Ισραήλ, στην οποία παραπέμπει το σύνθημα «να κλείσει η πρεσβεία των σιωνιστών», είμαι κάθετα αντίθετος. Θυμίζω ότι με ομόφωνη απόφαση της διεθνούς κοινότητας το 1947 ιδρύθηκε το κράτος του Ισραήλ, με πρώτο πρωθυπουργό τον φωτισμένο Μπεν Γκουριόν. Αξιοσημείωτο και το γεγονός ότι Εβραίοι υπήρχαν στην ιστορική Παλαιστίνη, με αγώνες κατά της βρετανικής αποικιοκρατίας, προτού πολλές χιλιάδες επιλέξουν ως εθνική τους εστία το κράτος του Ισραήλ.

Κάκιστος και ο «αντισιωνισμός» άρνησης του διαλόγου Ισραήλ-Παλαιστινίων για ειρηνική λύση στο Παλαιστινιακό, την οποία επιδίωξε και πέτυχε εν μέρει με τις Συμφωνίες του Οσλο ο Παλαιστίνιος εθνάρχης Γιάσερ Αραφάτ. Να μεμφθούμε, λοιπόν, και τον Αραφάτ που αναγνώρισε το κράτος του Ισραήλ, αποσπώντας και την αναγνώριση από τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Γιτζάκ Ράμπιν και της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης-PLO ως μόνου νόμιμου εκπροσώπου του παλαιστινιακού λαού;

Τέλος, η απειλή για το Ισραήλ, πέραν της προερχόμενης από το θεοκρατικό καθεστώς του Ιράν και άλλους ακραίους ισλαμιστές, είναι οι ίδιες οι ηγεσίες του, σαν τη σημερινή, που αρνούνται το ιερό δικαίωμα του παλαιστινιακού λαού για ανεξάρτητο παλαιστινιακό κράτος, στα σύνορα του 1967, με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ. Δικαίωμα που η διεκδίκησή του έχει πυροδοτήσει και ειρηνικές εξεγέρσεις, όπως η πρώτη Ιντιφάντα.

*Σύμβούλος του Διεθνούς Γραφείου Ειρήνης – ΙΡΒ

Keywords
Τυχαία Θέματα