Κρυμμένα τατουάζ…

10:00 15/9/2026 - Πηγή: efsyn

Είναι σαν τα τατουάζ. Οσο κι αν δεν φαίνονται. Οσο κι αν τα κρύβεις φορώντας μακρυμάνικο πουκάμισο. Είναι πάντα εκεί, ανεξίτηλα, να θυμίζουν: τη στιγμή που χαράχτηκαν, τον λόγο για τον οποίο χαράχτηκαν. Και όχι μόνο να θυμίζουν, αλλά, ώρες ώρες, να σε κάνουν να νιώθεις όπως αισθανόσουν, τον πόνο, τη χαρά, την ηδονή, τη μοναδική εκείνη αίσθηση που ένιωθες όταν τα χάραζες, τα χτυπούσες.

Η μνήμη είναι σαν τα τατουάζ. Μόνη διαφορά ότι τα ενεργητικά ρήματα: χαράζω και χτυπάω, δεν είναι μεταβατικά. Δεν σου χαράζει, δεν σου χτυπάει

κάποιος άλλος αυτή την ανεξίτηλη παρουσία και υπόμνηση. Είναι αμετάβατα. Μόνος σου τη χάραξες, τη χτύπησες. Είναι προσωπική σου υπόθεση να της φορέσεις μακρυμάνικο πουκάμισο ή όχι.

Η μνήμη, έτσι κι αλλιώς, κατοικεί μόνιμα στο σώμα και στη σκέψη σου. Με ιδιότητες, μάλιστα, ζώσες, που όταν τις αντιλαμβάνεσαι -και τις αντιλαμβάνεσαι συχνά- αναρωτιέσαι: Πώς είναι δυνατόν; Πώς γίνεται η μνήμη να έχει φωνή, αύρα, άρωμα; Πώς συμβαίνει, κυρίως στους ενιαύσιους κύκλους, στις επετείους, όπου μία ζωντανή παρουσία μετέστη, κάποια στιγμή αναπάντεχη, σε ζώσα μνήμη, να κυκλοφορούν μαζί σου, στο σπίτι, στον περίπατο, στους γνωστούς χιλιοπατημένους δρόμους, να κάθονται μαζί σου στο ίδιο παγκάκι η φωνή, η αύρα, το άρωμα αυτής της ανεξάλειπτης μνήμης.

Να νιώθεις επιπλέον ευτυχής που την έχεις αυτή τη μνήμη εν ενεργεία. Να σε συντροφεύει, να σε λειτουργεί, να σε ενθαρρύνει και να σε επαινεί ή να σε κρίνει, να σε επικρίνει και να νιώθεις μέσα σου θυμό, για όσα έκανες που δεν έπρεπε και όσα δεν έκανες ενώ έπρεπε. Αυτή η αγία μνήμη, η ελευθερώτρια. Που χωρίς αυτή θα ήσουν ένα τίποτα…

ΥΓ. Το απόγευμα της Κυριακής, στο έρημο γηπεδάκι του μπάσκετ, ένα κοριτσάκι, μόνο, προσπαθούσε να σουτάρει στο καλάθι. Από το παγκάκι, μοναδικός θεατής, άγρυπνος, η μητέρα του. Η αυριανή του μνήμη…

Keywords
Τυχαία Θέματα
Κρυμμένα …,krymmena …