«Κι εγώ τι θα έχω;»

Εντός των ημερών θα κυκλοφορήσει το μυθιστόρημα με τίτλο «Ερωτας και θάνατος στη σκιά της διαφθοράς», του καθηγητή και πρώην υπουργού Δημήτρη Μάρδα. Ενα συναρπαστικό πολιτικό και αστυνομικό θρίλερ, που διεισδύει στα άδυτα της διαφθοράς και των μηχανισμών του «μαύρου» χρήματος. Μα η πλοκή του μυθιστορήματος σκιάζεται από μια δυνατή ερωτική περιπέτεια…

Προδημοσίευση από το Κεφάλαιο 9ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΑΡΔΑΣ, Έρωτας και θάνατος στη σκιά της διαφθοράς | Ένα πολιτικό θρίλερ για την εξουσία, τα μυστικά δίκτυα και τα όρια της προδοσίας | ΜΠΑΡΜΠΟΥΝΑΚΗΣ

«Υπουργέ μου, έχουμε να σας προτείνουμε μια μοναδικά

πρωτότυπη επένδυση, που μπορεί να δώσει ζωή σ’ έναν νεκρό, εγκαταλελειμμένο χώρο στα περίχωρα της Αττικής και να προκαλέσει αίσθηση διεθνώς. Ήρθαμε να σας παρουσιάσουμε τη δημιουργία της ελληνικής Disneyland»…

«Η πρότασή σας φαίνεται ενδιαφέρουσα», είπε χαμογελώντας και τρίβοντας με ικανοποίηση τα χέρια του ο υπουργός. «Αν την είχατε φέρει αρκετά πιο νωρίς, ίσως να είχε προκαλέσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον, ειδικά αν συνέπιπτε με την ανακήρυξη της “Χαλκιδικής του Αριστοτέλη” ως Ευρωπαϊκής Πρωτεύουσας της Φιλοσοφίας. Πολλά έργα είναι σε εξέλιξη στην Κεντρική Μακεδονία και τα παρακολουθώ προσωπικά. Έχω άμεση επαφή με τους εργολάβους της περιοχής»…

«Υπουργέ μου», πήρε αμέσως τον λόγο ο Ορφέας Ναλμπόντογλου, συντονιστής του εγχειρήματος, «θέλουμε να δημιουργήσουμε μια ελληνική Disneyland, όπου Ελληνες και ξένοι επισκέπτες θα ζουν τη μυθολογία και την ιστορία της αρχαίας Ελλάδας. Οι άθλοι του Ηρακλή, ο Θησέας, ο Ιάσονας και οι Αργοναύτες, ο Τρωικός πόλεμος, ο Δαίδαλος και ο Ίκαρος, ο Μέγας Αλέξανδρος – όλοι θα παρελάσουν από εκεί. Θα αποτελέσει παγκόσμιο γεγονός, το οποίο θα αναδείξει ένα εγκαταλελειμμένο στρατόπεδο, το οποίο σήμερα έχει μηδενική αξία».

Ο Ορφέας Ναλμπόντογλου μιλούσε με ενθουσιασμό, αναπτύσσοντας με λεπτομέρειες το όραμά του…

«Και φυσικά το όφελος θα είναι πολλαπλό», συμπλήρωσε ο δεύτερος της ομάδας, ο Πάνος Μπαράκος, υπεύθυνος των Οικονομικών, ο αποκαλούμενος ταμίας. «Θα δημιουργηθούν τρεις χιλιάδες θέσεις εργασίας. Οι τζίροι και τα κέρδη θα είναι τεράστια. Οι θετικές επιπτώσεις θα διαχυθούν σε όλη την περιοχή: από τα εστιατόρια μέχρι τα καταστήματα και τα ξενοδοχεία. Θα πρασινίσει μια θεόξερη γη και θα μετατραπεί σε παράδεισο. Όλοι θα βγουν ωφελημένοι. Το κράτος δεν θα βάλει ούτε ευρώ και προτείνουμε τα κέρδη να διανέμονται ως εξής: 35% στους επενδυτές, 30% στο κράτος και 35% στους γύρω δήμους που θα φιλοξενήσουν το έργο. Είναι μια πολύ γενναιόδωρη πρόταση…»

«Κι εγώ τι θα έχω;»

Σαν κεραυνός εν αιθρία έπεσε η ερώτηση του υπουργού. Εμοιαζε με χρησμό της Πυθίας, λόγω του διφορούμενου μηνύματος που εξέπεμπε. Διακόπτοντας απότομα τον Πάνο, χωρίς περιστροφές ή λεκτικές τρικλοποδιές, έβαζε τη συζήτηση στις δικές του ράγες, χωρίς όμως να διευκρινίζει την κατεύθυνση του ερωτήματος.

«Τι εννοείτε με το “κι εγώ τι θα έχω;” Δεν καταλαβαίνω», είπε ο Πάνος έκπληκτος.

«Η Ευρωπαϊκή Πρωτεύουσα της Φιλοσοφίας, λόγου χάριν, κάτι μου αφήνει… Μεταξύ άλλων, μου χαρίζει ένα όνομα που θα μείνει στην ιστορία. Ε, υπάρχουν και άλλα οφέλη… καταλαβαίνετε τι εννοώ. Εσείς λοιπόν… ή, σωστότερα, εγώ χειροπιαστά τι θα έχω;» επανέλαβε ελαφρά ενοχλημένος, γιατί έβλεπε ότι είχε απέναντί του μάλλον κάποιους αφελείς ονειροπόλους.

Οι τρεις της παρέας κοιτάχτηκαν μεταξύ τους. Ένιωθαν σαν να είχαν βρεθεί σε παραμύθι ενός άλλου κόσμου, σίγουρα όχι παραδεισένιου, αν η ερμηνεία που έδιναν στα λόγια του υπουργού ήταν σωστή. Όμως αυτό που ξετυλιγόταν μπροστά τους δεν έμοιαζε με μύθο ή με φάρσα, αφού είχε τον αέρα ωμής πραγματικότητας ενός σκληρού σεναρίου, βγαλμένου από την ίδια τη ζωή. Αν είχαν καταλάβει σωστά, τότε το θράσος ενός τόσο φθαρμένου πολιτικού ξεπερνούσε κάθε όριο, ακόμα κι αν οι υπαινιγμοί του ήταν τυλιγμένοι σε έναν μανδύα προσωπικής αίγλης. Ο Πάνος κουνούσε νευρικά το κεφάλι του, σαν να προσπαθούσε να διώξει έναν εφιάλτη. Μουρμούρισε κάτι ακατάληπτο. Ξαφνικά και οι τρεις ένιωσαν ότι τα φτερά τους είχαν κοπεί απότομα.

«Δεν μπορούμε να απαντήσουμε στο αίτημά σας τώρα. Δεν είμαστε έτοιμοι…» ψέλλισε ο Πάνος, κοιτάζοντας τους άλλους, οι οποίοι είχαν αρχίσει να μαζεύουν τα πράγματά τους.

Για μερικά δευτερόλεπτα, νεκρική σιγή σκέπασε τα πάντα, ενώ η αμηχανία απλώθηκε πάνω από το τραπέζι των συνεδριάσεων. Οι επισκέπτες έδειχναν χαμένοι, σαν να προσπαθούσαν να βεβαιωθούν ότι δεν συμμετείχαν σε θεατρικό δράμα ή σε κάποιο κακόγουστο αστείο. Ο υπουργός όμως, ψημένος σε παρόμοιες συναντήσεις, σηκώθηκε αεράτος, δίνοντας το σύνθημα της λήξης της συνάντησης.

«Δεν φάγατε ούτε το γευστικότατο τρίγωνό σας», παρατήρησε χαμογελώντας προσπαθώντας να σπάσει τον πάγο. «Λοιπόν, κύριοι, όλα ωραία ώς εδώ. Θα τα ξαναπούμε εν καιρώ. Η πρόταση είναι πολύ ενδιαφέρουσα, παρά τα όποια κενά της. Όλα τακτοποιούνται βέβαια, αρκεί να υπάρχει η διάθεση και η καλή θέληση, αυτή που διαλύει τα νέφη πολλών ερωτηματικών».